Λιγότερο κι από ένα εμπορικό στην Ερμού!

 

Ο Μητσοτάκης , η Μενδώνη και σύσσωμο το κυβερνητικό τσίρκο, παρέδωσαν το σπουδαιότερο μνημείο στο κόσμο, την Ακρόπολη και 26 ακόμη αρχαιολογικούς χώρους, στα αφεντικά της Singular Logic με ενοίκιο μόλις 15.700 ευρώ το μήνα!

Λιγότερο κι από ένα εμπορικό στην Ερμού!

Ανύπαρκτη και πεθαμένη η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, παρακολουθεί ως θεατής το ξεπούλημα και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παραχώρησε την Ακρόπολη με το ευτελές ενοίκιο των 15.700 με ένα επίσης γελοίο 2% επί των πωλήσεων.

Τα έσοδα μόνο από την Ακρόπολη αγγίζουν τα 50 εκ, ευρώ κατά  την τελευταία εξαετία και παραδόθηκαν στην κοινοπραξία των εκλεκτών,  Σπύρου Μανωλόπουλου, Γιάννη Μερτζάνη, Γιάννη Δουλαβέρη, Στέλιου Παπανδρέου, της Singular logic!

H SingularLogic φυσικά δεν θεωρείται απλά η εταιρεία που συνοδεύει τα εκλογικά βράδια των κομμάτων ή των παρατάξεων, των υποψηφίων τους και των εκατομμυρίων ψηφοφόρων.

Αλλά διαθέτει ένα πολύ πιο ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η εκμίσθωση των 27 πωλητηρίων σε μερικούς από τους πλέον εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους της χώρας, όπως η Ακρόπολη, η Κνωσός και οι Δελφοί.

Το σημείο που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις είναι η εμπλοκή της αναδόχου εταιρείας με πασίγνωστη εταιρεία δημοσκοπήσεων, η οποία συμμετέχει ενεργά στο δίκτυο μέτρησης και συγκέντρωσης των αποτελεσμάτων των εθνικών εκλογών.

Η εξαγορά του 99,93% των μετοχών της εν λόγω δημοσκοπικής εταιρείας από τον ανάδοχο του Υπουργείου Πολιτισμού προκάλεσε σάλο.

Την ίδια στιγμή, η ΑΔΕΔΥ εκπέμπει σήμα κινδύνου και ζητά την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου για την ίδρυση της «Hellenic Heritage Α.Ε.», καταγγέλλοντας ανοιχτά ότι ανοίγει η κερκόπορτα για τη σκανδαλώδη εμπορευματοποίηση και την εκχώρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στα ιδιωτικά συμφέροντα.

Όπως αποκαλύπτεται, η σύμβαση που υπογράφηκε στις 14 Αυγούστου 2026 με την ένωση των εταιρειών Space Hellas Α.Ε. και Radiant Technologies Α.Ε. έχει διάρκεια έξι ετών με δυνατότητα επέκτασης για ακόμη έξι.

Το συνολικό εγγυημένο μηνιαίο μίσθωμα ανέρχεται στα 50.600 ευρώ, συν ένα ποσοστό μόλις 2% επί των μηνιαίων εσόδων προ ΦΠΑ.

Παρά την τεράστια εμπορική αξία των μνημείων, κατατέθηκε μία και μοναδική προσφορά, καθώς οι φωτογραφικοί και εξαιρετικά αυστηροί όροι συμμετοχής, όπως ο ετήσιος κύκλος εργασιών άνω των 5 εκατομμυρίων ευρώ και πληροφοριακά συστήματα εκατομμυρίων, απέκλεισαν κάθε ουσιαστικό ανταγωνισμό.

Ακόμη πιο προκλητικό θεωρείται το γεγονός ότι για το πωλητήριο στον Μυστρά, ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, το επιμέρους εγγυημένο μηνιαίο μίσθωμα καθορίστηκε στο εξευτελιστικό ποσό των 400 ευρώ!

Τίθεται πλέον ευθέως το ερώτημα εάν οι ανάδοχοι απέκτησαν προνομιακή πρόσβαση σε κρίσιμα δεδομένα επισκεψιμότητας και πωλήσεων που δεν είχαν οι ανταγωνιστές τους.

Στο στόχαστρο μπαίνει επίσης το πλέγμα των εταιρικών σχέσεων μεταξύ Space Hellas, Radiant Technologies, SingularLogic και Ελληνικά Αναμνηστικά Α.Ε., καθώς και οι καταγγελίες ότι από το 2024 οι ίδιες εταιρείες εμφανίζονται ως μοναδικοί προσφέροντες σε τουλάχιστον δώδεκα διαγωνισμούς.

Τα χρυσοφόρα πωλητήρια των μεγαλύτερων αρχαιολογικών χώρων της χώρας παραχωρήθηκαν αντί πινακίου φακής από Οργανισμό του Υπουργείου Πολιτισμού.

Νέα ανάδοχος αναδείχθηκε η εταιρεία Space, η οποία εξαγόρασε  την Singlular Logic, εταιρεία που συλλέγει και εξεδίδει τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει ολόκληρο το δίκτυο έναντι του εξευτελιστικού συνολικού μισθώματος των 607.200 ευρώ!

Ενδεικτικό της πρόκλησης είναι ότι το μηνιαίο μίσθωμα για το πωλητήριο της Ακρόπολης ορίστηκε μόλις στις 15.700 ευρώ!

Όσο δηλαδή κοστίζει το ενοίκιο ενός μέσου εμπορικού καταστήματος επί της οδού Ερμού, τη στιγμή μάλιστα που η προηγούμενη ανάδοχος εταιρεία, Ελληνικά Αναμνηστικά Α.Ε., πραγματοποιούσε έναν υγιή τζίρο της τάξης των 5 εκατομμυρίων ευρώ.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο σκέλος της κριτικής εντοπίζεται στον όρο της φωτογραφικής διακήρυξης που προέβλεπε ως προϋπόθεση ο πλειοδότης να έχει υλοποιήσει έργο πληροφορικής αξίας 1 εκ. ευρώ την τελευταία τριετία.

Πέρα από τις σκιές στη διαγωνιστική διαδικασία, η αποτίμηση των αρχαιολογικών χώρων έγινε στο πόδι και με λάθος στοιχεία.

Αποτέλεσμα; Το Δημόσιο παραιτήθηκε σε βάθος εξαετίας από έσοδα που υπολογίζονται μεταξύ 22 και 47 εκατομμυρίων ευρώ.

Αντί τα υπερκέρδη από την τουριστική κίνηση των μνημείων να ενισχύουν το κοινωνικό σύνολο και τον πολιτισμό, τα πολύτιμα έσοδα χαρίζονται σε ιδιώτες μέσω προνομιακών συμβάσεων, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για άμεσες και ξεκάθαρες εξηγήσεις από την κυβέρνηση και τους αρμόδιους φορείς...

[----->] 

Δεν ήταν ποτέ έρημη


 

Η Παλαιστίνη δεν ήταν έρημη πριν από τη βρετανική και σιωνιστική κατοχή.

Το 1896, ο κινηματογραφιστής Αλεξάντερ Πρόμιο, ο οποίος εργαζόταν για τους αδελφούς Λουμιέρ, κατέγραψε μερικές από τις πρώτες κινούμενες εικόνες της Παλαιστίνης, η οποία τότε αποτελούσε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η κάμερα κατέγραψε μουσουλμάνους, χριστιανούς και εβραίους να συνυπάρχουν ειρηνικά σε εμβληματικά μέρη όπως το λιμάνι της Γιάφας (Χάιφα για τους σιωνιστές), την αυλή της Εκκλησίας της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ και τον σιδηροδρομικό σταθμό της Ιερουσαλήμ.

Αυτός είναι ο λαός της Παλαιστίνης: πολυπολιτισμικός, ειρηνικός και ανεκτικός, και είναι αυτοί που εκδιώκονται, βασανίζονται, ταπεινώνονται και δολοφονούνται καθημερινά εδώ και πάνω από 80 χρόνια, από μεσσιανικούς υπερεθνικιστές που προέρχονται από τη Δύση και δεν έχουν καμία σχέση με αυτή τη γη.

Αυτό δεν είναι αμφισβητήσιμο, είναι ένα τεκμηριωμένο ιστορικό γεγονός που η σιωνιστική και ιμπεριαλιστική προπαγάνδα πρέπει να αποκρύψει για να νομιμοποιήσει την κατοχή της.

[----->] 

 


Το άδειο κέλυφος του Πολίτη - οπλίτη.

 

Από τον Καστοριάδη στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ:

Το άδειο κέλυφος του Πολίτη - οπλίτη.

       Η πρόσφατη εξαγγελία του νέου μοντέλου θητείας και εφεδρείας από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, με τον βαρύγδουπο τίτλο Οπλίτης-Πολίτης, προκάλεσε αίσθηση. Στους διαδρόμους τού Πενταγώνου φαίνεται πως άρχισαν ξαφνικά να διαβάζουν Κορνήλιο Καστοριάδη. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει αμέσως είναι αν οι εμπνευστές του σχεδίου κατανόησαν το βάθος τής σκέψης τού σπουδαίου φιλοσόφου ή αν απλώς προχώρησαν σε μια εσκεμμένη, επιφανειακή σταχυολόγηση όρων για επικοινωνιακή κατανάλωση.

Ιστορικά, ο πολίτης-οπλίτης υπήρξε ο κοινωνικός και στρατιωτικός σχηματισμός που χάρισε τη νίκη στις ελληνικές πόλεις-κράτη κατά τους Περσικούς Πολέμους, στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.. Όμως, οι νικηφόρες μάχες στον Μαραθώνα και τη Σαλαμίνα δεν προέκυψαν σε κοινωνικό κενό. Για να φτάσει ο πολίτης να υπερασπιστεί με σθένος τη γη του, είχε προηγηθεί μια βαθιά πολιτική και οικονομική επανάσταση. Είχε προηγηθεί η Σεισάχθεια τού Σόλωνα, η κατάργηση της δουλείας λόγω χρεών και η θεσμοθέτηση πραγματικών πολιτικών δικαιωμάτων. Ο αρχαίος Αθηναίος πολεμούσε επειδή συμμετείχε ενεργά στη διαμόρφωση των απόψεων και στη λήψη των αποφάσεων στην Εκκλησία του Δήμου.

Σήμερα, η απόσταση που χωρίζει την ελληνική πραγματικότητα από το αυθεντικό μοντέλο τού πολίτη-οπλίτη είναι χαοτική. Η ηγεσία τού στρατεύματος επικαλείται την έννοια της συνολικής άμυνας, μετακυλίοντας το βάρος της προστασίας της χώρας στους πολίτες μέσω της ψηφιακής επιστράτευσης και της εθελοντικής εφεδρείας. Ξεχνά, όμως, τη βασική προϋπόθεση: την κοινωνική ανταπόδοση.

Όπως έλεγε και ο Άρης , ο λαός ξεσηκώνεται και μάχεται για να υπερασπιστεί "τα καλύβια και τα πεζούλια του". Στη σύγχρονη Ελλάδα, αν ο λαός κληθεί να υπερασπιστεί κάτι με σθένος, αυτό θα είναι ό,τι έχει απομείνει όρθιο  από τη λεηλασία της καθημερινότητάς του. Το πραγματικό μέτωπο των σημερινών πολιτών δεν βρίσκεται σε θεωρητικά στρατιωτικά μοντέλα, αλλά στην καθημερινή μάχη ενάντια στα funds, τις εταιρείες ενέργειας και καυσίμων, και τα αδιαπέραστα καρτέλ των τροφίμων.

Αν υπάρχει κάτι που θα υπερασπιστεί ο σύγχρονος πολίτης, είναι η δημόσια περιουσία από τα αρπακτικά των μεγάλων πολυεθνικών κολοσσών που ελέγχουν τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τους σιδηροδρόμους. Είναι η δημόσια παιδεία και η δημόσια υγεία που υποβαθμίζονται συστηματικά. Θα υπερασπιστεί τα βουνά και τις πεδιάδες του από την Τέρνα,τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά.

Το δημοψήφισμα του 2015...

Τους νεκρούς στην Μάντρα, στο Μάτι, στα Τέμπη και στους εργασιακούς χώρους, τη Βιόλαντα.

Το νέο μοντέλο του ΓΕΕΘΑ κινδυνεύει να παραμείνει ένα άδειο επικοινωνιακό κέλυφος. Χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς ισονομία και χωρίς την προστασία τών δημόσιων αγαθών, η επίκληση του πολίτη-οπλίτη αποτελεί ιστορική καπηλεία. Γιατί ο πολίτης γίνεται οπλίτης μόνο όταν η πατρίδα τού αναγνωρίζει την αξιοπρέπεια που ο ίδιος καλείται να προστατεύσει με τη ζωή του.

ΥΣ

Η ντόπια αστική τάξη μέχρι τώρα λαμβάνει μέρος στην λεηλασία της χώρας και του λαού.

Νομίζω ότι το μόνο που τους απομένει,πλέον, είναι η τύχη του Μεγάλου Δούκα, Λουκά Νοταρά....

[----->] 

Η «ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ » ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ ΠΟΥ ΣΤΡΙΜΩΧΝΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΗΠΑ (FED)

 Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της Al Jazeera Usaid Siddiqui   https://www.aljazeera.com/news/2026/9/17/ghalibafs-maths-missile-at-trump-decoded-is-iran-fixing-us-interest-rates?fbclid=IwY2xjawUZ_YxwZG9mAWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMVRKYVloYnVSbjVIb3FJVm5zcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEesu9yibW1Y4qsLi7kRyPJOQqUnCn6LOtG-26lBtzAUNNzdr-qe2b3Cm5VIr4_aem_gkaucnWAb4RJRnnDB8jMkA , το Πεντάγωνο  στις αρχές αυτής της εβδομάδας παραδέχτηκε ότι οι ιρανικοί πύραυλοι και τα drones κατέρριψαν δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη, προκάλεσαν ζημιές ή κατέστρεψαν εκατοντάδες κτίρια στις αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και εξάντλησαν τα αποθέματα στρατιωτικού εξοπλισμού της Ουάσιγκτον αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Ο Siddiqui, την Τετάρτη επισήμανε ότι η Τεχεράνη έβαλε σε δράση ένα άλλο ασυνήθιστο όπλο στον πόλεμό της εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών: μια μαθηματική εξίσωση. Ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ — ο οποίος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον σε διάφορες φάσεις των τελευταίων έξι μηνών — δημοσίευσε στο X μια εκδοχή του κανόνα του Τέιλορ, ενός τύπου που χρησιμοποιείται για την ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι κεντρικές τράπεζες καθορίζουν τα επιτόκια, συνοδεύοντάς τον με ένα μήνυμα πολεμικού τόνου.

محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf

@mb_ghalibaf

·

Segui

Straits Taylor Rule:

i = r* + π* + 1.5(π−π*) + 0.5(y−y*) + α(SOH−SOH*) + β(BEM−BEM*), α,β > 0

Let’s see if a hike could open SOH or produce a single barrel 🙂

You can’t 25bp a chokepoint and r* isn’t neutral. It’s SOH risk premium, and We set it.

6:05 PM · 16 set 2026

  https://x.com/mb_ghalibaf/status/2100239566108279118

«Ας δούμε αν μια αύξηση των επιτοκίων μπορεί να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ ή να παράγει έστω και ένα βαρέλι πετρελαίου», έγραψε, αναφερόμενος στις αποφάσεις νομισματικής πολιτικής και στη στρατηγική θαλάσσια οδό που το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει για τη διεθνή ναυτιλία. «Δεν μπορείς να φτάσεις στις 25 μονάδες βάσης σε μια κρίσιμη στιγμή», πρόσθεσε. «Αυτή είναι η πριμοδότηση κινδύνου του Ορμούζ, και εμείς την καθορίζουμε.»

Λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του Γκαλιμπάφ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε πράγματι το βασικό επιτόκιο κατά 25 μονάδες βάσης.

Στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης, που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου, ο Γκαλιμπάφ χρησιμοποίησε συχνά οικονομικά επιχειρήματα για να χλευάσει τη διαχείριση της κρίσης από την κυβέρνηση υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, υπογραμμίζοντας την ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει οικονομική ζημιά στην Ουάσινγκτον, εάν η τελευταία δεν άλλαζε πορεία. Τώρα στράφηκε στα μαθηματικά.

«Πρόκειται για μια θεαματική προπαγανδιστική ενέργεια εκ μέρους του Ιράν, μιας χώρας που έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ικανότητα να προκαλεί τον αμερικανικό αντίπαλό της», δήλωσε στο Al Jazeera ο Κρις Μποσάμπ, επικεφαλής αναλυτής αγοράς στην IG Group. Αλλά τι εννοούσε πραγματικά ο Γκαλιμπάφ;

Τι είναι η εξίσωση του Τέιλορ και με ποιον τρόπο ο πόλεμος επηρέασε τα αμερικανικά επιτόκια και «καθορίζει» πραγματικά η Τεχεράνη αυτά, όπως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου;

Ο κανόνας του Τέιλορ είναι ένας τύπος που αναπτύχθηκε από τον οικονομολόγο Τζον Τέιλορ στις αρχές της δεκαετίας του ’90, με σκοπό να εκτιμηθεί σε ποιο επίπεδο θα έπρεπε να καθορίζει τα επιτόκια μια κεντρική τράπεζα, συσχετίζοντας το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων με τον πληθωρισμό και το χάσμα παραγωγής (τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής και της δυνητικής οικονομικής παραγωγής). Στην απλούστερη μορφή της, ο τύπος εκφράζεται ως εξής :

 

Επιτόκιο = πληθωρισμός + 0,5( κενό παραγωγής) + 0,5(πληθωρισμός − 2%) + 2%.

Το συνιστώμενο επιτόκιο αυξάνεται όταν ο πληθωρισμός υπερβαίνει τον στόχο του 2% ή όταν η παραγωγή υπερβαίνει τις δυνατότητες της, ενώ στην αντίθετη περίπτωση μειώνεται . Ωστόσο, πρόκειται για ένα σημείο αναφοράς και όχι για έναν δεσμευτικό κανόνα: η Fed λαμβάνει υπόψη πολλαπλές μεταβλητές κατά τη λήψη των αποφάσεών της.

 

Όσον αφορά τις επιπτώσεις της σύγκρουσης, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι δασμοί που επέβαλε ο Τραμπ, το ενεργειακό σοκ που προκάλεσε ο πόλεμος και οι μαζικές επενδύσεις που συνδέονται με την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν διατηρήσει υψηλές τις πληθωριστικές πιέσεις.

Η αύξηση κατά 25  μονάδες βάσης που αποφάσισε την Τετάρτη η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ήταν η πρώτη τα τελευταία τρία χρόνια.

Ο πρόεδρος της Fed, Κέβιν Γουόρς, δήλωσε ότι η επανάληψη των συγκρούσεων με το Ιράν και η επακόλουθη αύξηση της τιμής της βενζίνης συνέβαλαν στο να πείσουν τους αξιωματούχους να υποστηρίξουν μια αύξηση: «Δεν μπορεί κανείς να κρυφτεί από τα θερμά σημεία του κόσμου». Ο Μποσάμπ πρόσθεσε ότι «ο πόλεμος με το Ιράν αποτελεί έμμεσα μία από τις κύριες αιτίες της αύξησης, καθώς η ραγδαία άνοδος των τιμών της ενέργειας και των αποδόσεων έβαλε τη Fed σε δύσκολη θέση». Ακόμη και η Σουζάνα Στρίτερ, υπεύθυνη επενδυτικής στρατηγικής στο Wealth Club, χαρακτήρισε «αναμφισβήτητη» την επίδραση των ενεργειών του Ιράν στις προβλέψεις για τον πληθωρισμό και στον ενεργειακό εφοδιασμό.

Ωστόσο, το Ιράν δεν «καθορίζει» τα αμερικανικά επιτόκια. Η  Στρίτερ διευκρίνισε ότι, παρόλο που η Τεχεράνη έχει επηρεάσει τις πληθωριστικές τάσεις μέσω της αγοράς πετρελαίου, η τελική απόφαση εναπόκειται αποκλειστικά στη Fed, η οποία αξιολογεί ένα πολύ ευρύτερο οικονομικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένης της ισχυρής εσωτερικής ζήτησης και των δαπανών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Πίσω από το μαθηματικό τέχνασμα του Γκαλιμπάφ κρύβεται, λοιπόν, μια συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική. Όπως εξήγησε η Nεγκάρ Mορταζάβι, ανώτερη ερευνήτρια στο Center for International Policy της Ουάσιγκτον, ο Γκαλιμπάφ ενσωμάτωσε τους ναυτικούς αποκλεισμούς του Ορμούζ και του Μπαμπ αλ-Μαντέμπ σε έναν τύπο που συνήθως μετρά μόνο τον πληθωρισμό και την παραγωγή.

Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της Fed, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου θέλει να δείξει στο αμερικανικό κοινό ότι τα επιτόκια και η χρηματοοικονομική πολιτική δεν μπορούν να επιλύσουν την έλλειψη πραγματικών πόρων και ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου εξαρτάται από τη θαλάσσια ασφάλεια που ελέγχεται από την Τεχεράνη.

[----->]