Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της Al Jazeera Usaid Siddiqui https://www.aljazeera.com/news/2026/9/17/ghalibafs-maths-missile-at-trump-decoded-is-iran-fixing-us-interest-rates?fbclid=IwY2xjawUZ_YxwZG9mAWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMVRKYVloYnVSbjVIb3FJVm5zcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEesu9yibW1Y4qsLi7kRyPJOQqUnCn6LOtG-26lBtzAUNNzdr-qe2b3Cm5VIr4_aem_gkaucnWAb4RJRnnDB8jMkA , το Πεντάγωνο στις αρχές αυτής της εβδομάδας παραδέχτηκε ότι οι ιρανικοί πύραυλοι και τα drones κατέρριψαν δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη, προκάλεσαν ζημιές ή κατέστρεψαν εκατοντάδες κτίρια στις αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και εξάντλησαν τα αποθέματα στρατιωτικού εξοπλισμού της Ουάσιγκτον αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Ο Siddiqui, την Τετάρτη επισήμανε ότι η Τεχεράνη έβαλε σε δράση ένα άλλο ασυνήθιστο όπλο στον πόλεμό της εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών: μια μαθηματική εξίσωση. Ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ — ο οποίος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον σε διάφορες φάσεις των τελευταίων έξι μηνών — δημοσίευσε στο X μια εκδοχή του κανόνα του Τέιλορ, ενός τύπου που χρησιμοποιείται για την ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι κεντρικές τράπεζες καθορίζουν τα επιτόκια, συνοδεύοντάς τον με ένα μήνυμα πολεμικού τόνου.
محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf
@mb_ghalibaf
·
Segui
Straits Taylor Rule:
i = r* + π* + 1.5(π−π*) + 0.5(y−y*) + α(SOH−SOH*) + β(BEM−BEM*), α,β > 0
Let’s see if a hike could open SOH or produce a single barrel 🙂
You can’t 25bp a chokepoint and r* isn’t neutral. It’s SOH risk premium, and We set it.
6:05 PM · 16 set 2026
https://x.com/mb_ghalibaf/status/2100239566108279118
«Ας δούμε αν μια αύξηση των επιτοκίων μπορεί να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ ή να παράγει έστω και ένα βαρέλι πετρελαίου», έγραψε, αναφερόμενος στις αποφάσεις νομισματικής πολιτικής και στη στρατηγική θαλάσσια οδό που το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει για τη διεθνή ναυτιλία. «Δεν μπορείς να φτάσεις στις 25 μονάδες βάσης σε μια κρίσιμη στιγμή», πρόσθεσε. «Αυτή είναι η πριμοδότηση κινδύνου του Ορμούζ, και εμείς την καθορίζουμε.»
Λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του Γκαλιμπάφ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε πράγματι το βασικό επιτόκιο κατά 25 μονάδες βάσης.
Στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης, που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου, ο Γκαλιμπάφ χρησιμοποίησε συχνά οικονομικά επιχειρήματα για να χλευάσει τη διαχείριση της κρίσης από την κυβέρνηση υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, υπογραμμίζοντας την ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει οικονομική ζημιά στην Ουάσινγκτον, εάν η τελευταία δεν άλλαζε πορεία. Τώρα στράφηκε στα μαθηματικά.
«Πρόκειται για μια θεαματική προπαγανδιστική ενέργεια εκ μέρους του Ιράν, μιας χώρας που έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ικανότητα να προκαλεί τον αμερικανικό αντίπαλό της», δήλωσε στο Al Jazeera ο Κρις Μποσάμπ, επικεφαλής αναλυτής αγοράς στην IG Group. Αλλά τι εννοούσε πραγματικά ο Γκαλιμπάφ;
Τι είναι η εξίσωση του Τέιλορ και με ποιον τρόπο ο πόλεμος επηρέασε τα αμερικανικά επιτόκια και «καθορίζει» πραγματικά η Τεχεράνη αυτά, όπως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου;
Ο κανόνας του Τέιλορ είναι ένας τύπος που αναπτύχθηκε από τον οικονομολόγο Τζον Τέιλορ στις αρχές της δεκαετίας του ’90, με σκοπό να εκτιμηθεί σε ποιο επίπεδο θα έπρεπε να καθορίζει τα επιτόκια μια κεντρική τράπεζα, συσχετίζοντας το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων με τον πληθωρισμό και το χάσμα παραγωγής (τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής και της δυνητικής οικονομικής παραγωγής). Στην απλούστερη μορφή της, ο τύπος εκφράζεται ως εξής :
Επιτόκιο = πληθωρισμός + 0,5( κενό παραγωγής) + 0,5(πληθωρισμός − 2%) + 2%.
Το συνιστώμενο επιτόκιο αυξάνεται όταν ο πληθωρισμός υπερβαίνει τον στόχο του 2% ή όταν η παραγωγή υπερβαίνει τις δυνατότητες της, ενώ στην αντίθετη περίπτωση μειώνεται . Ωστόσο, πρόκειται για ένα σημείο αναφοράς και όχι για έναν δεσμευτικό κανόνα: η Fed λαμβάνει υπόψη πολλαπλές μεταβλητές κατά τη λήψη των αποφάσεών της.
Όσον αφορά τις επιπτώσεις της σύγκρουσης, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι δασμοί που επέβαλε ο Τραμπ, το ενεργειακό σοκ που προκάλεσε ο πόλεμος και οι μαζικές επενδύσεις που συνδέονται με την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν διατηρήσει υψηλές τις πληθωριστικές πιέσεις.
Η αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης που αποφάσισε την Τετάρτη η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ήταν η πρώτη τα τελευταία τρία χρόνια.
Ο πρόεδρος της Fed, Κέβιν Γουόρς, δήλωσε ότι η επανάληψη των συγκρούσεων με το Ιράν και η επακόλουθη αύξηση της τιμής της βενζίνης συνέβαλαν στο να πείσουν τους αξιωματούχους να υποστηρίξουν μια αύξηση: «Δεν μπορεί κανείς να κρυφτεί από τα θερμά σημεία του κόσμου». Ο Μποσάμπ πρόσθεσε ότι «ο πόλεμος με το Ιράν αποτελεί έμμεσα μία από τις κύριες αιτίες της αύξησης, καθώς η ραγδαία άνοδος των τιμών της ενέργειας και των αποδόσεων έβαλε τη Fed σε δύσκολη θέση». Ακόμη και η Σουζάνα Στρίτερ, υπεύθυνη επενδυτικής στρατηγικής στο Wealth Club, χαρακτήρισε «αναμφισβήτητη» την επίδραση των ενεργειών του Ιράν στις προβλέψεις για τον πληθωρισμό και στον ενεργειακό εφοδιασμό.
Ωστόσο, το Ιράν δεν «καθορίζει» τα αμερικανικά επιτόκια. Η Στρίτερ διευκρίνισε ότι, παρόλο που η Τεχεράνη έχει επηρεάσει τις πληθωριστικές τάσεις μέσω της αγοράς πετρελαίου, η τελική απόφαση εναπόκειται αποκλειστικά στη Fed, η οποία αξιολογεί ένα πολύ ευρύτερο οικονομικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένης της ισχυρής εσωτερικής ζήτησης και των δαπανών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Πίσω από το μαθηματικό τέχνασμα του Γκαλιμπάφ κρύβεται, λοιπόν, μια συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική. Όπως εξήγησε η Nεγκάρ Mορταζάβι, ανώτερη ερευνήτρια στο Center for International Policy της Ουάσιγκτον, ο Γκαλιμπάφ ενσωμάτωσε τους ναυτικούς αποκλεισμούς του Ορμούζ και του Μπαμπ αλ-Μαντέμπ σε έναν τύπο που συνήθως μετρά μόνο τον πληθωρισμό και την παραγωγή.
Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της Fed, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου θέλει να δείξει στο αμερικανικό κοινό ότι τα επιτόκια και η χρηματοοικονομική πολιτική δεν μπορούν να επιλύσουν την έλλειψη πραγματικών πόρων και ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου εξαρτάται από τη θαλάσσια ασφάλεια που ελέγχεται από την Τεχεράνη.
