Δεν ήταν ποτέ έρημη

 

Η Παλαιστίνη δεν ήταν έρημη πριν από τη βρετανική και σιωνιστική κατοχή.

Το 1896, ο κινηματογραφιστής Αλεξάντερ Πρόμιο, ο οποίος εργαζόταν για τους αδελφούς Λουμιέρ, κατέγραψε μερικές από τις πρώτες κινούμενες εικόνες της Παλαιστίνης, η οποία τότε αποτελούσε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η κάμερα κατέγραψε μουσουλμάνους, χριστιανούς και εβραίους να συνυπάρχουν ειρηνικά σε εμβληματικά μέρη όπως το λιμάνι της Γιάφας (Χάιφα για τους σιωνιστές), την αυλή της Εκκλησίας της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ και τον σιδηροδρομικό σταθμό της Ιερουσαλήμ.

Αυτός είναι ο λαός της Παλαιστίνης: πολυπολιτισμικός, ειρηνικός και ανεκτικός, και είναι αυτοί που εκδιώκονται, βασανίζονται, ταπεινώνονται και δολοφονούνται καθημερινά εδώ και πάνω από 80 χρόνια, από μεσσιανικούς υπερεθνικιστές που προέρχονται από τη Δύση και δεν έχουν καμία σχέση με αυτή τη γη.

Αυτό δεν είναι αμφισβητήσιμο, είναι ένα τεκμηριωμένο ιστορικό γεγονός που η σιωνιστική και ιμπεριαλιστική προπαγάνδα πρέπει να αποκρύψει για να νομιμοποιήσει την κατοχή της.

[----->] 

 

Το άδειο κέλυφος του Πολίτη - οπλίτη.

 

Από τον Καστοριάδη στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ:

Το άδειο κέλυφος του Πολίτη - οπλίτη.

       Η πρόσφατη εξαγγελία του νέου μοντέλου θητείας και εφεδρείας από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, με τον βαρύγδουπο τίτλο Οπλίτης-Πολίτης, προκάλεσε αίσθηση. Στους διαδρόμους τού Πενταγώνου φαίνεται πως άρχισαν ξαφνικά να διαβάζουν Κορνήλιο Καστοριάδη. Το ερώτημα όμως που ανακύπτει αμέσως είναι αν οι εμπνευστές του σχεδίου κατανόησαν το βάθος τής σκέψης τού σπουδαίου φιλοσόφου ή αν απλώς προχώρησαν σε μια εσκεμμένη, επιφανειακή σταχυολόγηση όρων για επικοινωνιακή κατανάλωση.

Ιστορικά, ο πολίτης-οπλίτης υπήρξε ο κοινωνικός και στρατιωτικός σχηματισμός που χάρισε τη νίκη στις ελληνικές πόλεις-κράτη κατά τους Περσικούς Πολέμους, στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.. Όμως, οι νικηφόρες μάχες στον Μαραθώνα και τη Σαλαμίνα δεν προέκυψαν σε κοινωνικό κενό. Για να φτάσει ο πολίτης να υπερασπιστεί με σθένος τη γη του, είχε προηγηθεί μια βαθιά πολιτική και οικονομική επανάσταση. Είχε προηγηθεί η Σεισάχθεια τού Σόλωνα, η κατάργηση της δουλείας λόγω χρεών και η θεσμοθέτηση πραγματικών πολιτικών δικαιωμάτων. Ο αρχαίος Αθηναίος πολεμούσε επειδή συμμετείχε ενεργά στη διαμόρφωση των απόψεων και στη λήψη των αποφάσεων στην Εκκλησία του Δήμου.

Σήμερα, η απόσταση που χωρίζει την ελληνική πραγματικότητα από το αυθεντικό μοντέλο τού πολίτη-οπλίτη είναι χαοτική. Η ηγεσία τού στρατεύματος επικαλείται την έννοια της συνολικής άμυνας, μετακυλίοντας το βάρος της προστασίας της χώρας στους πολίτες μέσω της ψηφιακής επιστράτευσης και της εθελοντικής εφεδρείας. Ξεχνά, όμως, τη βασική προϋπόθεση: την κοινωνική ανταπόδοση.

Όπως έλεγε και ο Άρης , ο λαός ξεσηκώνεται και μάχεται για να υπερασπιστεί "τα καλύβια και τα πεζούλια του". Στη σύγχρονη Ελλάδα, αν ο λαός κληθεί να υπερασπιστεί κάτι με σθένος, αυτό θα είναι ό,τι έχει απομείνει όρθιο  από τη λεηλασία της καθημερινότητάς του. Το πραγματικό μέτωπο των σημερινών πολιτών δεν βρίσκεται σε θεωρητικά στρατιωτικά μοντέλα, αλλά στην καθημερινή μάχη ενάντια στα funds, τις εταιρείες ενέργειας και καυσίμων, και τα αδιαπέραστα καρτέλ των τροφίμων.

Αν υπάρχει κάτι που θα υπερασπιστεί ο σύγχρονος πολίτης, είναι η δημόσια περιουσία από τα αρπακτικά των μεγάλων πολυεθνικών κολοσσών που ελέγχουν τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τους σιδηροδρόμους. Είναι η δημόσια παιδεία και η δημόσια υγεία που υποβαθμίζονται συστηματικά. Θα υπερασπιστεί τα βουνά και τις πεδιάδες του από την Τέρνα,τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά.

Το δημοψήφισμα του 2015...

Τους νεκρούς στην Μάντρα, στο Μάτι, στα Τέμπη και στους εργασιακούς χώρους, τη Βιόλαντα.

Το νέο μοντέλο του ΓΕΕΘΑ κινδυνεύει να παραμείνει ένα άδειο επικοινωνιακό κέλυφος. Χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς ισονομία και χωρίς την προστασία τών δημόσιων αγαθών, η επίκληση του πολίτη-οπλίτη αποτελεί ιστορική καπηλεία. Γιατί ο πολίτης γίνεται οπλίτης μόνο όταν η πατρίδα τού αναγνωρίζει την αξιοπρέπεια που ο ίδιος καλείται να προστατεύσει με τη ζωή του.

ΥΣ

Η ντόπια αστική τάξη μέχρι τώρα λαμβάνει μέρος στην λεηλασία της χώρας και του λαού.

Νομίζω ότι το μόνο που τους απομένει,πλέον, είναι η τύχη του Μεγάλου Δούκα, Λουκά Νοταρά....

[----->] 

Η «ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ » ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ ΠΟΥ ΣΤΡΙΜΩΧΝΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΗΠΑ (FED)

 Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο της Al Jazeera Usaid Siddiqui   https://www.aljazeera.com/news/2026/9/17/ghalibafs-maths-missile-at-trump-decoded-is-iran-fixing-us-interest-rates?fbclid=IwY2xjawUZ_YxwZG9mAWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMVRKYVloYnVSbjVIb3FJVm5zcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEesu9yibW1Y4qsLi7kRyPJOQqUnCn6LOtG-26lBtzAUNNzdr-qe2b3Cm5VIr4_aem_gkaucnWAb4RJRnnDB8jMkA , το Πεντάγωνο  στις αρχές αυτής της εβδομάδας παραδέχτηκε ότι οι ιρανικοί πύραυλοι και τα drones κατέρριψαν δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη, προκάλεσαν ζημιές ή κατέστρεψαν εκατοντάδες κτίρια στις αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και εξάντλησαν τα αποθέματα στρατιωτικού εξοπλισμού της Ουάσιγκτον αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

Ο Siddiqui, την Τετάρτη επισήμανε ότι η Τεχεράνη έβαλε σε δράση ένα άλλο ασυνήθιστο όπλο στον πόλεμό της εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών: μια μαθηματική εξίσωση. Ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ — ο οποίος διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον σε διάφορες φάσεις των τελευταίων έξι μηνών — δημοσίευσε στο X μια εκδοχή του κανόνα του Τέιλορ, ενός τύπου που χρησιμοποιείται για την ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι κεντρικές τράπεζες καθορίζουν τα επιτόκια, συνοδεύοντάς τον με ένα μήνυμα πολεμικού τόνου.

محمدباقر قالیباف | MB Ghalibaf

@mb_ghalibaf

·

Segui

Straits Taylor Rule:

i = r* + π* + 1.5(π−π*) + 0.5(y−y*) + α(SOH−SOH*) + β(BEM−BEM*), α,β > 0

Let’s see if a hike could open SOH or produce a single barrel 🙂

You can’t 25bp a chokepoint and r* isn’t neutral. It’s SOH risk premium, and We set it.

6:05 PM · 16 set 2026

  https://x.com/mb_ghalibaf/status/2100239566108279118

«Ας δούμε αν μια αύξηση των επιτοκίων μπορεί να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ ή να παράγει έστω και ένα βαρέλι πετρελαίου», έγραψε, αναφερόμενος στις αποφάσεις νομισματικής πολιτικής και στη στρατηγική θαλάσσια οδό που το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει για τη διεθνή ναυτιλία. «Δεν μπορείς να φτάσεις στις 25 μονάδες βάσης σε μια κρίσιμη στιγμή», πρόσθεσε. «Αυτή είναι η πριμοδότηση κινδύνου του Ορμούζ, και εμείς την καθορίζουμε.»

Λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του Γκαλιμπάφ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε πράγματι το βασικό επιτόκιο κατά 25 μονάδες βάσης.

Στα πρώτα στάδια της σύγκρουσης, που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου, ο Γκαλιμπάφ χρησιμοποίησε συχνά οικονομικά επιχειρήματα για να χλευάσει τη διαχείριση της κρίσης από την κυβέρνηση υπό τον Ντόναλντ Τραμπ, υπογραμμίζοντας την ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει οικονομική ζημιά στην Ουάσινγκτον, εάν η τελευταία δεν άλλαζε πορεία. Τώρα στράφηκε στα μαθηματικά.

«Πρόκειται για μια θεαματική προπαγανδιστική ενέργεια εκ μέρους του Ιράν, μιας χώρας που έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ικανότητα να προκαλεί τον αμερικανικό αντίπαλό της», δήλωσε στο Al Jazeera ο Κρις Μποσάμπ, επικεφαλής αναλυτής αγοράς στην IG Group. Αλλά τι εννοούσε πραγματικά ο Γκαλιμπάφ;

Τι είναι η εξίσωση του Τέιλορ και με ποιον τρόπο ο πόλεμος επηρέασε τα αμερικανικά επιτόκια και «καθορίζει» πραγματικά η Τεχεράνη αυτά, όπως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου;

Ο κανόνας του Τέιλορ είναι ένας τύπος που αναπτύχθηκε από τον οικονομολόγο Τζον Τέιλορ στις αρχές της δεκαετίας του ’90, με σκοπό να εκτιμηθεί σε ποιο επίπεδο θα έπρεπε να καθορίζει τα επιτόκια μια κεντρική τράπεζα, συσχετίζοντας το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων με τον πληθωρισμό και το χάσμα παραγωγής (τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής και της δυνητικής οικονομικής παραγωγής). Στην απλούστερη μορφή της, ο τύπος εκφράζεται ως εξής :

 

Επιτόκιο = πληθωρισμός + 0,5( κενό παραγωγής) + 0,5(πληθωρισμός − 2%) + 2%.

Το συνιστώμενο επιτόκιο αυξάνεται όταν ο πληθωρισμός υπερβαίνει τον στόχο του 2% ή όταν η παραγωγή υπερβαίνει τις δυνατότητες της, ενώ στην αντίθετη περίπτωση μειώνεται . Ωστόσο, πρόκειται για ένα σημείο αναφοράς και όχι για έναν δεσμευτικό κανόνα: η Fed λαμβάνει υπόψη πολλαπλές μεταβλητές κατά τη λήψη των αποφάσεών της.

 

Όσον αφορά τις επιπτώσεις της σύγκρουσης, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι δασμοί που επέβαλε ο Τραμπ, το ενεργειακό σοκ που προκάλεσε ο πόλεμος και οι μαζικές επενδύσεις που συνδέονται με την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν διατηρήσει υψηλές τις πληθωριστικές πιέσεις.

Η αύξηση κατά 25  μονάδες βάσης που αποφάσισε την Τετάρτη η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ήταν η πρώτη τα τελευταία τρία χρόνια.

Ο πρόεδρος της Fed, Κέβιν Γουόρς, δήλωσε ότι η επανάληψη των συγκρούσεων με το Ιράν και η επακόλουθη αύξηση της τιμής της βενζίνης συνέβαλαν στο να πείσουν τους αξιωματούχους να υποστηρίξουν μια αύξηση: «Δεν μπορεί κανείς να κρυφτεί από τα θερμά σημεία του κόσμου». Ο Μποσάμπ πρόσθεσε ότι «ο πόλεμος με το Ιράν αποτελεί έμμεσα μία από τις κύριες αιτίες της αύξησης, καθώς η ραγδαία άνοδος των τιμών της ενέργειας και των αποδόσεων έβαλε τη Fed σε δύσκολη θέση». Ακόμη και η Σουζάνα Στρίτερ, υπεύθυνη επενδυτικής στρατηγικής στο Wealth Club, χαρακτήρισε «αναμφισβήτητη» την επίδραση των ενεργειών του Ιράν στις προβλέψεις για τον πληθωρισμό και στον ενεργειακό εφοδιασμό.

Ωστόσο, το Ιράν δεν «καθορίζει» τα αμερικανικά επιτόκια. Η  Στρίτερ διευκρίνισε ότι, παρόλο που η Τεχεράνη έχει επηρεάσει τις πληθωριστικές τάσεις μέσω της αγοράς πετρελαίου, η τελική απόφαση εναπόκειται αποκλειστικά στη Fed, η οποία αξιολογεί ένα πολύ ευρύτερο οικονομικό πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένης της ισχυρής εσωτερικής ζήτησης και των δαπανών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Πίσω από το μαθηματικό τέχνασμα του Γκαλιμπάφ κρύβεται, λοιπόν, μια συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική. Όπως εξήγησε η Nεγκάρ Mορταζάβι, ανώτερη ερευνήτρια στο Center for International Policy της Ουάσιγκτον, ο Γκαλιμπάφ ενσωμάτωσε τους ναυτικούς αποκλεισμούς του Ορμούζ και του Μπαμπ αλ-Μαντέμπ σε έναν τύπο που συνήθως μετρά μόνο τον πληθωρισμό και την παραγωγή.

Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα της Fed, ο πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου θέλει να δείξει στο αμερικανικό κοινό ότι τα επιτόκια και η χρηματοοικονομική πολιτική δεν μπορούν να επιλύσουν την έλλειψη πραγματικών πόρων και ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου εξαρτάται από τη θαλάσσια ασφάλεια που ελέγχεται από την Τεχεράνη.

[----->] 

 

 

Προσβολή στην «αγνότητα των άγριων πολεμιστών μας»

  

Για άλλη μια φορά, η πλειοψηφία και η αντιπολίτευση στο Ισραήλ ενώνουν τις δυνάμεις τους στον αγώνα ενάντια στην αφήγηση και την αντίληψη που επικρατεί στο εξωτερικό σχετικά με τα εγκλήματα που διαπράττει ο στρατός στη Γάζα. Ακόμη και η βουλευτής που δήλωσε δημοσίως την πρόθεσή της να χρησιμοποιήσει «μη καθοδηγούμενες βόμβες» εναντίον του άμαχου πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας κατηγόρησε το ντοκιμαντέρ «Naza», που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας, ότι ψεύδεται σχετικά με τη μαζική εξόντωση Παλαιστινίων.

Η TALLY GOTLIV, μέλος της Κνεσέτ με το Λικούντ του Νετανιάχου – και υποψήφια στις επόμενες εκλογές με την «Εβραϊκή Δύναμη», το κόμμα του ρατσιστή Ιτάμαρ Μπεν Γκβίρ – ζήτησε την καταδίκη και τη σύλληψη των στρατιωτών που παραδέχτηκαν τις σφαγές. Σύμφωνα με τη βουλεύτρια, η αφήγησή τους θα βλάψει «σοβαρά την αντοχή του στρατού και την αγνότητα των άγριων πολεμιστών μας».

Στα ίδια μήκη κύματος και ο Ναφτάλι Μπένετ, ένας από τους βασικούς εκπροσώπους της αντιπολίτευσης στον Νετανιάχου, υποψήφιος για την ηγεσία της κυβέρνησης μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου. Ο Μπένετ χαρακτήρισε το έργο των σκηνοθετών Γιουβάλ Αβραάμ και Ρέιτσελ Σζορ ως «φοβερή κατηγορία για φόνο τελετουργίας» εναντίον των ισραηλινών στρατιωτών. Πρόκειται για μια έκφραση που χρησιμοποιείται σήμερα από την ηγεσία του Τελ Αβίβ για να εξομοιώσει τις καταγγελίες για δολοφονίες, γενοκτονία, σεξουαλική βία και βασανιστήρια με μια μορφή αντισημιτικής δαιμονοποίησης.

«Αυτό που το καθιστά ιδιαίτερα οδυνηρό και ενοχλητικό είναι ότι αυτό το ψέμα προέρχεται από Ισραηλινούς σκηνοθέτες και τώρα διαδίδεται σε όλο τον κόσμο», έγραψε ο Μπένετ στο X, προσθέτοντας ότι «ο θάνατος κάθε παιδιού είναι μια τραγωδία, αλλά ένας φρικτός πόλεμος δεν είναι γενοκτονία».

Ο ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ του κόμματος «Μαζί» υποστηρίζει ότι η χερσαία επίθεση στη Γάζα αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει βούληση, εκ μέρους του Ισραήλ, να χτυπήσει τους αμάχους.

Ωστόσο, ακόμη και οι ελεύθεροι σκοπευτές και τα πολυβόλα των αρμάτων μάχης σκότωσαν αδιακρίτως ενήλικες και παιδιά, όπως τεκμηριώνουν αμέτρητα βίντεο, οι εκθέσεις Παλαιστινίων και διεθνών γιατρών, πολυάριθμες μαρτυρίες και οι πρόσφατες παραδοχές του ίδιου του στρατού. Ο εκπρόσωπός του, ωστόσο, απορρίπτει τις αναλύσεις του ντοκιμαντέρ, υποβαθμίζοντας τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης και δηλώνοντας ότι «η ακούσια ζημιά», δηλαδή ο τρομακτικός αριθμός αμάχων θυμάτων, «που προκύπτει από νόμιμες επιθέσεις» δεν μπορεί να συνιστά τη σκόπιμη πρόθεση διάπραξης γενοκτονίας.

Οι μαρτυρίες που συγκεντρώθηκαν στην ταινία αφηγούνται ακριβώς το αντίθετο: έναν στρατό για τον οποίο ο θάνατος των αμάχων δεν αποτελεί όριο στη στρατιωτική δράση, αλλά μια προβλεπόμενη συνέπεια που γίνεται αποδεκτή με αδιαφορία.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ στοχεύει επίσης να παρουσιάσει ως αναξιόπιστες τις μαρτυρίες των 24 στρατιωτών που εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ, επικρίνοντας την ανωνυμία πίσω από την οποία προστατεύονται. Σχετικά με αυτό το θέμα, οι σκηνοθέτες είχαν ήδη εξηγήσει ότι οι ερωτηθέντες αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μέρος των άμεσων και έμμεσων μαρτυριών που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας εργασίας που κράτησε αρκετά χρόνια, στην οποία συνέβαλαν επίσης οι ερευνητικοί δημοσιογράφοι των +972 Magazine, Local Call και της βρετανικής εφημερίδας The Guardian.

Τη στιγμή που γράφουμε, δεν έχουν δημοσιευτεί  δηλώσεις από το γραφείο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, αλλά ο ισραηλινός Τύπος παρουσίασε με διαφορετικό και ενίοτε αντιφατικό τρόπο το περιεχόμενο της ταινίας.

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ.  Η Yedioth Ahronoth, μία από τις κύριες ισραηλινές εφημερίδες του mainstream, το χαρακτήρισε «μια κατηγορία χωρίς υπερβολές και πειστική», προσθέτοντας – με ένα λογοπαίγνιο πάνω στη σημασία του τίτλου – ότι «θα μπορούσε να προκαλέσει στο Ισραήλ ζημιά στην εικόνα του που δεν θα είναι καθόλου δευτερεύουσας σημασίας, σε ολόκληρο τον κόσμο». Ο συντάκτης του άρθρου, Amir Bogen, εξηγεί ότι εμποδίζοντας τον διεθνή Τύπο να εισέλθει στη Γάζα, το Ισραήλ αναγκάζει τους δημοσιογράφους να χρησιμοποιούν τις αναφορές των Παλαιστινίων συναδέλφων τους, η αξιοπιστία των οποίων αμφισβητείται από το ίδιο το Τελ Αβίβ. Αλλά αυτή τη φορά, προσθέτει ο Bogen, είναι δύο Ισραηλινοί σκηνοθέτες που αποκαλύπτουν αυτό που ο στρατός και ο μηχανισμός ασφαλείας κρύβουν από τον κόσμο.

Ο δημοσιογράφος ομολογεί ότι τον εντυπωσίασε ιδιαίτερα ο παραλληλισμός μεταξύ των «λαμπερών ουρανοξυστών» του Τελ Αβίβ και των ερειπίων της Γάζας, μια αντίθεση που τον οδηγεί να περιγράψει ένα Ισραήλ που «δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον να συμβάλει στις διασώσεις. Αντίθετα. Ίσως αυτός να είναι ακριβώς ο στόχος: να αφήσουν τα πάντα θαμμένα κάτω από την επιφάνεια, τις δεκάδες χιλιάδες νεκρούς κατοίκους, αλλά και τη συνείδηση όσων συνέβαλαν στο θάνατό τους. Ένας ακόμη λόγος για να μην επιτρέπεται η είσοδος ξένων δημοσιογράφων στη Γάζα»

 

                                 .

[---->] 

 

 

ΝΑΖΑ

Μην έρθει πάλι κανένα μαλάκιο και πει πως είμαστε αντισημίτες.  Φιλοσημίτες μέχρι τα μπούνια είμαστε χάρη στους Ισραηλινούς Γιουβάλ Αμπραχάμ και την Ρέιτσελ Σορ, που μαζί με τον Παλαιστίνιο Μπάζελ Άντρα είχαν δημιουργήσει το 2024 το βραβευμενο με Όσκαρ ντοκυμαντέρ "Καμμιά άλλη γη", που αφορούσε τη βία των ισραηλινών αρχών και των εποίκων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Οι δυο τους φέτος έλαβαν το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για το ντοκυμαντέρ τους "ΝΑΖΑ".

Κοινό και κριτικοί συγκλονισμένοι χειροκροτούσαν όρθιοι τους συντελεστές επί 25 λεπτά, (ιστορικό ρεκόρ παρατεταμένου χειροκροτήματος στο Φεστιβάλ Βενετίας).

Η λέξη “NAZA” είναι ένας στρατιωτικός όρος που χρησιμοποιείται από τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών για να αποτυπώσει τον αριθμό των αμάχων που αναμένεται να σκοτωθούν σε μια επίθεση.  100 ΝΑΖΑ σημαίνει 100 στοχευμένοι άμαχοι, που μπορεί να σκοτωθούν, για παράδειγμα  την ώρα που τρώνε στο σπίτι τους.  Η παρακολούθηση γίνεται μέσω τηλεφώνων κι αν ένα παιδάκι στείλει μήνυμα " ο μπαμπάς γύρισε" με ντρόουνς στοχεύουν το δωμάτιο όπου τρώει η οικογένεια.  600 ΝΑΖΑ σημαίνει καταστρέφουμε ένα ολόκληρο χωριό.

Το ΝΑΖΑ γυρίστηκε κρυφά στο Τελ Αβίβ και περιλαμβάνει τις μαρτυρίες 24 στρατιωτικών, που για ευνόητους λόγους παραμένουν ανώνυμοι, οι οποίοι εξηγούν πώς δρομολογούνται οι μαζικές δολοφονίες αμάχων.

Εννοείται πως η ναζιστική κυβέρνηση του Ισραήλ έχει βγάλει φλύκταινες, κι αν λόγω του ότι το προηγούμενο ντοκυμαντέρ του Γιουβάλ είχε βραβευτεί με αμερικάνικο Όσκαρ κι έτσι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι, αυτή τη φορά συζητάνε να αφαιρέσουν την ιθαγένεια από τους Ισραηλινούς δημιουργούς του ντοκυμαντέρ.   Μπορεί οι ίδιοι να διαφημίζουν τη γενοκτονία τους ως δήθεν "άμυνα", όταν όμως οι ίδιοι οι Ισραηλινοί μιλούν για τα εγκλήματα της κυβέρνησης, που δεν είναι "άμυνα" αλλά γενοκτονία, που στοχεύουν στον άμαχο πληθυσμό και σε καμιά "Χαμάς", τότε είναι "προδότες".

]----->]