Η εκπομπή «Breaking Points» του Al Jazeera μίλησε με τον Μοχάμεντ Ιμπραήμ, ένα Αμερικανο-Παλαιστίνιο αγόρι, το οποίο αποφυλακίστηκε από ισραηλινή φυλακή μετά από περισσότερους από εννέα μήνες διοικητικής κράτησης
Περιέγραψε πώς ο φίλος του, ο 17χρονος Ουαλίντ Αχμέτ, δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν υπό ισραηλινή κράτηση στη φυλακή του Μεγιδδώ.
Ο Ιμπραήμ είπε ότι, αφού ο αδύνατος και τραυματισμένος Ουαλίντ έπεσε και αιμορραγούσε, οι δεσμοφύλακες τον έσυραν έξω από το κελί τραβώντας τον από τα μαλλιά. Αργότερα ανακοινώθηκε ο θάνατός του.
Στο βίντεο παρουσιάζονται συγκλονιστικές μαρτυρίες ενός νεαρού Παλαιστίνιου που αποφυλακίστηκε, και στη συνέχεια του πατέρα ενός άλλου νεαρού, του Ουαλίντ Αχμέτ, ο οποίος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια της κράτησής του.
«Πρόσεχαν να μην μας χτυπούν στο πρόσωπο, για να μην μείνουν σημάδια, ώστε να μην τα δουν στο δικαστήριο ή να μην τα προσέξει κανείς.
Το φαγητό δεν ήταν αρκετό. Μας έφερναν ένα γεύμα που έπρεπε να μοιραστούμε 11 άτομα. Μένουμε πάντα πεινασμένοι και χάνουμε πολύ βάρος. Έχασα περίπου 15 κιλά, που είναι σχεδόν 30 ή 32 λίβρες.
Μερικές φορές μας έδιναν ένα αυγό ανά άτομο. Ή μας έφερναν λίγο ρύζι, λίγες φακές... Το φαγητό ήταν χαλασμένο, το μισό από το φαγητό που μας έφερναν ήταν χαλασμένο. Αναγκαστικά το τρώγαμε παρά τη θέλησή μας, ήταν αηδιαστικό. Δεν ήταν μαγειρεμένο, ήταν χαλασμένο και είχε σκουλήκια μέσα.
Το νερό ήταν πολύ βρώμικο. Μερικές φορές έβγαινε λευκό και άλλες φορές μαύρο (θολό) από τη βρύση. Αυτό μας προκαλούσε πολλούς πόνους στην κοιλιά, πολλές ασθένειες και παράσιτα .
Είχα πολλές ασθένειες και φλεγμονές. Είχα ψώρα.
Μόλις μπεις στη φυλακή, μέσα σε μια ή δύο εβδομάδες σε προσβάλλει αμέσως. Μας έφερναν βρώμικα στρώματα. Δεν πλένανε τα ρούχα μας, έπρεπε να τα πλένουμε μόνοι μας με τα χέρια. Μας έτρωγε η φαγούρα και δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε τη νύχτα, και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό. Και η κατάσταση γινόταν όλο και χειρότερη κάθε φορά. Όλοι μας είχαμε ψώρα, ήμασταν όλοι άρρωστοι.
Όχι, αν λέγαμε ότι ήμασταν άρρωστοι και ότι δεν μπορούσαμε, ήταν μάταιο. Είτε έρχονταν και μας χτυπούσαν, είτε μας ψέκαζαν με δακρυγόνο. Πάντα το ίδιο. Δεν μας επιτρεπόταν να τους ζητήσουμε τίποτα. Αν ζητούσαμε κάτι, το έκαναν χειρότερο.»
«Ένας από τους νεαρούς που ήταν φυλακισμένος δίπλα του ήταν ο 17χρονος Βαλίντ Αχμέτ από το Σιλουάντ της Δυτικής Όχθης»
«Ήταν φίλος μου, και ήμασταν από το ίδιο χωριό. Τον γνώριζα από πριν, πριν συλληφθώ. Όταν μπήκα στη φυλακή, ήμασταν μαζί στο ίδιο κελί.
Είχε μπει έξι μήνες πριν από μένα. Δεν τον αναγνώρισα, τόσο πολύ είχε αδυνατίσει και είχε αλλάξει η εμφάνισή του. Τα μαλλιά του ήταν μακριά και ήταν πολύ αδύναμος... Η εμφάνισή του ήταν τρομακτική, δεν τον αναγνώρισα.
Είχε πολλές ασθένειες. Η ψώρα είχε καταλάβει όλο το σώμα του, και δεν είχε καμία δύναμη ή ικανότητα να κάνει κάτι. Προσπαθήσαμε να τον βοηθήσουμε, προσπαθήσαμε να κάνουμε τα πάντα. Ήταν μάταιο όταν απευθυνόμασταν στους δεσμοφύλακες. Μας έλεγαν: «Βουλώστε το, ψεύτες».»
«Θυμάσαι τη μέρα που πέθανε;»
Ο αποφυλακισμένος νεαρός περιγράφει τη μέρα του θανάτου του Βαλίντ
«Ξυπνήσαμε το πρωί και μας έβγαλαν από το κελί για να κάνουμε ντους. Ήταν πολύ κουρασμένος και εξαντλημένος. Προσπαθήσαμε να τον βοηθήσουμε, αλλά τότε, ενώ ήμασταν εκεί, κατέρρευσε ξαφνικά. Υπήρχε κάτι στο πάτωμα, σιδερένια κομμάτια που προεξείχαν από το δάπεδο. Έπεσε με το κεφάλι και το πρόσωπό του πάνω σε αυτά. Το κεφάλι του άνοιξε και άρχισε να αιμορραγεί πολύ.
Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τότε φωνάξαμε τους φύλακες, και όταν ήρθαν και είδαν όλο το αίμα και τα πάντα, είπαν: «Λοιπόν, τώρα θα δούμε». Απλώς στάθηκαν μπροστά του και τον κοίταζαν. Απλώς τον κοίταζαν έτσι και δεν έκαναν τίποτα, δεν έδειχναν να ανησυχούν.
Και μετά ήρθαν να τον πάρουν. Δεν τον σήκωσαν (με κανονικό τρόπο), αλλά τον άρπαξαν από τα μαλλιά και τον έσυραν από εκεί.»
Συνεντεύκτρια: «Λυπάμαι.»
Ο νεαρός: «Δόξα τω Θεώ, η ζωή είναι δύσκολη.»
Χαλίντ Αχμέτ – ο πατέρας του Ουαλίντ
«Αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Ο γιος σου έφυγε από το σπίτι σε καλή υγεία, έφυγε από το σπίτι περπατώντας με τα πόδια του, και ξαφνικά, μετά από έξι μήνες, σου λένε ότι ο γιος σου πέθανε. Τότε, γιατί πέθανε; Η υγεία του Ουαλίντ ήταν άριστη, σιδερένια υγεία. Ήταν αθλητής, ερχόταν να με βοηθάει στη δουλειά και, δόξα τω Θεώ, δούλευε σαν πέντε άτομα... Σωστά, σήμερα έμεινα άφωνος.»
«Ένας Ισραηλινός γιατρός που παρακολούθησε τη νεκροψία του Βολίντ για λογαριασμό της οικογένειάς του, σημείωσε ότι στο σώμα του δεν είχε απομείνει σχεδόν καθόλου μυϊκή μάζα, τα ζυγωματικά του ήταν εμφανώς βαθιά βυθισμένα και υπήρχαν σημάδια σοβαρού υποσιτισμού, αφυδάτωσης, ασθένειας και ρήξης των πνευμόνων.
Ωστόσο, τον Δεκέμβριο, ένας ισραηλινός δικαστής διέταξε τη διακοπή της έρευνας και αποφάνθηκε ότι, παρόλο που υπήρχαν στοιχεία για υποσιτισμό, δεν είχε καθοριστεί τελική αιτία θανάτου.
Ο Ουαλίντ συνελήφθη τις πρώτες πρωινές ώρες της 30ής Σεπτεμβρίου 2024.»
