ΙΣΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ

 

Ο κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Τζέφρι Χίντον  προειδοποιεί ότι η τεχνολογία αυτή ενδέχεται να βρίσκεται κοντά στο να προκαλέσει σοβαρό περιστατικό, όπως μπακάουτ  ή κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος

Ένας από τους «πατέρες της τεχνητής νοημοσύνης», ο Τζέφρι Χίντον, δήλωσε ότι ενδέχεται να αποδειχθεί ότι θα ήταν καλύτερα για τους ανθρώπους να μην είχαν αναπτύξει ποτέ αυτή την τεχνολογία, καθώς προειδοποίησε ότι θα μπορούσε να προκαλέσει ένα περιστατικό μεγάλης κλίμακας φέτος ή το επόμενο έτος, όπως μια προσωρινή διακοπή λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών συστημάτων ή των συστημάτων ηλεκτροδότησης.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ επιστήμονας πληροφορικής δήλωσε στην εφημερίδα «Guardian» ότι δεν είναι «καταστροφολόγος» όσον αφορά την τεχνολογία που βασίζεται στην πρωτοποριακή του έρευνα στα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα και πιστεύει ότι η ΤΝ έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε ένα «υπέροχο μέλλον», αλλά πρόσθεσε ότι «ίσως θα ήταν καλύτερα να μην την είχαμε αναπτύξει ποτέ».

 

Ο Χίντον, 78 ετών, δήλωσε ότι μέσα σε μια δεκαετία και πιθανώς νωρίτερα, η ανθρωπότητα θα ξέρει αν μπορεί να διαχειριστεί τους κινδύνους της τεχνολογίας και να επιτύχει αυτό που ο ίδιος ονόμασε «ριζική αφθονία» ή αν «αποτύχουμε να διαχειριστούμε τους κινδύνους και… θα έχουμε ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, τεράστια πολιτισμικά προβλήματα, μαζική ανεργία, και απλά μια κοινωνία που θα έχει διαλυθεί».

Ο Χίντον μίλησε πριν από την προβολή ενός νέου ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, με τίτλο «AI: Probably Nothing to Worry About» – ένας τίτλος που πρότεινε ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης – στο οποίο πρωταγωνιστούν ο ίδιος και ο πρώην συνάδελφός του στη Google, Ντέμης Χασάμπης. Ο Χίντον λέει στους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ: «Νιώθω ότι έχω ένα καθήκον. Έχω μια φήμη που με καθιστά εκπρόσωπο και πρέπει να τα δώσω όλα γι’ αυτό».

Μιλώντας στον Guardian, ο Χίντον επέκρινε την ανάληψη κινδύνων από τους ηγέτες ορισμένων από τις μεγαλύτερες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίοι συνεχίζουν να κυκλοφορούν ολοένα και πιο ισχυρά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης καθώς ανταγωνίζονται για την κυριαρχία και το μερίδιο της αγοράς, λέγοντας ότι δεν εμπιστεύεται «καθόλου» τον Σαμ Άλτμαν, τον διευθύνοντα σύμβουλο της OpenAI, της εταιρείας που δημιούργησε το ChatGPT. «Πιστεύω ότι ο [Mαρκ] Zούκεμπεργκ ο [Ιλον] Mασκ και ο Σαμ Αλτμαν κατανοούν τους κινδύνους, αλλά δεν τους νοιάζει καθόλου. Προτιμούν να έχουν τα χρήματα. Αυτή είναι η πεποίθησή μου.»

Ο γεννημένος στο Λονδίνο επιστήμονας υπολογιστών, ο οποίος μεγάλωσε στο Μπρίστολ και πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, δήλωσε ότι είναι «εξαιρετικά ανησυχητικό» το γεγονός ότι ο Άλτμαν είναι επικεφαλής μιας από τις λίγες πρωτοπόρες αμερικανικές εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης που αυτή τη στιγμή ανταγωνίζονται την Κίνα για την ανάπτυξη της πιο ισχυρής τεχνητής νοημοσύνης. Ο Άλτμαν επέμεινε τον Σεπτέμβριο: «Ο κόσμος πρέπει να εμπιστεύεται ότι θα κάνουμε το σωστό, επειδή είναι το σωστό και επειδή αντιλαμβανόμαστε τη σημασία αυτού του θέματος».

Ο Χίντον ασχολείται με την τεχνητή νοημοσύνη εδώ και περίπου 44 χρόνια και τη δεκαετία του 1970 εισήγαγε την έννοια του νευρωνικού δικτύου – ενός μαθηματικού συστήματος που μπορεί να μαθαίνει και να αποκτά εμπειρία με τρόπο παρόμοιο με αυτόν των ανθρώπων. Το 2023 παραιτήθηκε από την Google για να μιλήσει ελεύθερα για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης, προειδοποιώντας: «Αν αυτά τα συστήματα παρασυρθούν στην απόκτηση μεγαλύτερου ελέγχου, θα έχουμε μπελάδες».

Είπε ότι θεωρούσε τα περιστατικά αυτού του καλοκαιριού, κατά τα οποία πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης της OpenAI συνωμότησαν για να εισβάλουν στον ιστότοπο Hugging Face, παρόμοια με τη μερική πυρηνική κατάρρευση του 1979 στον πυρηνικό σταθμό Three Mile Island στην Πενσυλβάνια – ουσιαστικά ένα προειδοποιητικό σήμα κινδύνου.

«Είτε αργότερα φέτος είτε το επόμενο έτος θα δούμε ένα Τσερνομπίλ, και αυτό μπορεί να είναι αρκετό για να κάνει τους ανθρώπους να δώσουν πραγματικά προσοχή», είπε.

Ένα τέτοιο συμβάν τύπου Τσερνομπίλ δεν θα είναι πυρηνικό ατύχημα, σύμφωνα με τα παραδείγματα που ανέφερε, αλλά θα μπορούσε μάλλον να περιλαμβάνει μια επίθεση με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στο σύστημα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που «προκαλεί μαζική πτώση της τάσης» ή ένα συμβάν που θα θέσει εκτός λειτουργίας το χρηματοπιστωτικό σύστημα για μια εβδομάδα.

«Μπορείτε να φανταστείτε τι θα συνέβαινε; Θα μπορούσαμε να ανακάμψουμε από αυτό [αλλά] αυτό θα τους έκανε να ξυπνήσουν και να το λάβουν σοβαρά υπόψη».

Όταν ρωτήθηκε ποιοι είναι αυτοί οι «αυτοί», απάντησε: «οι παγκόσμιοι ηγέτες εκτός από τον Τραμπ».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει δηλώσει ότι «απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε προσπάθεια δημιουργίας ενός παγκοσμιοποιητικού σχεδίου» για τον έλεγχο της τεχνητής νοημοσύνης και επιθυμεί οι πρωτοπόρες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης να αυτορυθμίζονται, εν μέσω ανησυχιών ότι οι κανόνες θα μπορούσαν να εμποδίσουν τις ΗΠΑ στον αγώνα τους με την Κίνα στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο Χίντον υποστηρίζει ένα αυστηρότερο σχέδιο που έχει εγκριθεί από τον πρόεδρο της Φινλανδίας και 32 άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Σιγκαπούρης, της Γερμανίας, του Καναδά και της Αυστραλίας, για την υποχρεωτική δοκιμή πρωτοποριακών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, την ανεξάρτητη αξιολόγηση και τα κοινά διακυβερνητικά πρότυπα».

 [----->]

 

 

 

Τι θα γίνει τώρα;

 

Michael Roberts

 

Δεν είναι περίεργο που οι Αμερικανοί ψήφισαν κατά των Ρεπουμπλικάνων του Τραμπ. Αλλά τι θα γίνει τώρα; Οι ηγέτες των Δημοκρατικών έχουν πλέον τον έλεγχο του Κογκρέσου, αλλά τι προτείνουν; Ποιες είναι οι πιθανότητες οι Δημοκρατικοί να έχουν κάποια ιδέα για το πώς να σταματήσουν την άνοδο του πληθωρισμού και του κόστους διαβίωσης; Και μπορούν ή θα τερματίσουν τους πολέμους στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, οι οποίοι έχουν συμβάλει στην κρίση του κόστους διαβίωσης ;

Οι Δημοκρατικοί ισχυρίζονται ότι θα καταργήσουν τους δασμούς του Τραμπ, θα ανατρέψουν τις περικοπές στο Medicare, θα μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της στέγασης και θα κάνουν πιο αυστηρή τη ρύθμιση των τεχνολογικών τομέων, όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, δεν θα υπάρξουν περικοπές στο εξωφρενικό επίπεδο των δαπανών για την «άμυνα». Μάλιστα, η στήριξη προς την Ουκρανία στον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας πιθανότατα θα αυξηθεί. Στο νέο του βιβλίο, Twilight of American Imperialism, ο Τζακ Ράσμους υπολογίζει την εκπληκτική αύξηση των δαπανών και του κόστους της αμερικανικής κυβέρνησης για την «άμυνα». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, οι συνολικές αμυντικές δαπάνες των ΗΠΑ έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2019, από 1,5 τρισ. δολάρια σε ένα συγκλονιστικό ποσό των 3 τρισ. δολαρίων το επόμενο έτος.

 

Φαίνεται ότι οι Δημοκρατικοί δεν έχουν καμία ιδέα για το πώς να ελέγξουν τον επιταχυνόμενο πληθωρισμό, εκτός από το να βασίζονται στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ για αύξηση των επιτοκίων – μια πολιτική που θα αυξήσει μόνο την πιθανότητα ύφεσης. Και δεν υπάρχουν προτάσεις για την αναστροφή των επιταχυνόμενων ανισοτήτων.

 

Στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και στους κυρίαρχους οικονομολόγους δίνεται μεγάλη έμφαση στο γεγονός ότι η οικονομία των ΗΠΑ προχωράει με γοργούς ρυθμούς.  Είναι αλήθεια ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ των ΗΠΑ είναι ισχυρότερη από ό,τι στην Ευρώπη ή την Ιαπωνία, αλλά αυτό δεν αποτελεί καθόλου υψηλό σημείο αναφοράς. Το πραγματικό ΑΕΠ των ΗΠΑ αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό 3,4% το τρίτο τρίμηνο του 2026 – μια φαινομενικά μεγάλη ανάκαμψη σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο. Ωστόσο, αυτό κρύβει την πραγματική τάση. Η ετήσια αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ επιβραδύνεται. Στο 2,1% το τρίτο τρίμηνο του 2026, βρισκόταν κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο από την έναρξη της πανδημίας. Η αμερικανική οικονομία εξακολουθεί να αναπτύσσεται, αλλά με ρυθμό που δεν ξεπερνά το 2% ετησίως.

Επιπλέον, η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ των ΗΠΑ, οι επενδύσεις και, κατά συνέπεια, οι θέσεις εργασίας, εξαρτώνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την έκρηξη των επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη (AI). Όπως έδειξε ο πρώην οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Τζέισον Φέρμαν: «Η μόνη σημαντική αύξηση στον τομέα των κατασκευών στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά το τελευταίο έτος αφορούσε τα κέντρα δεδομένων, με άνοδο 64%. Οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που τα τροφοδοτούν παρουσίασαν μια πιο μέτρια αύξηση της τάξης του 4%, ενώ όλα τα άλλα παρουσίασαν πτώση — με ιδιαίτερα μεγάλη μείωση στον τομέα της μεταποίησης, κατά 24%, η οποία αποτελεί πτώση από το πολύ υψηλό που είχε σημειωθεί το 2024.»

Αυτές οι τεράστιες επενδύσεις καταφέρνουν να αυξήσουν την παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο. Η παραγωγικότητα της εργασίας αυξήθηκε κατά 3,6% το τρίτο τρίμηνο. Αυτό σημαίνει ότι η τάση αύξησης της παραγωγικότητας αντιστοιχεί πλέον στον μακροπρόθεσμο μεταπολεμικό μέσο όρο και υπερβαίνει κατά πολύ το ρυθμό του 1,5% που παρατηρήθηκε κατά τον κύκλο 2007–2019.

 

Αλλά θα διαρκέσει αυτό;  Υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι η έκρηξη/φούσκα των επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη αρχίζει να παρουσιάζει διαρροές, αν όχι να σκάει – τουλάχιστον στην Ασία. Και τώρα η νίκη των Δημοκρατικών έχει πυροδοτήσει μια μαζική πώληση μετοχών τεχνολογικών εταιρειών και εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης, με τον Nasdaq να καταγράφει πτώση 5,5% σε μία μόνο συνεδρίαση, καθώς οι επενδυτές ανησυχούν ότι ένα Κογκρέσο υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών θα σταματήσει ή θα επιβραδύνει την κατασκευή κέντρων δεδομένων.

 

https://thenextrecession.wordpress.com/2026/11/06/us-mid-terms-ai-stuck-in-the-middle/

 

 

 

Δεν δίνει δεκάρα αν το αγαπούν. Θέλει μόνο να το υπακούν και να το φοβούνται.

 

Σύντομο σχόλιο, διαβάζοντας τις πρωινές εφημερίδες.

Οι ενδιάμεσες εκλογές, παρότι τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμη οριστικά, προμηνύουν κυριολεκτικά μια κατάρρευση των Ρεπουμπλικάνων και, ως εκ τούτου, μια καταστροφική κρίση για την κυβέρνηση Τραμπ. Εχει ενδιαφέρον να τα συγκρίνουμε με τα αποτελέσματα των ισραηλινών εκλογών πριν από λίγες ημέρες, όπου το Λικούντ του Νετανιάχου έχασε μερικές θέσεις, αλλά παρέμεινε σταθερά το πρώτο κόμμα. Αυτή η σύγκριση ξεκαθαρίζει δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι ο (κυρίαρχος) τρόπος λειτουργίας των δύο εκλογικών βάσεων. Στους Αμερικανούς, η δημόσια αγανάκτηση ξεσπά όταν αγγίζουν το πορτοφόλι τους. Χωρίς να γνωρίζουν απολύτως τίποτα για ό,τι συμβαίνει εκτός των συνόρων τους, χρησιμοποιούν ως θερμόμετρο για την τύχη του κόσμου το κόστος του γεμίσματος του ρεζερβουάρ τους. Αυτό τους κάνει κυνικούς, αλλά τουλάχιστον εν μέρει συνδεδεμένους με μια αρχή της πραγματικότητας: όταν κάποιος όπως ο Τραμπ τα κάνει όλα λάθος, αλλά πραγματικά όλα, χωρίς να μένει τίποτα, πολιτικά, ηθικά, οικονομικά, αργά ή γρήγορα βγάζουν συμπεράσματα.

Δεν ισχύει το ίδιο για την ισραηλινή εκλογική βάση, η οποία επιδεικνύει αυτό που ο Κίρκεγκαρντ θα αποκαλούσε «δαιμονική επιμονή»: «η δική μου βούληση είναι το μόνο που αξίζει να ληφθεί υπόψη, επειδή είναι δική μου, και ακόμα κι αν με οδηγήσει στην κόλαση, τόσο το χειρότερο για την κόλαση».

Αυτή η σύγκριση μεταξύ του αμερικανικού και του ισραηλινού ιστορικού διευκρινίζει επίσης, πιστεύω, ποιο από τα δύο μέλη του χαρούμενου δίδυμου των καταστροφέων του πλανήτη είναι κατά πολύ πιο επικίνδυνο και αδιόρθωτο. Οι ΗΠΑ είναι ένας κυνικός, αλλά ουσιαστικά ανόητος γίγαντας, που σπάει κάτι κάθε φορά που γυρίζει και μετά απορεί που ο κόσμος δεν τις αγαπά. Το Ισραήλ είναι ένα εγκληματικό σύστημα που χειραγωγεί κυβερνήσεις παντού στον κόσμο, ξεκινώντας από τις αμερικανικές, και έχει μόνο αυτοαναφορικούς, αυστηρά υπερεθνικιστικούς στόχους, για τους οποίους είναι πρόθυμο να θυσιάσει κυριολεκτικά κάθε ζωντανή μορφή έξω από τα σύνορά του (και ακόμη και εντός των συνόρων του, αν δεν είναι σιωνιστές).

Δεν δίνει δεκάρα αν το αγαπούν. Θέλει μόνο να το υπακούν και να το φοβούνται.

[----->] 

Σερβία: Αλλαγή πορείας

 

ΣΕΡΒΙΑ. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης, με φοιτητές να λειτουργούν ως «δόλωμα», κέρδισε τις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές της Κυριακής. Η συμμετοχή άγγιξε το 70%, η υψηλότερη από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, και οι προεδρικές εκλογές προβλέπεται πλέον να διεξαχθούν έως τα τέλη Δεκεμβρίου. 

 

Η ψηφοφορία ακολούθησε σχεδόν δύο χρόνια μαζικών διαδηλώσεων που πυροδοτήθηκαν από την κατάρρευση της στέγης ενός σιδηροδρομικού σταθμού στο Νόβι Σαντ τον Νοέμβριο του 2024, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 16 άτομα. Η τραγωδία αξιοποιήθηκε αμέσως ως σύμβολο της διαφθοράς και της ανευθυνότητας των αρχών, σύμφωνα με έναν τρόπο δράσης χαρακτηριστικό των «έγχρωμων επαναστάσεων». 

 

Η «Φοιτητική Λίστα» δανείστηκε τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν στη Γεωργία και την Ουκρανία: δικτυακές δομές και μια ενιαία ατζέντα κατά της διαφθοράς για να διευρύνει την απήχησή της, κρατώντας σκόπιμα εκτός της προεκλογικής εκστρατείας τις εσωτερικές διαμάχες σχετικά με τη Ρωσία, το ΝΑΤΟ και το Κοσσυφοπέδιο. Από τις κινητοποιήσεις στους δρόμους δεν προέκυψε ένα κανονικό κόμμα της αντιπολίτευσης, αλλά ένας ευρύς συνασπισμός ψηφοφόρων με πολύ διαφορετικές απόψεις, που τους ένωνε μόνο η εχθρότητα προς τον Βούτσιτς. 

 

Η μακρά θητεία του Βούτσιτς στην εξουσία, που χαρακτηρίστηκε από πολλές πράξεις αδιαφάνειες και την ισορροπία του μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ, προκάλεσε προφανώς δυσαρέσκεια τόσο στο φιλορωσικό όσο και στο φιλοευρωπαϊκό στρατόπεδο. Και τώρα, χωρίς αυτόν, τι μπορεί να συμβεί; 

Ακόμη και αν η «Φοιτητική Λίστα» έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμά της τόσο την απουσία κυρώσεων κατά της Ρωσίας όσο και τη μη αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, η Ρωσία χάνει έναν δύσκολο αλλά προβλέψιμο εταίρο όπως ο Βούτσιτς. 

Η νέα ηγεσία είναι πολύ λιγότερο ομοιογενής, πολύ πιο άπειρη και, ως εκ τούτου, πιο ευάλωτη στις πιέσεις της ΕΕ. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Σερβία θα προσχωρήσει αναπόφευκτα στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά η ρωσική επιρροή θα μπορούσε εν πάση περιπτώσει να περιοριστεί μέσω της αναθεώρησης των ενεργειακών συμβάσεων, των αλλαγών στη μετοχική σύνθεση επιχειρήσεων και μιας σταδιακής ευθυγράμμισης της σερβικής νομοθεσίας με τους κανόνες της ΕΕ. 

Η Δύση ξέρει πώς να στριμώξει μια μικρή χώρα. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ΕΕ αντιπροσώπευε ήδη το 58,3% του εξωτερικού εμπορίου της Σερβίας, ενώ το 2024 η σερβική κυβέρνηση υπέγραψε μια αμφιλεγόμενη συμφωνία με τις Βρυξέλλες για το λίθιο και τις τεχνολογίες μπαταριών, συμφωνία που αμφισβητήθηκε από τους φοιτητές λόγω των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στην Κοιλάδα του Γιάδαρ, όπου βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα λιθίου στην Ευρώπη. 

 

Οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να προσφέρουν στη Σερβία ένα «πρόγραμμα ανάπτυξης» (χρήματα και δωροδοκίες) και προοπτικές ένταξης στην ΕΕ με αντάλλαγμα δύο βασικούς όρους: την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία και την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου. Ενώ κανένας Σέρβος ηγέτης δεν θα αναγνώριζε το Κοσσυφοπέδιο (θα ήταν πολιτική αυτοκτονία), ένας «αποδεκτός συμβιβασμός» για την ΕΕ θα μπορούσε να είναι η ικανοποίηση του πρώτου όρου, δηλαδή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

[---->]