ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΠΡΙΝ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ
Andrea Zhok
Η πρόσφατη κατάληψη δύο πλοίων με ρωσική σημαία σε διεθνή ύδατα από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι προφανώς μια πρόκληση και μια επίδειξη δύναμης.
Αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας είναι αρκετά απλό: οι ΗΠΑ, απειλούμενες από την αποδολαριοποίηση και τη μείωση της διεθνούς επιρροής τους, θέλουν να επιβεβαιώσουν τη θέση υπεροχής τους χρησιμοποιώντας το καλύτερο μέσο που έχουν, δηλαδή την παγκόσμια στρατιωτική τους προβολή. (Υπενθυμίζουμε ότι η αναλογία μεταξύ των εξωεδαφικών στρατιωτικών βάσεων στον κόσμο είναι: ΗΠΑ 800, Ρωσία 20, Κίνα 1). Το να έχουν στρατιωτικές βάσεις κοντά σε όλα τα πιθανά σενάρια καθιστά πολύ πιο εύκολο για τις ΗΠΑ να ασκούν δραστηριότητες «διεθνούς αστυνομίας», χωρίς να εκδηλώνονται ως πράξεις πολέμου.
Στην περίπτωση των δύο πετρελαιοφόρων, αυτό φαίνεται να είναι σαφές. Από τα τελευταία νέα μαθαίνουμε ότι, τα πετρελαιοφόρα συνοδεύονταν από ρωσικά υποβρύχια, ως αποτρεπτικό μέσο για να μην δεχτούν επίθεση. Τώρα, η ρωσική υποβρύχια δύναμη είναι απολύτως ισάξια με την αμερικανική, αλλά η επιβίβαση πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα, με την αποστολή πολεμικών ελικοπτέρων και την αποβίβαση στρατευμάτων.
Κατά τη γνώμη μου, ο λόγος βρίσκεται στη δυσκολία να δοθεί μια ενδιάμεση απάντηση. Μεταξύ του να μην γίνει τίποτα και του να βυθιστεί ένα ελικοπτεροφόρο πλοίο (ή να καταρριφθεί ένα αμερικανικό στρατιωτικό ελικόπτερο) δεν υπήρχαν ενδιάμεσα βήματα.
Η συνοδεία ενός πολιτικού μεταφορικού μέσου με ένα όπλο παγκόσμιας κλάσης όπως ένα υποβρύχιο είναι κατά κάποιον τρόπο μπλόφα, επειδή οι διαθέσιμες αντιδράσεις είναι αναγκαστικά υπερβολικά ριζοσπαστικές.
Αλλά ακριβώς σε αυτό το επίπεδο οι ΗΠΑ έχουν ένα αξεπέραστο πλεονέκτημα, που οφείλεται στην παγκόσμια παρουσίας τους: ο Τραμπ είδε τη μπλόφα.
Τώρα, η τελευταία αυτή πρόκληση της αμερικανικής κυβέρνησης φαίνεται να προαναγγέλλει κάτι σαν παγκόσμιο ναυτικό αποκλεισμό.
Πρόκειται για ένα όπλο θανατηφόρο για όλους, αλλά κυρίως για χώρες που έχουν επείγουσα ανάγκη να εξάγουν ή να εισάγουν για να επιβιώσουν (η Ρωσία ως εξαγωγέας ενέργειας, η Κίνα ως ο μεγαλύτερος έμπορος παγκοσμίως). Ας θυμηθούμε ότι μέχρι σήμερα περίπου το 90% της διακίνησης των εμπορευμάτων πραγματοποιείται μέσω θαλάσσης και, ως εκ τούτου, η άσκηση ενός παγκόσμιου ναυτικού αποκλεισμού συνεπάγεται έναν ασφυκτικό στραγγαλισμό.
Η πρόκληση είναι τεράστια, η απειλή τελική.
Πιστεύω ότι από την εποχή των σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα δεν έχουμε βρεθεί ποτέ τόσο κοντά στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο.
Αν η Ρωσία υποχωρήσει και δεν βρει τρόπο να απαντήσει αναλογικά, οι ΗΠΑ θα ξέρουν ότι έχουν το ελεύθερο.
Αν η Ρωσία αντιδράσει με σθένος (και πώς αλλιώς θα μπορούσε να αντιδράσει;), θα βρισκόμαστε στην παραμονή ενός πολέμου.
Οι ΗΠΑ, ωστόσο, κινούνται γρήγορα σε όλα τα μέτωπα.
Στο Ιράν, οι λαϊκές διαμαρτυρίες - που πυροδοτήθηκαν από τον πληθωρισμό, ο οποίος με τη σειρά του εξαρτάται από το διεθνές σύστημα κυρώσεων - τροφοδοτούνται και παίρνουν ακραία μορφή σαφώς από εξωτερικούς υποκινητές, πιθανώς Ισραηλινούς (η μαζική παρουσία όπλων μεταξύ των διαδηλωτών είναι ένα στοιχείο). Ταυτόχρονα, οι αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις έχουν πλησιάσει την περιοχή της Μέσης Ανατολής με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που είχαν υιοθετήσει πριν από την επίθεση στο Ιράν τον περασμένο Ιούνιο. Η προσπάθεια να δοθεί ένα τελικό χτύπημα στο ιρανικό καθεστώς είναι προφανής.
Ιράν, Γροιλανδία, Βενεζουέλα, ελεύθερη ναυσιπλοΐα: η αμερικανική επιθετικότητα παίζει το τελευταίο της χαρτί, επιδιώκει κυριολεκτικά την άμεση σύγκρουση, βασιζόμενη στο πλεονέκτημα της στρατηγικής της θέσης.
Σε αυτό υπάρχει μια αταβική, τυπικά δυτική στάση, στην οποία η άμεση επίθεση χρησιμοποιείται ως διαπραγματευτική κίνηση.
Στο παρελθόν, αυτή η στάση ήταν συχνά επιτυχημένη (σκεφτείτε τη βρετανική «διπλωματία των κανονιοφόρων»), αλλά τότε η στρατιωτική και τεχνολογική διαφορά ήταν τεράστια. Τότε, ωστόσο, οι κίνδυνοι ενός άμεσου πολέμου δεν συνεπάγονταν τον Αρμαγεδδώνα.
Τις επόμενες εβδομάδες θα αποφασιστούν πολλά πράγματα που θα καθορίσουν τη μοίρα του 21ου αιώνα.
Το Ρολόι της Αποκάλυψης πλησιάζει τα μεσάνυχτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου