Τι συμβαίνει στην Κύπρο;

 

Οι δηλώσεις ισραηλινών αξιωματούχων σχετικά με την ζωτική στρατηγική σημασία που έχει το νησί της Κύπρου για το Ισραήλ έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια.

Δεν είναι μόνο δηλώσεις.

Ενώ στα στοιχεία του 2023 οι μόνιμοι κάτοικοι ισραηλινής υπηκοότητας στο νησί ήταν 1.136 σήμερα ο αντίστοιχος πληθυσμός είναι ίσως 15.000+ (χωρίς να υπάρχουν επίσημα στοιχεία).

Ως προς τους ξένους υπηκόους που κατοικούν μόνιμα στο ελεύθερο τμήμα του νησιού ο αριθμός τους υπολείπεται μόνο των Ελλήνων, των Βρετανών και των Ρουμάνων. Έχει δε ραγδαία αυξητικές τάσεις.

Δεν πρόκειται για "ουδέτερη" εγκατάσταση.

Από το 2003 (!!!) δραστηριοποιούνται στην Κύπρο οργανισμοί "κοινότητες" όπως η Chabad (Λάρνακα).

Διευθύνονται από Ραββίνους αλλά, παραδόξως ξοδεύουν υπέρμετρα μεγάλα ποσά χρημάτων.

Με πλούσια χρηματοδότηση δημιουργούν μεθοδικά συναγωγές, σχολεία, νηπιαγωγεία και "υποδομές πιστοποίησης Kosher.......

Δηλαδή κτίζουν υποδομές για "κοινότητες".

Ταυτόχρονα επενδυτικές εταιρείες στην Κύπρο -σε ελεύθερα και κατεχόμενα- αγοράζουν γη, για την ακρίβεια μεγάλες εκτάσεις γης (Μεταξύ των πωλητών η Τράπεζα Κύπρου!!!).

Οι επενδύσεις που γίνονται ή σχεδιάζεται να γίνουν σε αυτές τις εκτάσεις αφορούν συμπλέγματα κατοικιών, κοινοτικές υποδομές, καταστήματα, σχολεία, ιατρεία κλπ.

Συνήθως σε κλειστό "κύκλωμα"

Οι Ισραηλινοί έχουν πλούσια εμπειρία σε αυτά από την εποχή των Κιμπούτζ ή του εποικισμού των παλαιστινιακών εδαφών.

Η υπόθεση της αγοράς ολόκληρου χωριού στην περιοχή της Λεμεσού απλά έφερε στην επιφάνεια το μέγεθος του προβλήματος.

Στα κατεχόμενα της Κύπρου όπου επίσης η αγορά ακινήτων και γης (ενίοτε ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας) είχε πάρει διαστάσεις οι εκεί αρχές αναγκάστηκαν να πάρουν περιοριστικά μέτρα.

Αν και το χρήμα βρίσκει τρόπους να τα προσπερνά.

Στην Κυπριακή Δημοκρατία το ίδιο ζήτημα δεν προκαλεί ιδιαίτερες αντιδράσεις -πλην των κομμουνιστών και του ΑΚΕΛ.

Εκεί οι "επενδυτές" είναι ιερά πρόσωπα.

Εξάλλου οι ακροδεξιοί αμετανόητοι έχουν πλέον νέα αφήγηση.

Το Ισραήλ λένε θα διώξει τους Τούρκους από την Κύπρο για να την δώσει σε αυτούς.

Για φασίστες πρόκειται - μην περιμένετε λογική.

Να θυμίσουμε ότι στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου οι (καταγραμμένοι επίσημα) ξένοι υπήκοοι αποτελούν το 22% του πληθυσμού (38% στην Πάφο);

Και ότι, ως εκ τούτου, η κυπριακή κοινωνία είναι εξαιρετικά εύθραυστη; 

Και αυτό χωρίς να αναφερθούμε σε ανεπίσημες εκτιμήσεις....

 

[---->] 

Πάρτι μεγάλων και μικρών εταιρειών, εργολάβων και κερδοσκόπων της αγοράς ενέργειας, πάνω στη γη

 

Τα επιτρεπόμενα να κατασκευαστούν φωτοβολταϊκά πάρκα στη Θεσσαλία αντιστοιχούν σε έκταση 5,5 φορές μεγαλύτερη από εκείνη που καταλαμβάνουν μαζί οι τέσσερις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας: η Λάρισα, ο Βόλος, τα Τρίκαλα και η Καρδίτσα.

Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ θεσπίζει, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΕΝ, κατά λέξη: "…οριζόντιο, για όλη την επικράτεια, όριο στην κάλυψη γης από νέες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, προκειμένου να προστατευθεί το τοπίο, η αγροτική γη και η ισορροπία των τοπικών χρήσεων. Συγκεκριμένα, το μέγιστο ποσοστό κάλυψης από νέους φωτοβολταϊκούς σταθμούς ανά Περιφερειακή Ενότητα ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασης".

Διαβάζοντας το ποσοστό του 1,5%, σκέπτεται κανείς ότι πρόκειται πράγματι για ένα μικρό κλάσμα της γης και, επομένως, ότι μιλάμε για σχετικά μικρές εκτάσεις.

Αν όμως υπολογίσουμε πιο προσεκτικά τι σημαίνει στην πράξη αυτό το ποσοστό, η εικόνα αλλάζει δραματικά.

Στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, για παράδειγμα, το 1,5% αντιστοιχεί σε περίπου 80.000 στρέμματα φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων, καθώς η συνολική έκταση της Π.Ε. είναι περίπου 5,4 εκατομμύρια στρέμματα.

Συνολικά, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, το 1,5% αντιστοιχεί σε περίπου 210.000 στρέμματα, καθώς η συνολική έκταση της Θεσσαλίας είναι περίπου 14 εκατομμύρια στρέμματα.

Δηλαδή, η μεγαλύτερη, η πλουσιότερη και σημαντικότερη πεδιάδα της χώρας μπορεί να καλυφθεί από φωτοβολταϊκά πάνελ σε μια επιφάνεια περίπου πεντέμισι φορές μεγαλύτερη από εκείνη που καταλαμβάνουν συνολικά οι τέσσερις θεσσαλικές πρωτεύουσες: η Λάρισα, ο Βόλος, τα Τρίκαλα και η Καρδίτσα.

Το παράδειγμα το βλέπουμε να εφαρμόζεται ήδη στο οροπέδιο του Δομοκού, στη Μακρυρράχη και στην Ξυνιάδα. Εργολάβοι περιφέρονται προσφέροντας στους αγρότες ακόμη και τριπλάσια ή πενταπλάσια τιμή από την αξία των χωραφιών, ενώ κατασκευάζονται φωτοβολταϊκά πάρκα χιλιάδων στρεμμάτων.

Και για να μην θεωρηθούν οι αριθμοί υπερβολικοί, σύμφωνα με κατοίκους που αγωνίζονται εκεί για να σώσουν τη γη τους, "οι εκτάσεις που καλύπτουν οι επικείμενες εγκαταστάσεις που έχουν λάβει άδεια στον Δήμο Δομοκού ισοδυναμούν με τα ¾ της έκτασης των πόλεων των Αθηνών, του Πειραιά και των προαστίων". Τα πάρκα δίπλα στα χωριά, είναι μεγαλύτερα από τα χωριά, διαλύοντας βοσκοτόπια, καλλιέργειες, δημιουργώντας γιγαντιαίες μαύρες εκτάσεις επάνω στη γόνιμη γη.

Αν θέλει κανείς να συζητήσει τις επιπτώσεις στην καταστροφή της παραγωγικής αγροτικής γης, στο κλίμα και στα τοπία, από τις τεράστιες αυτές εγκαταστάσεις  μπορούν πράγματι να γραφτούν ολόκληρα βιβλία.

Όμως ένα πράγμα είναι ήδη πολύ καθαρό και φαίνεται μπροστά στα μάτια μας:

Δεν μιλάμε πλέον για την προστασία του περιβάλλοντος από την κλιματική κρίση ούτε απλώς για την πράσινη μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στις ΑΠΕ, προκειμένου να περιορίσουμε τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Μιλάμε για ένα οριζόντιο πάρτι μεγάλων και μικρών εταιρειών, εργολάβων και κερδοσκόπων της αγοράς ενέργειας, πάνω στη γη, όχι μόνο στη Θεσσαλία, αλλά σε ολόκληρη την Ελλάδα

 

 

[----->] 

Μεγάλη μάσα! Κυνικοί, άπληστοι, αδιάφοροι. Μόνο τι θα αρπάξουν τους ενδιαφέρει!

 

  

Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

 

Εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν στο πρόγραμμα AntiNero — και η Ελλάδα συνεχίζει να καίγεται

667 εκατομμύρια ευρώ. Τόσα έχουν διατεθεί από το 2022 για το AntiNero, το πρόγραμμα που παρουσιάστηκε ως η μεγάλη απάντηση της κυβέρνησης για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών. Ένα πρόγραμμα που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, θα θωράκιζε τα δάση, θα απομάκρυνε την καύσιμη ύλη και θα προστάτευε οικισμούς, υποδομές και περιουσίες. Μόνο που κάθε χρόνο η Ελλάδα συνεχίζει να παραδίδεται στις φλόγες.

Ο απολογισμός είναι εφιαλτικός. Σύμφωνα με τα στοιχεία του EFFIS/Copernicus που επικαλείται το Documento, μέχρι τις αρχές Αυγούστου του 2026 έχουν γίνει στάχτη περισσότερα από 300.000 στρέμματα. Το 2025 κάηκαν πάνω από 475.000 στρέμματα, το 2024 περισσότερα από 419.000, ενώ το 2023 η καταστροφή ξεπέρασε τα 1,7 εκατομμύρια στρέμματα. Την ώρα λοιπόν που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την επιτυχημένη «πρόληψη», τα ελληνικά δάση συνεχίζουν να αφανίζονται σε ασύλληπτη κλίμακα. Κάτι φαίνεται να πηγαίνει πολύ λάθος.

Το ρεπορτάζ του Documento καταγράφει καταγγελίες πολιτών και φορέων για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι εργασίες του AntiNero. Συνεργεία ιδιωτικών εταιρειών εισέρχονται στα δάση με βαριά μηχανήματα και κλαδεύουν άναρχα δέντρα και θάμνους, ενώ συνήθως οι εργασίες γίνονται από ανειδίκευτους εργάτες, χωρίς την παρουσία δασολόγων. Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι ότι συχνά μετά τις εργασίες το άφθονο υλικό των κοπών και κλαδεύσεων παραμένει στο δάσος και ξεραίνεται, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τον κίνδυνο πυρκαγιάς.

Δηλαδή, ένα πρόγραμμα που υποτίθεται ότι απομακρύνει την καύσιμη ύλη από τα δάση, αφήνει το ίδιο πίσω του τεράστιους σωρούς καύσιμης ύλης! Σύμφωνα με μαρτυρίες που μεταφέρει το Documento, σε πολλές περιοχές τόνοι ξερών κλαδιών και ροκανιδιών έχουν παραμείνει μέσα στα δάση μέχρι και το καλοκαίρι. Σε μια χώρα που κάθε καλοκαίρι βρίσκεται αντιμέτωπη με ακραίο κίνδυνο πυρκαγιάς, αυτό δεν είναι απλώς προχειρότητα. Είναι εγκληματική διαχείριση της πρόληψης.

Και ενώ τα δασαρχεία παραμένουν υποστελεχωμένα, η κυβέρνηση επιλέγει να διοχετεύσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε ένα μοντέλο εργολαβιών, αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών σε ιδιώτες. Η δασική προστασία μετατρέπεται έτσι σε ένα ακόμη πεδίο εργολαβιών, συμβάσεων και διακίνησης ευρωπαϊκού χρήματος, ενώ το ίδιο το δάσος γίνεται εργοτάξιο και καταστρέφεται.

Και όταν κάτι πάει στραβά, η απάντηση είναι πάντα η ίδια: κλιματική αλλαγή. Δεν μπορεί όμως η κλιματική αλλαγή να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να κρύβονται οι ευθύνες της πολιτείας για την αποτυχημένη πρόληψη, την αναποτελεσματική δασική διαχείριση και την ελλιπή επιχειρησιακή ετοιμότητα. Δεν γίνεται κάθε χρόνο να καίγεται η χώρα και η μοναδική πολιτική απάντηση να είναι ότι χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερα χρήματα - για να κάνουμε μία από τα ίδια.

Μάλιστα, μετά τις πρόσφατες καταστροφές, ο υπουργός Περιβάλλοντος Σταύρος Παπαstαύρου δήλωσε ότι «χρειαζόμαστε περισσότερο AntiNero».

Πού πήγαν όμως τα προηγούμενα 667 εκατομμύρια ευρώ; Πόσα πήρε κάθε ανάδοχος; Πού και πώς έγιναν τα έργα; Ποιος τα επέβλεψε; Πόση βιομάζα απομακρύνθηκε πραγματικά και πόση έμεινε μέσα στα δάση; Ποιες αντιπυρικές ζώνες δημιουργήθηκαν και πόσο αποτελεσματικές αποδείχθηκαν; Πόσες εργασίες πραγματοποιήθηκαν χωρίς δασολόγους; Και ποιος ελέγχει τελικά τους εργολάβους που πληρώνονται από δημόσιο και ευρωπαϊκό χρήμα;

Όλα αυτά τα ερωτήματα ζητάνε απαντήσεις. Τα στοιχεία πρέπει να δημοσιοποιηθούν και οι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν. Τώρα.

Στα σχόλια θα βρείτε το σύνδεσμο για το αποκαλυπτικό άρθρο του Λεωνίδα Λυμπέρη στο Documento.

H εικόνα είναι πραγματική και απεικονίζει με εύστοχο τρόπο την αναποτελεσματικότητα του AntiNero. 

[----->]