Μαζί τα κάψαμε: Όταν η Θάτσερ συνάντησε τον Πάγκαλο

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Μαθήματα προπαγάνδας που θα πρέπει να διδάσκονται για χρόνια σε σχολές επικοινωνίας δίνει τα τελευταία 24ωρα ο ΣΥΡΙΖΑ κυρίως μέσω των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης και των μηχανισμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έτσι μετά την γραμμή «τώρα δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνώναλλά για περισυλλογή», που προωθούσαν τις πρώτες 24 ώρες της καταστροφής, περνούν συντεταγμένα στη γραμμή «μαζί τα κάψαμε».

Ακολουθώντας μια ακραία φιλελεύθερη και θατσερική γραμμή σκέψης, στην οποία οι ευθύνες του ατόμου είναι μεγαλύτερες από αυτές τις συντεταγμένης πολιτείας, επιχειρούν να ρίξουν ουσιαστικά το βάρος στα ίδια τα θύματα. Εσείς καταπατήσατε δασικές εκτάσεις, εσείς λαδώνετε τους κρατικούς αξιωματούχους για να χτίσετε όπου θέλετε.

Προφανώς κάθε μία από αυτές τις παρατηρήσεις μπορεί να έχει ορισμένη βάση αλλά δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να συγκριθεί με τα εγκλήματα διαδοχικών κυβερνήσεων στον κρατικό μηχανισμό – του οποίου ηγείται τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια επανάληψη του επιχειρήματος για τον τυροπιτά, ο οποίος βύθισε την ελληνική οικονομία στο χάος επειδή δεν έκοβε αποδείξεις. Την ίδια ακριβώς λογική που εξέφρασε και ο Πάγκαλος λέγοντας ότι «μαζί τα φάγαμε».

Η φράση του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα, ότι δεν παραιτείται γιατί το Μάτι ήταν ένα «τεράστιο αυθαίρετο», συμπυκνώνει τη νέα στάση του κυβερνώντος κόμματος. «Έγιναν εγκλήματα και από μια παρθένα περιοχή, έχει γίνει ένα τεράστιο αυθαίρετο» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός συμπληρώνοντας ότι ξέρει καλά την περιοχή γιατί πήγαινε εκεί από μικρό παιδί.

Το πρώτο ερώτημα είναι πόσο χρονών είναι ο κ. Τόσκας και πότε έκανε τις διακοπές του εκεί, γιατί όπως δείχνουν αεροφωτογραφίες από τα μέσα της δεκαετίας του ’40 το Μάτι ήταν αγροτική οικιστική περιοχή και όχι παρθένα δασική έκταση.

 

To σημαντικότερο όμως πρόβλημα στην δήλωση του Τόσκα είναι ότι κανένας δεν τον ρώτησε αν τα κτίσματα ήταν αυθαίρετα η όχι. Η δουλειά του ήταν να σώσει τους ανθρώπους που καίγονταν στις υπάρχουσες συνθήκες (το αν το έκανε σωστά η όχι είναι υπό διερεύνηση).

 [--->]

Σιωπή!

Σκασμωχουμωρετώρα!

Σιωπή! Που θα μας πείτε ότι η κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη, αντί για περικοπές στις δαπάνες για πυρόσβεση και αύξηση των δαπανών για το ΝΑΤΟ και τα ΜΑΤ, να εξοπλίσει το Πυροσβετικό Σώμα και να προσλάβει χιλιάδες πυροσβέστες, για να μη δίνουν τη μάχη με τη φωτιά τρία-τέσσερα εναέρια μέσα και λιγότεροι από 200 πυροσβέστες.

Βουλώστε το! Που ανακαλύψατε ότι η κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να έχει εγκαίρως σχεδιασμό και να έχει ενημερώσει τους κατοίκους περιοχών που είναι εκτεθειμένοι σε ενδεχόμενο κίνδυνο, για το τι θα κάνουν σε μια τέτοια περίπτωση.

Σκασμός! Που θα μας πείτε ότι με το που εκδηλώθηκε η φωτιά, δυο ώρες πριν περάσει τη Μαραθώνος, ήταν αναγκαία η έκδοση ανακοίνωσης για εκκένωση της περιοχής. Και η επίβλεψη και ο συντονισμός της με την παρουσία των αρμόδιων υπουργών και ισχυρών δυνάμεων της αστυνομίας. Με τον κόσμο να είναι ήδη από καιρό ενήμερος για το τι θα έπρεπε να κάνει.

Σιωπή, λοιπόν! Άλλωστε, το 2018 δεν είναι 2007. Δεν θα λέμε κάθε φορά τα ίδια!

[--->]

Επιχείρηση χάος

Το μόνο που χωράει, είναι το πλιάτσικο. Και εξηγώ:

Χθες το μεσημέρι στη Ραφήνα, 300 άνθρωποι να ξεφορτώνουν φορτηγά, να γεμίζουν σακούλες και να φορτώνουν περί τα 30 αυτοκίνητα, για να φύγουν με προμήθειες σε νερό και τρόφιμα προς τους πυρόπληκτους. 30 αυτοκίνητα, όσο ήμουν εγώ εκεί, ώσπου να φορτώσω τίγκα το δικό μου μέχρι πάνω με νερά.

Νερά και γκοφρέτες, αυτά πήρα, ναι (κι ας μου φωνάζανε). Γιατί, όταν θα βρω την οικογένεια που μένει στο μισοκαμμένο σπίτι της χωρίς νερό και ρεύμα, ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ, ΟΡΙΣΤΕ ΕΝΑ ΠΑΚΕΤΟ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ, καλό μαγείρεμα; Κοινή λογική, δηλαδή, η οποία δεν αξιολογείτο και πολύ θετικά χθες.

Φύγε, μου λένε, κατεπειγόντως, για Μπλε Λιμανάκι - δεν έχουνε νερό. Και πάω. Και το τριγυρνάω δυο φορές. Και κάτι άνθρωποι που συναντώ, είτε πλένουν με το λάστιχο, είτε μπαινοβγαίνουν στα αυτοκίνητά τους, πάντως εμένα να τους πάω νερό ανάγκη δε με έχουν.