Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ισραήλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ισραήλ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ELNET: Το άγνωστο ισραηλινό λόμπι δρα και στην Ελλάδα

 

 

Στα πρότυπα της AIPAC, του ισραηλινού λόμπι που ασκεί επιρροή στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ, μια άγνωστη ώς τώρα οργάνωση προσπαθεί να κάνει το ίδιο στην Ευρώπη – και στην Ελλάδα. Καταγράφουμε τα ίχνη της ELNET στη χώρα μας, με αιχμή το ταξίδι του βουλευτή και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη στο Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας. Έρευνα Reporters United σε συνεργασία με διεθνή ΜΜΕ: Τhe Diasporist, TAZ και ND (Γερμανία), Intercept (ΗΠΑ), Mediapart (Γαλλία).

 

 

 

Τον Αύγουστο του 2025, κι ενώ η γενοκτονία του Ισραήλ στη Γάζα βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, ένα συμβάν στη Νάξο πήρε διαστάσεις δημοσιότητας εντός κι εκτός Ελλάδας.

 

Μια παρέα τουριστ(ρι)ών διαπληκτίστηκε με τον ιδιοκτήτη της ταβέρνας Αξιώτισσα στη Νάξο, όταν μία εξ αυτών έσκισε αυτοκόλλητο με τη φράση «Μποϊκοτάζ στο απαρτχάιντ του Ισραήλ». Σε ανάρτησή του στο Instagram ο καταστηματάρχης έγραψε ότι η γυναίκα αυτή εργάζεται για μια οργάνωση που λέγεται ELNET.

 

ELNET, δηλαδή European Leadership Network (Δίκτυο για την Ευρωπαϊκή Ηγεσία). Από το αρκτικόλεξο λείπει η λέξη Ισραήλ. Κι όμως, πρόκειται για το πιο σημαντικό, παρότι άγνωστο, ισραηλινό λόμπι στην Ευρώπη.

 

Σε συνεργασία με μέσα ενημέρωσης από τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, το Reporters United καταγράφει την πανευρωπαϊκή δράση της ELNET, εστιάζοντας στις δραστηριότητές της στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και τις κυβερνήσεις Μητσοτάκη – Τσίπρα.

 

Ο κ. Καιρίδης στο Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας

 

Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Δημήτρης Καιρίδης συμμετείχε σε αποστολή Ευρωπαίων βουλευτ(ρι)ών και κρατικών αξιωματούχων στο Ισραήλ – η αποστολή «φιλοξενήθηκε» από την ELNET.

 

Το τάιμινγκ του διακρατικού ταξιδιού (14 – 17 Σεπτεμβρίου 2025) έχει τη σημασία του. Έγινε, πρώτον, μετά τη γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τη γενοκτονία στη Γάζα και, δεύτερον, μετά το ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου κατά του πρωθυπουργού Νετανιάχου για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

 

Κοινώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμμετείχε διά του κ. Καιρίδη σε αποστολή που συναντήθηκε με στελέχη και στρατιωτικούς της κυβέρνησης του Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας και εγκλημάτων πολέμου διαπραχθέντων από την κυβέρνηση του Ισραήλ και τεκμηριωμένων από κορυφαίους οργανισμούς προάσπισης του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 

 

 

Συναντήσεις και με την ισραηλινή οπλοβιομηχανία του Νετανιάχου

 

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού η ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ και είχε μεταξύ άλλων επαφές με τους συνταγματάρχες Ναδάβ Μινκόφσκι και Νισάν Μπεν Ρούμπι (εν αποστρατεία), και οι δύο στελέχη των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων (IDF), με τον υποστράτηγο (εν αποστρατεία) και αξιωματούχο του υπουργείου Άμυνας Ντάνιελ Γκολντ, με την αναπληρώτρια υπουργό Εξωτερικών Σάρεν Χάσκελ, καθώς και με τον Γιούλι Έντελσταϊν, βουλευτή της Κνεσέτ (του ισραηλινού κοινοβουλίου) που στηρίζει την κυβέρνηση Νετανιάχου.

 

    «Η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει διαχρονικά τη διεθνή νομιμότητα και τους διεθνείς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Από κει και πέρα, η Ελλάδα αναπτύσσει σχέσεις με άλλα κράτη, όπως το Ισραήλ, υπέρ της διεθνούς σταθερότητας και ασφάλειας».

   

 

Η αποστολή επισκέφθηκε και την κρατική -και πλήρως ελεγχόμενη από την κυβέρνηση Νετανιάχου- οπλοβιομηχανία Israel Aerospace Industries (IAI), οπλικά συστήματα της οποίας έχουν χρησιμοποιηθεί από το Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα (εδώ η σχετική έρευνα του Reporters United και του Investigate Europe).

 

Ζητήσαμε από τον κ. Καιρίδη να σχολιάσει τις συναντήσεις της αποστολής με στελέχη του ισραηλινού κράτους εν μέσω γενοκτονίας και εγκλημάτων πολέμου εκ μέρους της κυβέρνησης Νετανιάχου.

 

«Η Ελληνική Δημοκρατία υποστηρίζει διαχρονικά τη διεθνή νομιμότητα και τους διεθνείς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου», μας απάντησε ο κ. Καιρίδης. «Από κει και πέρα, η Ελλάδα αναπτύσσει σχέσεις με άλλα κράτη, όπως το Ισραήλ, υπέρ της διεθνούς σταθερότητας και ασφάλειας. Η επίσκεψη μου στο Ισραήλ, όπως και στο παρελθόν, εντάσσετο στη διαρκή προσπάθεια ενημέρωσής μου, όπως οφείλω, για κρίσιμα γεωστρατηγικά ζητήματα».

 

Εκτός από τις προαναφερόμενες ιδιότητες, ο κ. Καιρίδης συμμετέχει σε σχετικές επιτροπές της ελληνικής Βουλής. Συγκεκριμένα, είναι αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων, μέλος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, αναπληρωτής επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ και μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Εργασίας με τη Βουλή της Κύπρου, της Κνεσέτ του Ισραήλ και της Γερουσίας των ΗΠΑ (3+1).

Μερικές από τις επιτροπές της ελληνικής Βουλής στις οποίες συμμετέχει ο κ. Καιρίδης.

 

Η ELNET έχει γραφεία σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες (Βρυξέλλες, Παρίσι, Λονδίνο, Ρώμη, Βαρσοβία, Βερολίνο), την Ιερουσαλήμ και τη Νέα Υόρκη. Αυτοπαρουσιάζεται ως «ηγετική» οργάνωση για «την ενίσχυση των ευρωϊσραηλινών σχέσεων στη βάση των κοινών δημοκρατικών αξιών» και ως το ευρωπαϊκό αντίστοιχο της Αμερικανοϊσραηλινής Επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC), του πιο επιδραστικού ισραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ, το οποίο χρηματοδοτεί με εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια πολιτικούς και από το Ρεμπουμπλικανικό και από το Δημοκρατικό Κόμμα.

Η σελίδα της ELNET, όπου αυτοπαρουσιάζεται ως «ηγετική» οργάνωση για «την ενίσχυση των ευρωϊσραηλινών σχέσεων στη βάση των κοινών δημοκρατικών αξιών και στρατηγικών συμφερόντων». Πηγή φωτογραφίας: ELNET.

 

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Intercept, του αμερικανικού μέσου με το οποίο συνεργαστήκαμε στην έρευνά μας, η χρηματοδότηση της ELNET στις ΗΠΑ προέρχεται από τουλάχιστον 100 φιλανθρωπικά ιδρύματα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και καταπιστεύματα που έχουν τροφοδοτήσει με περισσότερα από 11 εκατ. δολάρια το αμερικανικό παράρτημα της ELNET από το 2022 ώς σήμερα.

 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στο Ισραήλ από το 2014, «η ELNET, η οποία δραστηριοποιείται στην Ευρώπη (κυρίως στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ισπανία) κάνει ανοιχτό και κρυφό λόμπινγκ για λογαριασμό του Ισραήλ». Αντίθετα με τις ΗΠΑ, όπου η AIPAC ασκεί ανοιχτά επιρροή στο Κογκρέσο και τον Λευκό Οίκο, «οι διαφορετικές πολιτικές δομές στην Ευρώπη απαιτούν τη δημιουργία οργανώσεων με πιο περίτεχνη δομή που δεν αναφέρουν ευθέως τη λέξη Ισραήλ στην ονομασία τους», σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ.

 

Στα κείμενά της η ELNET μιλάει για τις «κοινές [με την Ευρώπη] δημοκρατικές αξίες», όμως ηγετικά της στελέχη συνδέονται τόσο με την κυβέρνηση Νετανιάχου όσο και με ακροδεξιές οργανώσεις εποίκων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Παράλληλα, κάποιες από τις δραστηριότητές της χρηματοδούνται από την κυβέρνηση του Ισραήλ.

 

Την περασμένη χρονιά, ο επικεφαλής του γραφείου της ELNET στο Τελ Αβίβ την παρουσίασε ως οργάνωση που βρίσκεται «σε πλήρη συντονισμό και συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και την Κνεσέτ [ισραηλινή Βουλή]».

 

Παρότι η ELNET αποφεύγει τον όρο λόμπινγκ, στη Γερμανία έχει καταχωρηθεί στο επίσημο μητρώο ως ομάδα πίεσης με οκτώ λομπίστες και ετήσιες δαπάνες για λόμπινγκ ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ.

 

Η ELNET δεν διστάζει να διαφημίσει τα επιτεύγματά της. Όπως τον ρόλο που έπαιξε στην ολοκλήρωση της μεγαλύτερης αγοράς εξοπλιστικών στην ιστορία του Ισραήλ τον Μάρτιο του 2022, όταν η Γερμανία αγόρασε συστήματα επιθετικών ντρόουν αξίας 150 εκατ. ευρώ και συμφώνησε στην αγορά των αντιπυραυλικών συστημάτων Arrow 3 έναντι 4 δισ. ευρώ.

 

Λίγες μέρες πριν την υπογραφή της συμφωνίας, η ELNET φιλοξένησε στο Ισραήλ μέλη της Επιτροπής Άμυνας της γερμανικής Βουλής, τα οποία επισκέφθηκαν τις εγκαταστάσεις της ισραηλινής οπλοβιομηχανίας ΙΑΙ και έλαβαν ειδική ενημέρωση για τα Arrow 3. (H οργάνωση επαίρεται για την επιτυχία της στην ετήσια έκθεσή της για το 2022.)

 

 

Ερωτηματολόγιο σε Έλληνες βουλευτές, συνεργασία με το Ίδρυμα Konrad Adenauer

 

Αν και δεν διαθέτει γραφεία στην Ελλάδα (τις υποθέσεις της στη χώρα μας διαχειρίζεται το παράρτημα της ELNET στην Ιταλία), η οργάνωση έχει καταπιαστεί με την προώθηση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων.

 

Τον Οκτώβριο του 2024 (εν μέσω γενοκτονίας) συμπεριέλαβε 16 μέλη της ελληνικής Βουλής στην περιοδική έρευνά της για το Ισραήλ. Εξ αυτών, εννέα ήταν της ΝΔ, δύο του ΠΑΣΟΚ, ένα του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ για τους υπόλοιπους τέσσερις βουλευτές δεν αναφερόταν στην έκθεση αν ήταν ανεξάρτητοι ή αν πρόσκειντο σε κάποιο κόμμα. Μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου είχαν συμμετάσχει και στην προηγούμενη έκδοση της ίδιας έρευνας τον Μάιο του 2023. Τα ονόματα των βουλευτ(ρι)ών παραμένουν μυστικά, καθώς η ELNET δεν τα κατονομάζει στις δύο εκθέσεις της.

 

 

 

16 μέλη της ελληνικής Βουλής συμμετείχαν στην έρευνα της ELNET για το Ισραήλ το 2024.

 

Στην ελληνική έκδοση της έρευνας για το 2024 η ELNET αναφέρει ότι «περί τα δύο τρίτα των βουλευτών από την Ελλάδα και την Κύπρο επιθυμούν να επεκτείνουν περαιτέρω τη συνεργασία τους με το Ισραήλ», γεγονός που «αντικατοπτρίζει ένα υψηλό επίπεδο συμφωνίας» και «σταθερότητα στις σχέσεις» μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.

 

Η οργάνωση του ισραηλινού λόμπι προσθέτει ότι «το 100% των [Ελλήνων] βουλευτών» που συμμετείχαν στην έρευνα θεωρεί ότι οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις «έχουν μια ιδιαίτερη σημασία συγκριτικά με άλλες χώρες κυρίως λόγω των κοινών συμφερόντων σε ασφάλεια, πολιτική και οικονομία». Πάντα κατά την ELNET, άμυνα και νέες τεχνολογίες ιεραρχήθηκαν από τα μέλη της ελληνικής Βουλής ως προτεραιότητα στη συνεργασία με το Ισραήλ.

 

Το 2023 και το 2024 η ELNET διοργάνωσε συζητήσεις για την έρευνά της στην Αθήνα, παρουσία του επικεφαλής της στη Γερμανία Κάρστεν Όβενς (Carsten Ovens) και σε συνεργασία με το Konrad Adenauer Stiftung, το πολιτικό ίδρυμα που συνδέεται με το γερμανικό συντηρητικό Κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και συμμετείχε στην εκπόνηση της ελληνικής έκδοσης της έρευνας.

 

Το 2023 ο κ. Όβενς συναντήθηκε και με τον ισραηλινό πρέσβη στην Αθήνα και με μέλη του ελληνοϊσραηλινού εμπορικού επιμελητηρίου, για συζητήσεις με σκοπό «να εμβαθύνουν οι διμερείς σχέσεις» μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ. Πάλι, με την οργάνωση του Konrad Adenauer Stiftung.

 

Η συνεργασία του Adenauer με την ELNET δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλες κοινές δραστηριότητές τους, κυρίως στη Γερμανία. Μέσω της συνεργασίας της με ένα διεθνώς αναγνωρίσιμο γερμανικό ίδρυμα, η ELNET, μια οργάνωση λόμπινγκ υπέρ των συμφερόντων του ισραηλινού κράτους, απέκτησε πρόσβαση σε πολιτικά πρόσωπα από ένα ευρύ φάσμα ιδεολογικών χώρων.

 

Ζητήσαμε από το Ίδρυμα Konrad Adenauer να σχολιάσει τη συνεργασία του με την ELNET και τη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου.

 

«Το εξωτερικό γραφείο μας στην Αθήνα πραγματοποιεί ανεξάρτητες δραστηριότητες πολιτικής εκπαίδευσης, διαλόγου και ανάλυσης σε ευρωπαϊκό και περιφερειακό επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιήθηκε συνεργασία με την ELNET σε σχέση με έρευνα που διεξήχθη σε επίπεδο βουλευτών, σε ευρωπαϊκή και εθνική κλίμακα, στην Ελλάδα και την Κύπρο. Η συνεργασία αφορούσε τη διεξαγωγή και την αξιολόγηση της έρευνας ανάμεσα σε Έλληνες και Κύπριους βουλευτές», απάντησε το Ίδρυμα Konrad Adenauer. «Ανάμεσα στις κατευθυντήριες γραμμές μας συγκαταλέγεται και η διατήρηση των σχέσεων και της στενής φιλίας με το κράτος του Ισραήλ, καθώς και η δέσμευση για ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή». (Ολόκληρη η απάντηση του ιδρύματος, στο γερμανικό πρωτότυπο και την ελληνική μετάφραση, εδώ.)

 

 

 

 

Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο Ισραήλ – με λεφτά της ELNET

 

Ο κ. Καιρίδης δεν είναι ο μόνος Έλληνας βουλευτής που έχει ταξιδέψει στο Ισραήλ με τη στήριξη του ισραηλινού λόμπι εν μέσω διεθνών αναφορών για εγκλήματα και παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος των Παλαιστινίων.

 

Με τη στήριξη της ELNET ταξίδεψε στο Ισραήλ και ο βουλευτής της ΝΔ Μίλτος Χρυσομάλλης, στο πλαίσιο ανάλογης αποστολής Ευρωπαίων βουλευτ(ρι)ών που έγινε τον Οκτώβριο του 2023, λίγες μέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς. Κατά δήλωσή του, ο κ. Χρυσομάλλης συναντήθηκε με «βουλευτές και από τη συμπολίτευση και από την αντιπολίτευση», καθώς και «με τους επικεφαλής του στρατού» του Ισραήλ.

Η αποστολή Ευρωπαίων αξιωματούχων στο Ισραήλ με τη στήριξη της ELNET και τη συμμετοχή του βουλευτή της ΝΔ Μίλτου Χρυσομάλλη.

 

Τον Απρίλιο του 2022 η ELNET διοργάνωσε την αποστολή και βουλευτ(ρι)ών του ΣΥΡΙΖΑ στο Ισραήλ, σε συνεργασία με το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών και με βασική ατζέντα τα «κοινά οικονομικά και κοινωνικά θέματα».

 

Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Κώστας Ζαχαριάδης, ο Γιάννης Μπουρνούς, η Δώρα Αυγέρη, ο Διονύσης Καλαματιανός και η Πέτη Πέρκα, η οποία ως βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς έλαβε μέρος, το φθινόπωρο του 2025, στον διεθνή στόλο Global Sumud Flotilla για τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες του Reporters United, η αποστολή αποφασίστηκε κεντρικά από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αυτό κι επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν τομεάρχες του κόμματος.

 

 

 

 

 

Καταχώρηση στον ιστότοπο της ELNET για την αποστολή του ΣΥΡΙΖΑ στο Ισραήλ.

 

Κατά την επίσκεψή τους στο Ισραήλ οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ συναντήθηκαν με τον Τζόναθαν Κόνρικους (Jonathan Conricus), όχι τυχαίο πρόσωπο για τον στρατό και το κράτος του Ισραήλ.

 

Ο κ. Κόνρικους υπηρέτησε τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) για 24 χρόνια (από το 1997 ώς το 2021, όταν αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη) και διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του IDF από το 2017 ώς το 2021, θέση στην οποία επέστρεψε, για τρεις μήνες, μετά την επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023.

 

«Η πρώτη μου αποστολή από την ελληνική Βουλή! Χθες είχα τη χαρά να συνομιλήσω με μια ομάδα Ελλήνων βουλευτών από το αντιπολιτευτικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ήρθαν εδώ από την ELNET στη Γαλλία», έγραψε στον λογαριασμό του στο LinkedIn ο κ. Κόνρικους, ο οποίος σήμερα διευθύνει την εταιρεία δημοσίων σχέσεων Conricus Communications και είναι ανώτερος συνεργάτης στο Foundation for Defense of Democracies («Ίδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών»), ένα αμερικανικό ινστιτούτο που «δεν δέχεται δωρεές από καμία ξένη κυβέρνηση» και το οποίο παραθέτει στην ιστοσελίδα του δηλώσεις υποστήριξης από τον πρώην πρόεδρο Τζορτζ Μπους (τον νεότερο) και πρώην στελέχη του αμερικανικού στρατού και της CIA.

 

«Συζητήσαμε για την περιφερειακή συνεργασία, εξήραμε τις μεσογειακές αξίες και ανταλλάξαμε απόψεις για τις προκλήσεις αλλά και τις πολλές ευκαιρίες που έχουν μπροστά τους οι χώρες μας. Μια υπέροχη βραδιά!», πρόσθεσε ο κ. Κόνρικους στην ανάρτησή του για τη συνάντηση με τους Έλληνες βουλευτές.

 

Μπορεί η ELNET να έστελνε βουλευτές της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στο Ισραήλ πριν τη γενοκτονία, όμως ακόμη και τότε έκθεση του ΟΗΕ είχε ήδη μιλήσει για «απαρτχάιντ» και μια ζωή «χωρίς δικαιώματα, χωρίς ισότητα, χωρίς αξιοπρέπεια και χωρίς ελευθερία» σε βάρος των Παλαιστινίων που ζουν σε εδάφη κατεχόμενα από το Ισραήλ· έκθεση της διεθνούς οργάνωσης Human Rights Watch είχε ήδη αναδείξει πώς «οι ισραηλινές αρχές κάνουν διακρίσεις εις βάρος των Παλαιστινίων», σε βαθμό που οι πράξεις τους συνιστούν «απαρτχάιντ» και «δίωξη», δηλαδή «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας»· έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας είχε ήδη τεκμηριώσει πώς το απαρτχάιντ του Ισραήλ αποτελεί ένα «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

 

 

 

«Αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό»

 

Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ ρωτήσαμε τους βουλευτές της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ πώς κρίνουν τη συμμετοχή τους στις αποστολές της ELNET, με φόντο τα εγκλήματα σε βάρος των Παλαιστινίων και τη μετέπειτα διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για γενοκτονία στη Γάζα.

 

Ο κ. Χρυσομάλλης της ΝΔ δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημά μας.

 

Ο νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Διονύσης Καλαματιανός και οι πρώην βουλευτές Γιάννης Μπουρνούς και Κώστας Ζαχαριάδης μάς έστειλαν κοινή απάντηση, στην οποία ανέφεραν μεταξύ άλλων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει πολλαπλώς και απερίφραστα καταδικάσει τη στάση του Ισραήλ, μιλώντας ανοιχτά για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου με κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου».

 

Προς απόδειξη αυτού, μας παρέπεμψαν σε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ που τον περασμένο Δεκέμβριο καταδίκαζε την κοινή διακήρυξη Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ για τη συνεργασία τους στην Ανατολική Μεσόγειο ως «ένα βήμα αμέριστης στοίχισης της κυβέρνησης Μητσοτάκη με αυτή του καταζητούμενου για εγκλήματα πολέμου Νετανιάχου».

 

Ωστόσο, τα τρία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσαν ότι η αποστολή βουλευτ(ρι)ών του κόμματος στο Ισραήλ έγινε από τις 3 ώς τις 7 Απριλίου 2022, «μετά από πρόσκληση του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών». Εκεί έγιναν συναντήσεις με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών Γιαϊρ Λαπίντ, τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Άινταν Ρολ, βουλευτές της Κνεσέτ από τη συμπολίτευση και την αντιπολίτευση, διπλωμάτες του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών και εκπροσώπους της (ελληνικής) πετρελαϊκής Energean, η οποία εμπλεκόταν τότε στον σχεδιασμό του αγωγού EastMed για τη μεταφορά ορυκτού αερίου μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας.

 

Στην απάντησή τους οι τρεις πολιτικοί ανέφεραν επίσης ότι, πριν το ταξίδι στο Ισραήλ, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είχαν επισκεφθεί την Παλαιστίνη, όπου έκαναν συναντήσεις με Παλαιστινίους αξιωματούχους «για τις εξελίξεις στην περιοχή» και εξέφρασαν την «αλληλεγγύη του ΣΥΡΙΖΑ» στον παλαιστινιακό λαό και τη στήριξή τους στη «λύση δύο κρατών», με την «εγκαθίδρυση παλαιστινιακού κράτους» στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου. (Ολόκληρη η απάντηση των τριών βουλευτών εδώ.)

 

 

 

 

Η γενναία αυτοκριτική της βουλεύτριας Πέρκα

 

Στη δική της απάντηση, και η κ. Πέρκα αναφέρθηκε επίσης στις αποστολές των βουλευτ(ρι)ών του ΣΥΡΙΖΑ σε Ισραήλ και Παλαιστίνη, για να προσθέσει ότι «η θεσμική αποστολή» τους ήταν «να θέτουν πολιτικά και δημόσια το ζήτημα της Παλαιστίνης απέναντι σε Ισραηλινούς αξιωματούχους και διεθνείς θεσμούς», καθώς και να προωθήσουν «την ειρήνη, την αναγκαιότητα εξεύρεσης λύσης για το Παλαιστινιακό ζήτημα και την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης», αφού άλλωστε κατά τη διακυβέρνησή του «ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε το ψήφισμα στην ελληνική Βουλή για την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης».

 

    «Η αποστολή [των ταξιδιών σε Ισραήλ και Παλαιστίνη] ήταν να θέτουν το ζήτημα της Παλαιστίνης απέναντι σε Ισραηλινούς αξιωματούχους. Όμως, η συμμετοχή μου σε συναντήσεις με κυβερνητικούς φορείς του Ισραήλ είναι μια επιλογή που δεν θα ξαναέκανα. Δεν θα αποφύγω να κάνω αυτοκριτική».

 

    Πέτη Πέρκα στο Reporters United

 

«Όμως αναγνωρίζω και την αντίφαση της τότε πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που, ενώ έφερε τη σχετική απόφαση στη Βουλή, την ίδια στιγμή, διατηρούσε στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ, όπως με τον αγωγό EastMed», πρόσθεσε η κ. Πέρκα. «Βεβαίως η συμμετοχή μου, ακόμα και σε μια τυπική κοινοβουλευτική επίσκεψη, σε συναντήσεις με κυβερνητικούς φορείς του Ισραήλ είναι μια επιλογή που δεν θα ξαναέκανα. Και δεν θα αποφύγω να κάνω αυτοκριτική για πολλές λανθασμένες πολιτικές επιλογές που στήριξα και εγώ ως μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Αυτοκριτική που οδήγησε, μετά από την ανάληψη-“καταλύτη” της Προεδρίας από τον Στέφανο Κασελάκη, και στην αποχώρησή μου από αυτόν τον πολιτικό φορέα και τη συμμετοχή μου στη συνέχεια στη Νέα Αριστερά».

 

Η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς ανέφερε ακόμη ότι «όλες οι δημόσιες τοποθετήσεις μου αναδεικνύουν τη συνεχιζόμενη γενοκτονία και λιμοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και την ανάγκη για διεθνή απομόνωση του κράτους απαρτχάιντ του Ισραήλ. Πρέπει να διακοπεί εδώ και τώρα κάθε σχέση συνεργασίας της ελληνικής κυβέρνησης με το σιωνιστικό κράτος – τρομοκράτη. […] Η συμμετοχή μου πρώτα στο Global March to Gaza στο Κάιρο και στη συνέχεια στο Global Sumud Flotilla συνιστά φανερή και έμπρακτη καταδίκη της Γενοκτονίας που υλοποιεί το Ισραήλ στη Γάζα, της εξωτερικής πολιτικής του Ισραήλ συνολικά και της δολοφονικής κυβέρνησης Νετανιάχου. […] Αν δε σταθούμε στο πλευρό της Παλαιστίνης σήμερα, χάνουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας – του πολιτισμού, της δημοκρατίας, της ίδιας της ανθρωπιάς μας». (Ολόκληρη η απάντηση της κ. Πέρκα εδώ.)

 

Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ ρωτήσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ αν υπήρχε κάποιο άλλο μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του που συμμετείχε στην αποστολή της ELNET το 2022. Δεν λάβαμε απάντηση. Λίγες ώρες πριν τη δημοσίευση του ρεπορτάζ, διαπιστώσαμε ότι στην αποστολή ήταν και η πρώην βουλεύτρια Ολυμπία Τελιγιορίδου.

 

 

Ισραήλ: Ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος των βουλευτ(ρι)ών στην Ελλάδα

 

Τόσο ο κ. Καιρίδης και ο κ. Χρυσομάλλης όσο και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (όπως ο Νίκος Παππάς και η Κατερίνα Νοτοπούλου), του ΠΑΣΟΚ (όπως ο Μιχάλης Κατρίνης και η Ελένη Βατσινά) και της Ελληνικής Λύσης (όπως ο Στέλιος Φωτόπουλος και η Μαρία Αθανασίου) είναι μέλη της Ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Ισραήλ, μίας από τις 87 Ομάδες Φιλίας που λειτουργούν στο πλαίσιο της ελληνικής Βουλής, με σκοπό την «ενίσχυση της κοινοβουλευτικής διπλωματίας» και την «προώθηση των θέσεων της χώρας σε εθνικά και διεθνή θέματα». Σε αυτές τις ομάδες συμμετέχουν με δική τους επιθυμία βουλευτές από όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες.

 

Πρόεδρος της Ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Ισραήλ είναι ο βουλευτής της ΝΔ (και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας) Νίκος Παναγιωτόπουλος, αντιπρόεδρος ο (πλέον ανεξάρτητος) βουλευτής Ευάγγελος Αποστολάκης και γραμματέας ο βουλευτής της Ελληνικής Λύσης Βασίλης Γραμμένος.

 

Το αξιοσημείωτο εν προκειμένω είναι ότι η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Ισραήλ αριθμεί έναν μεγάλο αριθμό βουλευτ(ρι)ών, που ξεπερνά σε πλήθος ακόμα και Ομάδες Φιλίας με χώρες που αποτελούν μακροχρόνιους συμμάχους της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

 

Πράγματι, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Ισραήλ αριθμεί 38 μέλη, την ώρα που η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Γαλλίας αριθμεί 22, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Αρμενίας 21, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Ιαπωνίας 19, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Κίνας 18, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Ρουμανίας, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Ιταλίας και η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Πολωνίας 17 και η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – Γερμανίας 16.

 

Οι μόνες δύο χώρες που αριθμούν ανάλογο πλήθος βουλευτ(ρι)ών με εκείνον της Ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Ισραήλ είναι οι Ομάδες Φιλίας Ελλάδας – Σερβίας (32 μέλη) και Ελλάδας – Αυστραλίας (35 μέλη). Μόνο η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας – ΗΠΑ αριθμεί περισσότερα -60- μέλη.

 

Όπως σχολίασε στο Reporters United πολιτικός με θητεία στη Βουλή, «πολλοί βουλευτές επιλέγουν να συμμετάσχουν στις Ομάδες Φιλίας των χωρών που θεωρούν ότι έχουν μεγάλη σφαίρα επιρροής» – κάτι που ενδεχομένως εξηγεί τη μεγάλη συμμετοχή τους στην ομάδα του Ισραήλ.

 

Ζητήσαμε από τα ονομαστικά προαναφερόμενα μέλη της Ομάδας Φιλίας Ελλάδας – Ισραήλ να μας σχολιάσουν τη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα και το ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου κατά του πρωθυπουργού Νετανιάχου για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», καθώς επίσης και να μας ενημερώσουν για τις δραστηριότητες της συγκεκριμένης ομάδας και τις επαφές τους με κρατικούς αξιωματούχους του Ισραήλ.

 

Το γραφείο του κ. Παναγιωτόπουλου επικοινώνησε μαζί μας και μας είπε ότι ο πρώην υπουργός της ΝΔ δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο χρονικό πλαίσιο του αιτήματός μας λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Δώσαμε στη διάθεσή του περισσότερο χρόνο για απάντηση, αλλά και πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση.

 

Να σημειώσουμε ότι ο κ. Παναγιωτόπουλος είναι κουμπάρος του κατηγορουμένου για το Predator Γιάννη Λαβράνου και, σύμφωνα με όσα κατέθεσε ο δημοσιογράφος του Βήματος Βασίλης Λαμπρόπουλος στη δίκη των υποκλοπών, στις 12 Δεκεμβρίου 2025, οι δύο κουμπάροι ταξίδεψαν μαζί στο Ισραήλ στο πλαίσιο επίσημης αποστολής του ελληνικού κράτους, κατά τη διάρκεια της οποίας ο κ. Λαβράνος χρησιμοποίησε ψεύτικο όνομα («Παπαδάκης»).

 

Τα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής Βουλής αγνόησαν το δημοσιογραφικό μας αίτημα.

 

Η παραγωγή της παρούσας έρευνας έλαβε οικονομική υποστήριξη από την οργάνωση Investigative Journalism for Europe (IJ4EU). Διαβάστε εδώ αναλυτικά την πολιτική χρηματοδότησης του Reporters United.

[----->] 

ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

                                      

https://www.sinistrainrete.info/.../30400-alessandra...

Φαίνεται ότι κανείς δεν πρόσεξε την έκδοση του βιβλίου των Jean-Piere Bouche και Michel Collon, με τίτλο Israël. Les 100 pires citations (Ισραήλ. Τα 100 χειρότερα αποσπάσματα από κείμενο, ομιλία ή έργο),  που κυκλοφόρησε το 2023  χάρη στην Investig'action, μια πολυμεσική ιστοσελίδα που διαχειρίζεται ο ίδιος ο Collon.

Και φυσικά ο λόγος είναι προφανής: αφού το βιβλίο περιέχει ειδήσεις, φράσεις, εκφράσεις, συλλογισμούς ισραηλινών πολιτικών ηγετών, από τα οποία μπορεί κανείς να διακρίνει τη σαφή διαφορά μεταξύ των επίσημων δηλώσεων και της πραγματικής σκέψης των ιδρυτών, των προέδρων, των υπουργών και των στρατιωτικών του Ισραήλ, οι οποίοι από το 1895 έχουν δηλώσει ξεκάθαρα ποια είναι η στρατηγική και ο τελικός τους στόχος.

Όλα αυτά τα στοιχεία, που συχνά συσκοτίζονται, αναδεικνύουν το ισραηλινό αποικιακρατικό σχέδιο, το οποίο δεν είναι λιγότερο σκληρό από τις προηγούμενες ευρωπαϊκές αποικιακές περιπέτειες.

Θεωρώ σημαντικό να τονίσω καταρχάς ότι ο κύριος στόχος του Collon, όπως εκφράζεται στο σύνθημα της Investig'action, Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς ανεξάρτητη πληροφόρηση (Pas de Paix sans Info Indépendente), είναι να αναλύει μεθοδικά τα περιεχόμενα που μας παρέχουν καθημερινά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δείχνοντας πώς αυτά αλλοιώνουν την πραγματικότητα και προσπαθούν να μας χειραγωγήσουν και να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα.

Ο Collon είναι ειδικός σε αυτόν τον τομέα, έχοντας μελετήσει όλες τις ιδεολογικές χειραγωγήσεις που συνδέονται με τους «ανθρωπιστικούς» πολέμους, εξαγωγείς δημοκρατίας των τελευταίων δεκαετιών. Αξίζει να αναφερθεί το βιβλίο του για τις εικόνες που διαδόθηκαν στον πόλεμο στην Ουκρανία, στο οποίο δείχνει ότι ουσιαστικά οι διαδικασίες χειραγώγησης και παραποίησης είναι πάντα οι ίδιες.

Μια από τις πλέον τεκμηριωμένες απόψεις είναι ότι οι περίοδοι πολέμου γεννούν πάρα πολλά ψέματα, όπως είχε ήδη τεκμηριώσει ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Marc Bloch στο έργο του Ψευδείς ειδήσεις σε καιρό πολέμου (1921).

Σε μια σελίδα, στην οποία αναφέρεται στην ψυχολογία των μαρτυριών, γράφει: «Ψευδείς ιστορίες έχουν ξεσηκώσει τα πλήθη. Οι ψευδείς ειδήσεις, σε όλες τις διαφορετικές μορφές τους – απλές φήμες, απάτες, θρύλοι – έχουν γεμίσει τη ζωή της ανθρωπότητας. Πώς γεννιούνται; Από ποια στοιχεία αντλούν τη συνοχή τους; Πώς διαδίδονται, κερδίζοντας σε έκταση καθώς περνούν από στόμα σε στόμα ή από γραπτό σε γραπτό; Κανένα ερώτημα δεν αξίζει περισσότερο να απασχολήσει όσους αγαπούν να στοχάζονται την ιστορία». Ο Bloch αυτά τα έγραφε όταν ακόμη τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν ήταν τόσο διαδεδομένα όπως σήμερα οπότε, εστίαζε περισσότερο την προσοχή του στις ψευδείς ειδήσεις που δημιουργούνταν αυθόρμητα μεταξύ των στρατιωτών.

Σε αυτές τις ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις, κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι, αν ο καθένας από εμάς χρειάζεται για να ζήσει μια αντίληψη του κόσμου στον οποίο λειτουργεί, η εξουσία σε όλες τις μορφές της πρέπει πάντα να παρέχει μια αντίληψη που να δικαιολογεί ή τουλάχιστον να μην βλάπτει την ύπαρξή της, όπως είχε ήδη δείξει ειρωνικά ο Jonathan Swift .

Τη θέση αυτή υιοθετούν ο Bouche και ο Collon  γιαυτό και ανατρέχουν απευθείας στις πηγές του σιωνισμού με μια στάση που δεν είναι σε καμία περίπτωση αντισημιτική, πράγμα που θα ήταν παράλογο, δεδομένου ότι από γλωσσική και πολιτιστική άποψη, οι Άραβες και οι Παλαιστίνιοι είναι Σημίτες, αλλά αντισιωνιστική, δηλαδή αντίθετη σε ένα πολιτικό σχέδιο γεμάτο μεσσιανισμό, που πηγάζει από τον εβραϊκό και αγγλοσαξονικό θρησκευτικό φονταμενταλισμό και είναι βαθιά ριζωμένο στην αποικιακή ιδεολογία.

Όπως γνώριζαν καλά οι ιδρυτές της πρώτης υπηρεσίας ιδεολογικής διάδοσης De Propaganda Fide, οι Bouche και Collon υπογραμμίζουν ότι μια αποτελεσματική προπαγάνδα θα πρέπει να απευθύνεται στο συναίσθημα, το οποίο παρακάμπτει τη λογική και την εμποδίζει να αναζητήσει τα στοιχεία που λείπουν και τις βαθιές αιτίες των συγκρούσεων, όταν δεν διαδίδει καθαρά ψέματα, όπως δήλωσε το 1992 ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Σαμίρ: «Μπορείς να λες ψέματα για το καλό του Ισραήλ».

Οι αναφορές που περιλαμβάνονται στο βιβλίο προέρχονται από όλες τις πολιτικές δυνάμεις του Ισραήλ (εκτός από το αριστερό κόμμα Μερέτζ), όπως η Εργατική Αριστερά, το Λικούντ, οι Κεντρώες, οι θρησκευόμενοι  σιωνιστές και οι υπερορθόδοξοι εβραίοι.

Αποκαλύπτουν τι κρύβεται πίσω από τα πιο διαδεδομένα στερεότυπα, τα οποία δυστυχώς δεν έχουν καταρριφθεί ούτε καν από τη γενοκτονία που βρίσκεται σε εξέλιξη, όπως «το Ισραήλ είναι η μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή», «η βία μας είναι απαραίτητη επειδή πολεμάμε τους τρομοκράτες», «είναι οι Άραβες αυτοί που μας απορρίπτουν» κ.λπ. Τα αποσπάσματα προέρχονται από τα χιλιάδες που υπάρχουν στον ιστότοπο https://palcit.net/, μια βάση δεδομένων που συγκεντρώνει εκφράσεις, σχόλια και απόψεις που σημάδεψαν την σιωνιστική αποικιοποίηση της Παλαιστίνης.

Μια πρώτη πραγματικά διαφωτιστική αναφορά γίνεται στο βιβλίο του Theodor Herzl, Εβραίου-Ούγγρου συγγραφέα, γνωστού ιδρυτή του σιωνιστικού κινήματος, Το Κράτος των Εβραίων, που εκδόθηκε το 1896. Ασφαλώς ο Herzl είχε κάθε λόγο να ανησυχεί για τις συνθήκες των Εβραίων στην Ευρώπη (μεταξύ άλλων, βρισκόταν στο Παρίσι την εποχή της υπόθεσης Ντρέιφους), αλλά σίγουρα οι μέθοδοι που περιγράφει για την απόκτηση γης για τους Εβραίους δεν είναι ηθικά αποδεκτές.  Κρίνετε εσείς: «Θα πρέπει να απαλλοτριώσουμε με ευγένεια την ιδιωτική περιουσία στα εδάφη που θα μας παραχωρηθούν (δεν γινόταν ακόμη λόγος για την Παλαιστίνη, θα μπορούσαν να είναι και στην Ουγκάντα). Θα παροτρύνουμε τον πληθυσμό που δεν έχει μέσα να περάσει τα σύνορα, εξασφαλίζοντάς του εργασία στη χώρα διέλευσης και αποκλείοντάς τον από κάθε εργασία στη χώρα μας. Η απαλλοτρίωση και η εκδίωξη των φτωχών πρέπει να γίνουν με διακριτικότητα και σύνεση».

Είναι πλέον γνωστό ότι κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο υποστήριζε με επιμονή την εκδίωξη των Παλαιστινίων και την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους, όπως προκύπτει από αυτό το σημαντικό απόσπασμα από άρθρο του Ουίνστον Τσώρτσιλ το 1920: «Φυσικά, η Παλαιστίνη είναι πολύ μικρή για να φιλοξενήσει περισσότερο από ένα μέρος της εβραϊκής φυλής, ούτε και  η πλειοψηφία των εθνικών Εβραίων επιθυμεί να πάει εκεί. Αλλά αν, όπως θα μπορούσε κάλλιστα να συμβεί, κάποτε στις όχθες του Ιορδάνη δημιουργηθεί ένα εβραϊκό κράτος υπό την προστασία της βρετανικής κορώνας, που θα μπορούσε να περιλαμβάνει τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Εβραίους, αυτό θα ήταν ένα γεγονός επωφελές από κάθε άποψη στην ιστορία και θα ήταν ιδιαίτερα επωφελές για τα συμφέροντα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας». Επομένως, το αποικιοκρατικό σχέδιο δεν προήλθε μόνο από τον σιωνισμό, αλλά βρήκε στήριξη στις βρετανικές ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες, που έβαλαν ένα εμπόδιο στον αραβικό κόσμο, εμποδίζοντας την ανάπτυξή του.

Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά το σιωνιστικό σχέδιο δεν δυσαρεστούσε καθόλου τη ναζιστική κυβέρνηση, όπως συνάγεται από αυτό το μακρύ απόσπασμα από διπλωματική εγκύκλιο του Vicco Von Bülow-Schwante (1891-1971),του υπεύθυνου για το εβραϊκό ζήτημα στο γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών: «Υπάρχει ένα τμήμα του ιουδαϊσμού που απορρίπτει την πιθανότητα αφομοίωσης των Εβραίων στη χώρα υποδοχής και, ως εκ τούτου, προωθεί τη μετανάστευση και τη συγκέντρωση των Εβραίων που είναι διασκορπισμένοι σε όλο τον κόσμο στην πολιτική τους κοινότητα.

Η ομάδα αυτή, με πρωτεργάτη τον σιωνισμό, είναι αυτή που πλησιάζει περισσότερο τους στόχους της γερμανικής πολιτικής για τους Εβραίους. Η μετανάστευση των Γερμανών Εβραίων από εδώ και στο εξής θα προωθηθεί ενεργά από την εθνικοσοσιαλιστική κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, θα διατεθούν συγκεκριμένα ποσά για τη μετεγκατάσταση των Εβραίων που επιθυμούσαν να μεταναστεύσουν. Για το λόγο αυτό, οι γερμανικές αρχές συνεργάζονται πλήρως sine ira et studio ( χωρίς εμπάθεια και θυμό, αλλά και χωρίς εύνοια) με τις εβραϊκές οργανώσεις, ιδίως στην προώθηση της μετανάστευσης στην Παλαιστίνη» (1934).

Εδώ σκιαγραφείται σαφώς η προοπτική της συμφωνίας Haavara (μεταφορά), που συνήφθη το 1933 από τον Eliezer Hoofein,τον διευθυντή της Αγγλο-Παλαιστινιακής Τράπεζας, και το Υπουργείο Οικονομίας του Τρίτου Ράιχ, σύμφωνα με την οποία οι Γερμανοί Εβραίοι, ιδιοκτήτες μεγάλων περιουσιών, θα μπορούσαν να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη, εάν αγόραζαν μια ορισμένη ποσότητα αγαθών που παράγονταν στη Γερμανία.  Η συμφωνία, η οποία εγκαταλείφθηκε το 1939, εξασφάλισε για ένα σύντομο διάστημα μια διέξοδο για τα γερμανικά προϊόντα.

Υπάρχουν πολλές άλλες μαρτυρίες που αποδεικνύουν την πρόθεση του Ισραήλ, με βάση τον ψευδή μύθο της αποκλειστικής ιδιοκτησίας τους της Παλαιστίνης, να προκαλέσει την έξοδο των Αράβων με όλα τα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της αδιάκριτης βίας. Αν σήμερα οι ισραηλινοί ηγέτες σκέφτονται να απελάσουν τους Παλαιστινίους στην Ιορδανία, όπου ήδη ζουν πολλοί, στην Αίγυπτο ή ακόμα και στην Ουγκάντα, στις 15 Ιουνίου 1967, λίγο μετά τον πόλεμο των έξι ημερών, ο πρωθυπουργός Levy Eskhol πρότεινε τη Βραζιλία ως τόπο μετεγκατάστασής τους. Η Βραζιλία εκείνη την εποχή ήταν μια στρατιωτική δικτατορία πρόθυμη να συμμαχήσει με οποιονδήποτε για να παραμείνει στην εξουσία. Το 1969, όμως, η Μοσάντ και ο δικτάτορας της Παραγουάης Alfredo Stroessner συμφώνησαν να απελάσουν στη χώρα της Νότιας Αμερικής 60.000 Παλαιστίνιους σε τέσσερα χρόνια. Πρακτικά όμως, το 1970 έφτασαν μόνο 30 και το σχέδιο δεν προχώρησε.

Όπως είπαμε, η χειραγώγηση βασίζεται κυρίως στο συναίσθημα, στις πιο έντονες εκφάνσεις του, όπως ο τρόμος, ο φρίκη, η αηδία.

Για αυτόν τον λόγο, ένα από τα κλασικά μοτίβα που χρησιμοποιούνται στην πολεμική προπαγάνδα είναι η βία κατά των παιδιών ακόμη και των νεογέννητων. Και όταν δεν υπάρχουν αποδείξεις, έγγραφα, εικόνες, πρέπει να τα επινοήσουν.

Συγκεκριμένα, η βία κατά των παιδιών χρησιμοποιείται από τα ψευδόμενα μέσα ενημέρωσης για να αποδείξουν την πλήρως απάνθρωπη συμπεριφορά των εχθρών τους, εναντίον των οποίων επιτρέπονται τα πάντα και εναντίον των οποίων μπορούν να διαπράξουν οποιαδήποτε θηριωδία, ακόμη και αν έτσι παραβιάζουν τα ίδια δικαιώματα που επικαλούνται εναντίον των εχθρών τους. Αλλά είναι γνωστό ότι η λογική δεν μπορεί να σταματήσει τα συναισθήματα όταν είναι τόσο έντονα.

Ας ξεκινήσουμε με την ανάλυση της περίφημης 7ης Οκτωβρίου, τα γεγονότα της οποίας έχουν ανακατασκευαστεί με αρκετά αληθινό τρόπο, αλλά εξακολουθούν να αμφισβητούνται. Πρώτον, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο πρωταγωνιστής της επίθεσης δεν ήταν μόνο η ομάδα της Χάμας, αλλά ότι σε αυτήν συμμετείχαν και όλες οι άλλες ομάδες της παλαιστινιακής αντίστασης, η οποία έχει κάθε δικαίωμα να αντιστέκεται σε έναν στρατό που καταλαμβάνει τα εδάφη του λαού της και που δεν έχει σεβαστεί τις αποφάσεις του ΟΗΕ, ο οποίος τον έχει καλέσει πολλές φορές να αποσυρθεί από αυτά τα εδάφη.

 Η επίθεση δεν στρεφόταν κατά αμάχων ισραηλινών κοινοτήτων, αλλά κατά στρατιωτικών βάσεων και ορισμένων κιμπούτς, όπου συνήθως σταθμεύουν στρατιωτικοί και οι κάτοικοι των οποίων είναι οπλισμένοι. Μόλις πρόσφατα, ο στρατηγός Yoav Gallant, πρώην υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, παραδέχτηκε ότι στις 7 Οκτωβρίου διέταξε τους στρατιώτες του να πυροβολήσουν όλους τους παρόντες, εφαρμόζοντας την Οδηγία Αννίβα, επίσημη οδηγία του ισραηλινού στρατού που προβλέπει τη δολοφονία των ίδιων των Ισραηλινών σε περίπτωση σύλληψής τους, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι Παλαιστίνιοι να ζητήσουν σε αντάλλαγμα τους συμπατριώτες τους που έχουν αδικαιολόγητα φυλακιστεί στο Ισραήλ. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι ζημιές σε κτίρια και αυτοκίνητα, που τεκμηριώνονται από τις φωτογραφίες που μας έδειξαν, δύσκολα θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί από την παλαιστινιακή αντίσταση, η οποία εκείνη τη στιγμή ήταν εξοπλισμένη μόνο με ελαφρύ οπλισμό.

Ωστόσο, όλα αυτά τα στοιχεία δεν αποκαλύπτονται, ούτε γίνεται αναφορά στις μαρτυρίες των Ισραηλινών που ήταν παρόντες εκείνη την ημέρα, οι οποίοι κατηγορούν τον ισραηλινό στρατό ότι πυροβόλησε εναντίον τους, και η εκδοχή που προβάλλεται είναι αυτή μιας σφαγής που διαπράχθηκε αποκλειστικά από την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, η οποία προκάλεσε θάνατο και πόνο ακόμη και σε γυναίκες και παιδιά.

Πρόκειται για πληροφορίες που δεν είναι πλέον κάτι νέο, όπως εκείνη που αφορά το γεγονός ότι περίπου οι μισοί από τους νεκρούς ήταν στρατιωτικοί και αστυνομικοί, που δημοσιεύτηκε στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, και που αγνοήθηκε από τους διάφορους τηλεοπτικούς σχολιαστές, οι οποίοι πρέπει με κάθε κόστος να δικαιολογήσουν την πραγματική γενοκτονία των Παλαιστινίων.

Όσον αφορά το ζήτημα των αποκεφαλισμένων νεογέννητων (να θυμηθούμε τα νεογέννητα που έβγαλαν από τις θερμοκοιτίδες τους οι ιρακινοί στρατιώτες, μια είδηση που αποδείχθηκε ψευδής), οι δύο συγγραφείς του βιβλίου υπογραμμίζουν ότι η είδηση αυτή δόθηκε από τα μέσα ενημέρωσης που ανήκουν στον γαλλο-ισραηλινό δισεκατομμυριούχο Patrick Drahi και την αναπαρήγαγαν κατά λέξη τα άλλα μέσα ενημέρωσης, με αποδεικτικό στοιχείο την κατάθεση ενός ισραηλινού στρατιωτικού, γνωστού για τον ρατσισμό και την αντιπαλαιστινιακή του στάση.

Όλοι γνωρίζουν ότι η τηλεόραση του Drahi αποτελεί μέσο προπαγάνδας της ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία χρειάζεται «αποδείξεις» προκειμένου να αυξήσει τις σφαγές αυτών που αποκαλεί «ανθρώπινα ζώα». Παρά τα προβλήματα αυτά, την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου, τέσσερις ημέρες μετά την επίθεση, σχεδόν όλες οι ιταλικές εφημερίδες, χωρίς να τις ακολουθήσουν όλες οι ευρωπαϊκές εφημερίδες, έκαναν πρωτοσέλιδο τη σφαγή που πιθανώς έλαβε χώρα σε ένα κιμπούτς στα σύνορα με τη Γάζα, γεμίζοντας τις σελίδες τους με ψευδείς και φρικιαστικές ειδήσεις, όπως ο αποκεφαλισμός 40 παιδιών και οι βιασμοί ισραηλινών γυναικών από τρομοκράτες.

Στη συνέχεια, εκπρόσωποι του ισραηλινού στρατού δήλωσαν ότι δεν έχουν αποδείξεις για τον αποκεφαλισμό ούτε για τους φερόμενους βιασμούς, αλλά η διάψευση πέρασε στο περιθώριο και, από την άλλη πλευρά, ποια εχθρική πράξη θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη μη τήρηση του διεθνούς δικαίου, τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, τη σκόπιμη δολοφονία αμάχων, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, τις μαζικές απελάσεις ανθρώπων που στερούνται κάθε μέσου διαβίωσης, πράξεις που διέπραξε το Ισραήλ με την ηθική και υλική υποστήριξη των ΗΠΑ και των υποτελών κρατών τους; Μόλις πρόσφατα, το Υπουργείο Υγείας της Γάζας δημοσίευσε τον κατάλογο με τα ονόματα των 15.613 παιδιών που σκοτώθηκαν μετά τις 7 Οκτωβρίου. Υπολογίζεται ότι κάθε 15 λεπτά ένα παιδί πεθαίνει στη Γάζα και ποιος ξέρει πόσα στα άλλα κατεχόμενα εδάφη.

Τέλος, πιστεύω ότι είναι χρήσιμο να επισημάνω μια κραυγαλέα αντίφαση στη σιωνιστική σκέψη μεταξύ διεκδίκησης της Παλαιστίνης ως πατρίδας και απόρριψης αυτού που μπορούμε να ονομάσουμε «ανατολίτικη ψυχή». Ο  Zeev Jabotinsky  (1880-1940), Ρώσος συγγραφέας, εκπρόσωπος της φιλοφασιστικής πτέρυγας του σιωνισμού γράφει: «Εμείς οι Εβραίοι δεν έχουμε τίποτα κοινό με αυτό που ονομάζεται «Ανατολή», δόξα τω Θεώ.

Στο βαθμό που οι αμαθείς μάζες μας ακολουθούν αρχαίες πνευματικές παραδόσεις και νόμους που αποκαλούν Ανατολή, θα πρέπει να απογαλακτιστούν από αυτά.Πηγαίνουμε στην Παλαιστίνη, πρώτα απ' όλα για το εθνικό μας συμφέρον, [δεύτερον] για να εξαλείψουμε εντελώς κάθε ίχνος της «ανατολίτικης ψυχής». Όσο για τους Άραβες στην Παλαιστίνη, αυτό που κάνουν είναι δική τους υπόθεση· αλλά αν μπορούμε να τους κάνουμε μια χάρη, είναι να τους βοηθήσουμε να απελευθερωθούν από την Ανατολή».

Όπως φαίνεται, από τις μαρτυρίες και των ιστορικά γεγονότα η ειδυλλιακή εικόνα του Ισραήλ που σκιτσάρουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης στερείται κάθε βάσης.

Database of Palestine colonization quotes :

https://palcit.net/