Εκθεση Ε.Ε.:Σοκ ζήτησης



Αρθρο του Ambrose Evans Pritchard στην Telegraph, που αναλύει  έκθεση της Κομισιόν, σύμφωνα με την οποία ένα τμήμα της Ευρώπης είναι παγιδευμένο σε ένα φαύλο κύκλο φτώχειας .


Telegraph - Την περασμένη εβδομάδα, η ΕΚΤ του Draghi ανακοίνωνε ότι η οικονομική κρίση της ευρωζώνης έλειξε, αλλά με την ανεργία και την ύφεση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αν και πρόκειται για μια ύφεση που απέτυχε να προβλέψει και σε μεγάλο βαθμό την προκάλεσε επιτρέποντας τη συρρίκνωση της προσφοράς χρήματος, κυρίως από τα μέσα του 2012.

Ετσι, η ΕΚΤ και ο Draghi δήλωσαν ότι δεν θα αναλάβουν νέες δράσεις για να αντισταθμιστεί η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων (αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών) του τρέχοντος έτους το 2,3% του ΑΕΠ στην Ισπανία, 2% στη Γαλλία και 1,2% στην Ιταλία - για να μην αναφέρουμε τις δραματικές μειώσεις στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.


Στην Ιαπωνία, αντίθετα, ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε  λίγο πολύ έδωσε εντολή στην κεντρική τράπεζα να "πληθωρίσει" και  τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας (και όχι το "spread" ή κάποιο άλλο χρηματοοικονομικό τέχνασμα). Η Federal Reserve στην Αμερική, αντίθετα, ανακοίνωσε αυτό το καλοκαίρι ότι θα συνεχίσει να κάνει ενέσεις ρευστότητας τη μία  μετά την άλλη μέχρις ότου το ποσοστό ανεργίας στις ΗΠΑ κατέβει στο 6,5%.

Μόνο η ΕΚΤ δηλώνει ανίσχυρη μπροστά σε ένα ποσοστό ανεργίας 11 0.8% στην Ευρώπη που αυξάνεται μήνα με το μήνα. Ο Mario Draghi είπε ότι η νομισματική πολιτική μπορεί να κάνει "λίγα" για να καταπολεμηθεί η διαρθρωτική ανεργία. Αν όμως ήταν πραγματικά " διαρθρωτική"  θα μπορούσε και να πείσει. Αλλά δεν είναι. Η Ιρλανδία έχει μια από τις πιο ευέλικτες αγορές εργασίας στον κόσμο, αλλά το ποσοστό ανεργίαςεκτινάχθηκε από 4,6% σε 14,6%, παρά τη δικλείδα ασφαλείας της μετανάστευσης προς τη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.

Το ποσοστό ανεργίας στην Ισπανία από 7,8% ανέβηκε στο 26,6% μέσα σε τέσσερα χρόνια, και στο 55% για τους νέους. Αυτό συνέβη πολύ γρήγορα, γιατί τώρα πλέον είναι εύκολο να απολυθεί ένας ισπανός εργαζόμενος με σύμβαση ορισμένου χρόνου.

Μόλις δημοσιεύθηκε,
την περασμένη εβδομάδα, η 400σελιδη έκθεση της Ευρωπαϊκή Επιτροπής,  για την ανεργία που καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι η ακαμψία της αγοράς εργασίας είναι η βασική αιτία της κοινωνικής καταστροφής που μαστίζει το κλαμπ των μεσογειακών χωρών και ένα μέρος της Ανατολικής Ευρώπης.

Μπαλοθιές στη Συγγρού; Δεν σκέφτηκα ούτε προς στιγμή ν’ ανησυχήσω.

Προστέθηκε από

…Επιστροφή της τρομοκρατίας, λένε. Τώρα επέστρεψε; Και αυτό που βιώνει, δηλαδή,  η ελληνική κοινωνία τόσα χρόνια, τι είναι;…
…Η βία, που βιώνουμε, βλέπω να προέρχεται μόνον από ένα χώρο και αυτός είναι ο χώρος που εκπροσωπούν οι κυβερνώντες απροκάλυπτα πια από το 2009 και μετά…



Η ηλικία της δεν πρέπει να ήταν πάνω από σαράντα χρονών, τουλάχιστον έτσι μου είπε το πρόσωπο που κατά κάποιο τρόπο πρωταγωνίστησε στο περιστατικό, και η εμφάνισή της δεν έδειχνε κάτι που να σε υποψίαζε, όταν πριν μερικές μέρες περπατώντας λίγο μετά το σούρουπο, σε κάποιο δρόμο της Καλλιθέας, διακριτικά – πάει να πει με γρήγορες κινήσεις και με κλεφτές ματιές να μην υπάρχουν γύρω της άλλα πρόσωπα – έψαχνε στους κάδους σκουπιδιών και όταν κάποια στιγμή ανακάλυψε, μέσα σε μία σακούλα σκουπιδιών, απομεινάρια τροφής χωρίς δεύτερη σκέψη τα έφαγε. 

Προφανώς και δεν κομίζω γλαύκας στην Αθήνα του μνημονίου, αλλά όταν το φιλικό μου πρόσωπο την προσέγγισε, επιχειρώντας να της προσφέρει κάποια χρήματα, έλαβε την απάντηση της, πριν με γοργά βήματα απομακρυνθεί, πως έψαχνε μια σακούλα σκουπιδιών της στην οποία πρέπει από λάθος να πετάχτηκε κάτι που δεν ήταν σκουπίδι.

Επειδή η λέξη αξιοπρέπεια έχει χάσει το νόημα της δε θα την χρησιμοποιήσω. Στην αντίδραση αυτή και δυστυχώς εκατοντάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας δε βλέπω παρά την περηφάνια εκείνη την αναμεμειγμένη με τον τρόμο της μοναξιάς που έχει επιβάλει αυτή η καπιταλιστική κοινωνία σήμερα και ως Καλλιθεάτης  δεν μπορώ παρά να θυμίσω το τέλος που βίωσε ο μεγάλος ποιητής και λογοτέχνης Γιάννης Γρυπάρης τον τραγικό χειμώνα της γερμανικής κατοχής του 41-42 σβήνοντας τελικά την 11η Μαρτίου 1942 από ασιτία μέσα στο σπίτι του (σήμερα : Οδός Γρυπάρη 112).

Μια ιστορική δημοσίευση



Ιστορική δημοσίευση για την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη το '88

Ντοκουμέντα από το «οπλοστάσιο» στη Λ. Καραγιάννη

 Bsynn_1

Εικόνες από την εκπαίδευση νεαρών τρομοκρατών στην κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη. Όταν η Λέλα Καραγιάννη συνελήφθη από τα κατοχικά στρατεύματα ήταν μαζί με πέντε από τα παιδιά της.
Ενώ βασανιζόταν από τους Γερμανούς για τις δολιοφθορές που είχε προκαλέσει στα ναζιστικά στρατεύματα φώναξε: «Το αίμα των παιδιών μου θα σας πνίξει» γεγονός που οδηγεί πολλούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι δεν καταδίκαζε τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται.

[--->]

Οι παρενέργειες του τευτονικού μαγικού φίλτρου


Η συντηρητική FAZ.net, δίνει το βήμα στον οικονομολόγο των γερμανικών συνδικάτων Dierk Hirschel να εκθέσει τις απόψεις του: ας το σκεφτεί καλά το Παρίσι πριν πιει το μαγικό φίλτρο από γερμανική συμπίεση μισθών και απελευθέρωση της αγοράς εργασίας

Πρώτα η Άνγκελα Μέρκελ τα βαλε με τους  νότιο Ευρωπαίους. Τώρα, θέλει να βάλει και το γάλλο γείτονα της να χάσει κιλά. Αλλά πριν πιουν το τευτονικό μαγικό φίλτρο ο Φρανσουά και η Μαρί θα πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους και τις παρενέργειες.

Στην Ευρώπη, οι γείτονες τσακώνονται. Την αρχή έκανε η Άνγκελα Μέρκελ  που επέπληξε τους νότιο Ευρωπαίους. Λιγότερες διακοπές,περισσότερη δουλειά- και η οικονομία θα ξαναπάρει μπροστά, βροντοφώναζε από το Βερολίνο. Τώρα όμως στρέφεται κατά του γάλλου γείτονα της. Ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θέλει να δείξει στο Παρίσι πώς γίνονται οι σωστές πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Η Ευρώπη θα πρέπει να γιατρευτεί  με γερμανικό φίλτρο.


Φαίνεται, ότι τελικά η Γερμανία είναι η τελευταία χώρα στο νοσοκομείο Ευρώπη που είναι ακόμα υγιής. Μια οικονομία που αναπτύσσεται, ένα θαύμα απασχόλησης, πολλοί πρωταθλητές τεξαγωγών και ένας δημόσιο προϋπολογισμό χωρίς πρόβλημα χρέους, μιλούν από μόνα τους. Στη Γαλλία, αντίθετα, η οικονομία βρίσκεται σε στασιμότητα, η ανεργία αυξάνεται, το εξωτερικό εμπόριο είναι στο κόκκινο και τα χρέη αυξάνονται.

Για το λόγο αυτό, ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ συμβούλεψε  τον Γάλλο Πρόεδρο να παραδειγματιστεί από τον ίδιο και να μην τηρήσει τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Έτσι, φτάνει πια με το φόρο επί των πλουσίων και τη σύνταξη στα 60 , αντ΄αυτών Agenda 2010 αλά γαλλικά. Η οικονομία θα ξαναρχίσει να αναπτύσσεται και πάλι με λιγότερους φόρους και εισφορές, λιγότερους δημόσιους υπάλληλους και πιο εύκολες απολύσεις .

Προσοχή όμως, πριν πιουν το τευτονικό μαγικό φίλτρο ο Φρανσουά και η  Μαρί πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους και τις παρενέργειες. Σε αντίθεση με την επίσημη εκδοχή, η Agenda 2010 και ο νόμος Hartz IV δεν έχουν δημιουργήσει καμία θέση απασχόλησης Jobwunder(θέσεις ευκαιρίας). Η υποτιθέμενη έκρηξη απασχόλησης δεν προχώρησε πέρα
​​από μια συνήθη οικονομική ανάκαμψη. Η απασχόληση αυξήθηκε – ανάλογα με τη διαφορετική διάρκεια της ανάκαμψης -όχι περισσότερο από ότι συνέβαινε και πριν τις μεταρρυθμίσεις. Οι συνεχείς αναγγελίες σχετικά με τα υποτιθέμενα νέα ρεκόρ απασχόλησης παραποιούν την πραγματικότητα. Όταν οι επιχειρήσεις τις  θέσεις πλήρους απασχόλησης τις μετατρέπουν σε θέσεις μερικής απασχόλησης ή Minijobs,τότε οι  στατιστικολόγοι της   Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχόλησης (Bundesagentur fuer Arebit) αισθάνονται πανευτυχείς. Στην πραγματικότητα, “σπάνε” τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας  σε νέες προσωρινές θέσεις εργασίας .Ετσι,από το Ρόστοκ μέχρι το  Μόναχο οι εργαζόμενοι απασχολούνται, λιγότερο από ό, τι πριν από 20 χρόνια.

Μόνο στην Αμερική υπάρχει ένα υψηλότερο ποσοστό χαμηλόμισθων
Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατά τη διάρκεια της κρίσης πάνω από ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας διασώθηκαν χάρη στη μείωση των ωρών εργασίας. Με λίγα λόγια: όση σχέση έχουν “οι μεταρρυθμίσεις” με την τρέχουσα αύξηση της απασχόλησης, τόση σχέση έχει το ποσοστό γεννήσεων με τον αριθμό των πελαργών. Μια χρονολογική σειρά – η ανάπτυξη έρχεται μετά τις μεταρρυθμίσεις - δεν είναι τυχαία.

Το μαγικό φίλτρο, όμως, δημιούργησε στην αγορά εργασίας μια ανώμαλη κατάσταση. Σήμερα,ένας εργαζόμενος στους πέντε δουλεύει για λιγότερα από € 9 την ώρα μικτά. Μόνο στην Αμερική υπάρχει ένα υψηλότερο ποσοστό χαμηλόμισθων. Η επισφαλής εργασία και η φυγή από την κάλυψη των συλλογικών συμβάσεων εξασφαλίζει ότι οι συμφωνίες της IG Metall, Ver.di και των άλλων συνδικαλιστικών ενώσεων ισχύουν μόνο για 3 στους 5 εργαζομένους. Οι γερμανοί εργάτες υποχρεώθηκαν να υποστούν μια αναγκαστική δίαιτα. Η Γερμανία είχε τη χειρότερη δυναμική  μισθών στην Ευρώπη.

Μια ανάπτυξη που εξαρτάται από τις εξαγωγές σε βάρος των γειτόνων
Η ισχνότητα των μισθών επιβράδυνε την εσωτερική αγορά και τόνωσε τους τομείς της οικονομίας που συνδέονται  με τις εξαγωγές. Η λιανική πώληση και η βιοτεχνία υποφέρουν από την έλλειψη αγοραστικής δύναμης. Η βιομηχανία των εξαγωγών από την άλλη πλευρά, εκτός από την υψηλή ποιότητα, ήταν σε θέση να προσφέρει στους πελάτες του εξωτερικού και ελκυστικές τιμές. Η Γερμανία ήταν η μόνη ευρωπαϊκή χώρα όπου το εξωτερικό συνέβαλε στην ανάπτυξη περισσότερο από ό, τι η εγχώρια ζήτηση. Αλλά χωρίς επιτυχία. Πριν από την οικονομική κρίση, η οικονομία και η απασχόληση αυξήθηκε με βραδύτερους ρυθμούς από ό, τι στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Επιπλέον, η ανάπτυξή μας που εξαρτάται από τις εξαγωγές έγινε σε βάρος των γειτόνων μας. Οι άλλες χώρες της ευρωζώνης πουλούν όλο και λιγότερα προϊόντα στη στεγνή γερμανική εγχώρια αγορά. Αλλά ούτε αυτό ήταν αρκετό: ο ανταγωνιστικές τιμές των γερμανικών εταιρειών έχουν στριμώξει τους ανταγωνιστές στη Νότια Ευρώπη. Στο εμπόριο μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας αυτό ενέπλεξε τα γαλλικά κεφαλαιουχικά αγαθά, τα επεξεργασμένα προϊόντα και τα προϊόντα χημικής βιομηχανίας. Έτσι δημιουργήθηκαν ανισορροπίες στο εμπόριο και τις ροές κεφαλαίων. Ενώ το γερμανικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών αυξανόταν χώρες που βρίσκονται σε κρίση κινδύνευαν να πνιγούν από τα χρέη.

Το ευρώ δεν κινδυνεύει
Το Μεγάλο Έθνος αντίθετα, με την εισαγωγή του ευρώ συμπεριφέρθηκε υποδειγματικά. Οι μισθοί ακολούθησαν  το ρυθμό αύξησης της παραγωγικότητας και τον πληθωρισμό, μέσω μιας μεγαλύτερης  κάλυψης των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τους  κατώτερους  μισθούς να καθορίζονται με νόμο. Η αύξηση των πραγματικών μισθών τόνωσε την εγχώρια οικονομία. Και αυτό έφερε αποτελέσματα. Πριν από την κρίση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, η γαλλική οικονομία αναπτυσσόταν πιο γρήγορα από τη γερμανική. Ενώ στα αριστερά του Ρήνου, η ανεργία μειωνόταν, στη δεξιά όχθη αυξανόταν. Επιπλέον, η Γαλλία δεν αναπτυσσόταν σε βάρος των γειτόνων της. Εάν όλες οι χώρες είχαν ακολουθήσει το γαλλικό παράδειγμα, το ευρώ τώρα δεν θα κινδύνευε.

Η γαλλική οικονομία περνάει δυσκολίες, και η αιτία δεν είναι ο αργός ρυθμός των μεταρρυθμίσεων, αλλά πιο πολύ η μη αλληλέγγυα γερμανική πολιτική του "Ζητιάνου Γείτονα μου" και στις υπαγορεύσεις της Μέρκελ για λιτότητα. Η Peugeot και η  Renault αντιμετωπίζουν προβλήματα με την κατάρρευση των αγορών της Νότιας Ευρώπης. Η ωρολογιακή βόμβα στην καρδιά της Ευρώπης δεν είναι η Γαλλία,αλλά η Γερμανία. Μία  "πολιτική μεταρρυθμίσεων" με εξαγωγικό προσανατολισμό γερμανικού τύπου θα επιδεινώσει την κρίση.

Μια λύση εθνικής οικονομικής πολιτικής δεν είναι δυνατή
Οι Γάλλοι θα πρέπει επομένως να μείνουν μακριά από το  ανθυγιεινό τευτονικό φίλτρο. Αυτό όμως θα έχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα; Σε χρηματοπιστωτικές αγορές χωρίς κανόνες και σε μια Ευρώπη που κυβερνάται από τις αγορές μια αλλαγή τύπου εθνικής οικονομικής πολιτικής δεν είναι πλέον δυνατή. Όποιος απομακρύνεται από τη συναίνεση του Bruessel απειλείται από μια φυγή των επιχειρήσεων και των χρηματοπιστωτικών αγορών τιμωρητική. Η κατάσταση θα αλλάξει μόνο όταν η πολιτική αποφασίσει να πάρει την εξουσία από τις αγορές. Για το λόγο αυτό η Γαλλία έχει ανάγκη από συμμάχους.