Βαγγέλης Λαμπάκης «Στην επένδυση θανάτου, θα αντισταθούμε μέχρι θανάτου»




Με ένα πανθρακικό –και πάνδημο, όπως λένε οι διοργανωτές- συλλαλητήριο στην Αλεξανδρούπολη τη Δευτέρα ετοιμάζονται να απαντήσουν οι κάτοικοι στην «με κάθε κόστος» επιβολή της εξόρυξης χρυσού στον νομό Εβρου, που υποσχέθηκε ο Αντώνης Σαμαράς πριν λίγες μέρες στην Eldorado Gold. Ολόκληρη η τοπική κοινωνία –22 δημοτικά συμβούλια, το περιφερειακό συμβούλιο, επιστημονικοί φορείς, σύλλογοι εργαζομένων- εδώ και χρόνια αντιτίθενται στην «επένδυση». Ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Βαγγέλης Λαμπάκης, μίλησε στην «Εφ.Συν.» για τον αγώνα των κατοίκων ενάντια «στους χρυσοθήρες του θανάτου».

 Συνέντευξη στην Ντίνα Δασκαλοπούλου




-Κύριε δήμαρχε, χθες γίνατε το πρόσωπο της ημέρας στα σόσιαλ μίντια.

Ελπίζω το πρόβλημά μας να γίνει το θέμα της κάθε μέρας. Απλώς κάποιο σάιτ ανέσυρε ένα βίντεο από συνάντηση που είχα με τον Καναδό πρέσβη πριν από 4 μήνες και θεωρήθηκε από όσους το αναπαρήγαγαν ότι επρόκειτο για συνάντηση που έγινε χθες. Και σήμερα πάντως να γινόταν, θα του έλεγα ακριβώς τα ίδια: «Θέλουμε να μας αφήσετε ήσυχους να αναπτύξουμε εδώ την αλιεία μας, την κτηνοτροφία μας, τον τουρισμό μας, τα δάση μας, για να μπορέσουμε να προκόψουμε. Αν πραγματικά εκτιμάτε τον ελληνικό πολιτισμό, αφήστε μας ήσυχους.

-Ορισμένοι πολίτες σκέφτονται ότι με την εξόρυξη χρυσού θα σωθεί η χώρα, αφού θα εισρεύσουν χρήματα στα δημόσια ταμεία.

Πρόκειται για μια συμφωνία αποικιοκρατική. Στην Αλεξανδρούπολη θα εξορυχτούν 480 τόνοι χρυσού σε 7,5 χρόνια. Ο πλούτος δίνεται στους ξένους αντί των Ελλήνων. Δεν υπάρχει δυνατότητα εισροής χρημάτων στα ταμεία μας, αφού ο χρυσός φεύγει ημιπαρασκευασμένος, σε μορφή dore (δηλαδή μαζί με τις πρώτες ύλες). Ετσι η αξία της ουγκιάς ανέρχεται στα 120 δολάρια αντί των 1.750 αν ήταν καθαρός. Επιπλέον, επειδή θεωρείται μεταποιητική επένδυση θα χρηματοδοτηθεί και από το ΕΣΠΑ.

Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιρλανδία "βοηθούν" τους κερδοσκόπους



Φοβάμαι πως ετοιμάζουν την επίθεση,.Στις αγορές επικρατεί μεγάλη ηρεμία. Το πολιτικό μήνυμα που φτάνει από την Ιταλία μετά τις εκλογές, η μόνη από τις PIIGS που αν τιναχτεί στον αέρα θα τιναχτούν τα πάντα, είναι σαφές: όχι στις πολιτικές λιτότητας, όχι στις συνταγές της τρόικας. Οχι λοιπόν στο αίτημα της ΕΚΤ για ενεργοποίηση του προγράμματος OMT, τη λεγόμενη ασπίδα
αντι-spread. Συνεπώς, τα μέτρα  εκφοβισμού της  Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά της κερδοσκοπίας χάνουν την αξία και το ειδικό βάρος τους, καθιστώντας πιθανή μια προσπάθεια επίθεσης, απλά για να δοκιμάσουν τις πραγματικές προθέσεις και το χώρο παρέμβασης του Mario Draghi. Από την άλλη όμως, οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από τη λιτότητα, όπως φαίνεται από τα τελευταία νέα  από τρεις χώρες των PIIGS.

Αρχίζουμε από την Ιρλανδία, με τον επικεφαλής της συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας, David Begg,να  χαρακτηρίζει τις δραστηριότητες της ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ ως εξής:  "Η τρόικα έχει κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην Ιρλανδία απ’ότι 800 χρόνια βρετανικής κυριαρχίας. Η εικόνα της χώρας μας ως χώρα όπου δήθεν πέτυχε η συνταγή της λιτότητας και της ευρωπαϊκής ανάκαμψης δεν είναι παρά ένας μύθος που τον καλλιεργείται από τους Ευρωπαίους πιστωτές, που το μόνο τους ενδιαφέρον είναι πως να πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Τελικά οι ηγέτες του ΔΝΤ παραδέχθηκαν ότι είχαν κάνει λάθος, ενώ οι Ευρωπαίοι βλέπουν τα πράγματα εντελώς ιδεολογικά. Είναι όπως στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι στρατηγοί θυσίαζαν τη ζωη εκατομμύριων για να κερδίσουν ένα μέτρο γης  και δεν άλλαζαν τις απόψεις τους με το τίποτα, παρά το προφανές της κατάστασης".

Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: η εγχώρια κατανάλωση στην Ιρλανδία μειώθηκε κατά 26% και οι επενδύσεις έχουν φτάσει στο χαμηλότερο σημείο από τότε που η χώρα καταγράφει
τα σχετικά στοιχεία. Η υποαπασχόληση έχει φτάσει στο 23%, παρά το κύμα μετανάστευσης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ, που έπληξε και πάλι τη χώρα. Ξέχωρα από αυτό, τα συνδικάτα της Ιρλανδίας - ελαφρώς λιγότερο πολιτικοποιημένα από τα Ιταλικά -μόλις υπέγραψαν μια συμφωνία με την κυβέρνηση για περαιτέρω μείωση των μισθών στο
δημόσιο τομέα από 5,5% έως και 10% για τις υψηλότερες εισοδηματικές κατηγορίες, όπως οι γιατροί. Συν μια επιπλέον περικοπή κατά 14% που ήδη είχε γίνει. 


Ύστερα είναι και το ζήτημα του χρέους, στο 120% του ΑΕΠ το οποίο θα βγει εκτός ελέγχου αν οι πιστωτές δεν δεχτούν μια συμφωνία ανταλλαγής ομολόγων με σημαντικό κούρεμα του χρέους, πολλή περισσότερο που αν το τραπεζικό σύστημα δείχνει να έχει ομαλοποιηθεί μετά την εθνικοποίηση, ωστόσο εξακολουθεί να παραμένει άλυτο το πρόβλημα του κατασκευαστικού τομέα: η μέση τιμή των κατοικιών στην Ιρλανδία μειώθηκε κατά 50% και, παρά το ότι τα ιδρύματα επεκτείνουν το χρόνο αποπληρωμής των δανείων, αντί να προχωρήσουν σε κατασχέσεις, η κατάσταση θα είναι τρομερά επικίνδυνη αν δεν ανακάμψουν η οικονομία και η εγχώρια ζήτηση.

Και τι να πει κανείς για την Ισπανία, με τους πολιτικούς της να τα βάζουν με την Ιταλία, αφού η πολιτική αστάθεια της Ιταλίας επηρεάζει την οικονομία τους; Η Bankia, το μεγαθήριο που πρόεκυψε από τη συγχώνευση επτά ταμιευτηρίων που είναι σε κατάσταση πτώχευσης και εθνικοποιημένη, έκλεισε το 2012 με ρεκόρ ζημιών 19,193 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφού σώθηκε χάρη στην ευρωπαϊκή βοήθεια ύψους  18 δισ. ευρώ. Τον περασμένο Νοέμβριο, η Bankia ανακοίνωσε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης που προβλέπει  4.500 απολύσεις, το 22% δηλαδή του σημερινού εργατικού δυναμικού και το κλείσιμο πάνω από το ένα τρίτο των καταστημάτων της, αλλά και αυτό το δρακόντειο πρόγραμμα φαίνεται πολύ ανεπαρκές.

Η κατάσταση όμως της υγείας των τραπεζών αντανακλά την υγεία της χώρας. Η οικονομία της Ιβηρικής,η  τέταρτη οικονομία της ευρωζώνης συρρικνώθηκε για έβδομο συνεχόμενο τρίμηνο, τους τρεις τελευταίους μήνες του 2012, φθάνοντας στο  -0,8% το οποίο είναι πολύ χειρότερο από το προβλεπόμενο όσον αφορά την ύφεση.


 Το ΑΕΠ το 2012 συρρικνώθηκε κατά 1, 4%, σε σύγκριση με μια αύξηση 0,4% το 2011 και η κυβέρνηση η ίδια παραδέχτηκε ότι η οικονομία θα συνεχίσει στην ίδια πορεία όλο το έτος. Φυσικά, ο λόγος ελλείμματος / ΑΕΠ το 2012 έπεσε στο 6,7% από 8, 96% το 2011, αλλά αυτό δεν είναι ευχάριστο, καθώς ο πρωθυπουργός Rajoy είχε πει ότι φέτος θα τηρηθεί ο στόχος του 3%. Η παραγωγή μειώθηκε κατά 4,7% λόγω της κατάρρευσης της εγχώριας ζήτησης, ενώ οι εξαγωγές αυξήθηκαν μόνο κατά 2,8% το τέταρτο τρίμηνο του περασμένου έτους, όπως αναφέρει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία: οι αναλυτές ανέμεναν μείωση της παραγωγής μόλις κατά 0,7% το τρίμηνο που έληξε τον Δεκέμβριο. "Οι αριθμοί κλειδί της  Ισπανίας, ακολουθούν μια πτωτική τάση εδώ και καιρό - είπε ο Guillaume Menuet, ο επικεφαλής οικονομολόγος της Citigroup. Είναι μόνο θέμα χρόνου και τα στοιχεία της πραγματικής οικονομίας θα διαψεύσουν την ψευδή εικόνα που παρουσιάζουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες τους τελευταίους έξι μήνες και θα επιβεβαιώσουν ότι η λιτότητα πλήττει την ανάπτυξη".

Τέλος, δυο λόγια για την Ελλάδα. Στη χώρα, ο όγκος των λιανικών πωλήσεων το  Δεκέμβρη μειώθηκε κατά  8,7% με συνέπεια οι πωλήσεις να συρρικνωθούν κατά 12,2% σε μέσα επίπεδα το 2012, και από την πτώση αυτή να μην εξαιρείται καμία κατηγορία καταστήματος (ακόμη και τα σούπερ μάρκετ). Αυτό ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή, εξηγώντας ότι η τάση αυτή συνοδεύτηκε από τη συνεχή ελεύθερη πτώση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών σε μια χώρα που έχει εισέλθει πλέον στο έκτο συνεχόμενο έτος ύφεσης. 

Τα στοιχεία του  Δεκέμβριο ακολουθούν την κατάρρευση του (αναθεωρημένου)16,7%   του Νοέμβριου της λιανικής ζήτησης: αναλύοντας τα στοιχεία του δείκτη φαίνεται ότι τη μεγαλύτερη μείωση (μείωση 20% σε ετήσια βάση) εμφάνισαν φάρμακα και καλλυντικά, και ακολούθησε ο τομέας ένδυσης (-12,7%). Επίσης, τον Δεκέμβριο, μειώθηκε η κατανάλωση καύσιμων κατά 8, 5% (-16,7% τον προηγούμενο μήνα). 

Αλλά αυτό που φοβίζει κυρίως είναι ο τομέας των φαρμάκων, αφού πολλές πολυεθνικές εταιρείες μπλόκαραν τις παραδόσεις τους στη χώρα, λόγω της κρίσης και ο ίδιος ο Ερυθρός Σταυρός μείωσε σημαντικά την παροχή αίματος για μεταγγίσεις προς τη χώρα, γιατί δεν πλήρωσε στην ώρα τους τα οφειλόμενα: ο Ελληνικός Φαρμακευτικός Σύλλογος ανέφερε ότι σημειώνονται ελλείψεις για πάνω από 300 φάρμακα λόγω του ότι εξαντλούνται τα αποθέματα τους στη χώρα.

Επιπλέον, ο πρόεδρος του ελληνικού Εθνικού Οργανισμού φαρμάκου, Γιάννης Τούντας, γνωστοποίησε ότι "Οι μεγάλες πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα από την οποία μπορούν να βγάλουν κέρδη και φοβούνται ότι αν στείλουν στην Ελλάδα φάρμακα, αδίστακτοι έμποροι θα τα εξάγουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για δικό τους όφελος". 

Από το 2011, το κράτος  χρωστάει στις φαρμακευτικές εταιρείες  1,9 δισεκατομμύρια ευρώ και με βάση την αρχική συμφωνία θα πρέπει να πληρωθούν σε μηνιαίες δόσεις των € 500 εκατομμύριων, κάτι που επί του παρόντος μοιάζει αδύνατο. Επιπλέον, το γεγονός ότι τα φάρμακα στην Ελλάδα κοστίζουν περισσότερο από 20% φτηνότερα τείνει να γίνει ένα νέο άλλοθι των βιομηχανιών του κλάδου που επιθυμούν να σταματήσουν να δίνουν φάρμακα: "Η κυβέρνηση πρέπει να παρέμβει, εάν θέλει να αποφύγει την αύξηση των εξαγωγών,"είπε στην Guardian ο διευθύνων σύμβουλος της Novartis στην Ελλάδα, Κωνσταντίνος Φρουζής.
 
Με απλά λόγια, η Ελλάδα είναι μια χώρα νεκρή. Σκοτωμένη από τη λιτότητα
Προσοχή στο συνδυασμό κακών πολιτικών, και λαϊκών αντιδράσεων: αν πάψει να υπάρχει η ασπίδα προστασίας της ΕΚΤ, τα πάντα θα τιναχτούν στον αέρα. Και μερικοί, πέραν του Ατλαντικού και στο Λονδίνο, θα αρχίσουν να σκέφτονται διάφορα.


[--->]

ελληνογαλλικά

ιταλικές εκλογές



 ΓΙΑ  ΚΟΙΝΟΒΟΎΛΙΟ
  • 29,54% PIER LUIGI BERSANI 340 ΕΔΡΕΣ--> Κεντροαριστερά, 10.047.603 ψήφοι (Συνασπισμός 4 κομμάτων)
  • 29,13% SILVIO BERLUSCONI 124 ΕΔΡΕΣ--> Κεντροδεξιά, 9.923.109 ψήφοι (Συνασπισμός  9 κομμάτων)
  • 25,55% GIUSEPPE PIERO GRILLO 108 ΕΔΡΕΣ, 8.689.168 ψήφοι
  • 10,54% MARIO MONTI  45 ΕΔΡΕΣ, 3.591.629 ψήφοι (Συνασπισμός 3 κομμάτων)
  • 2,25% ANTONIO INGROIA 0 ΕΔΡΕΣ
  • 1,12% OSCAR GIANNINO 0 ΕΔΡΕΣ

     

      ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΟΥΣΙΑ
  • 31,60% PIER LUIGI BERSANI 113 ΕΔΡΕΣ, 9.686.398 ψήφοι (Συνασπισμός  6 κομμάτων)
  • 30,66% SILVIO BERLUSCONI 116 ΕΔΡΕΣ, 9.405.786 ψήφοι (Συνασπισμός  12 κομμάτων)
  • 23,79% GIUSEPPE PIERO GRILLO 54 ΕΔΡΕΣ , 7.285.648 ψήφοι
  • 9,13% MARIO MONTI 18 ΕΔΡΕΣ, 2.797.451 ψήφοι
  • 1,79% ANTONIO INGROIA 0 ΕΔΡΕΣ,
  • 0,90% OSCAR GIANNINO 0 ΕΔΡΕΣ
    1,2 εκατομμύρια τα Άκυρα και τα Λευκά

Σε 58.849 εκλογικά τμήματα από 60.431

 Αποτελέσματα  μέχρι τις 09:59:42 , 26/02/2013









Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα των ιταλικών εκλογών στους New York Times, ο οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν λέει ότι οι Ιταλοί στην πραγματικότητα απέρριψαν  μια πολιτική υπερβολικά εξαρτημένη από το Βερολίνο.

Ο μεγάλος χαμένο είναι ο Μόντι , "ο ανθύπατος που εγκατέστησε η Γερμανία για να επιβάλει τη δημοσιονομική λιτότητα σε μια οικονομία που αντιμετώπιζε ήδη δυσκολίες." Και μαζί με το Μόντι, προσθέτει, τιμωρείθηκε και όλο το κατεστημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία επιβάλλει αυστηρές πολιτικές λιτότητας και εκβιασμούς στις χώρες της νότιας Ευρώπης.

Το θέμα είναι ότι ο όρος "ωριμότητα" που πάντα χρησιμοποιούσαν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης όταν ζητούσαν από την Ιταλία να ακολουθήσει το δρόμο που χάραξε η Ευρώπη, η Γερμανία και ο Μόντι, δεν ήταν ένας όρος ουδέτερος, για το Μόντι. "Θέλω να κάνω μια απλή ερώτηση - γράφει ο οικονομολόγος - τι θεωρείται αυτή τη στιγμή ως ώριμος  ρεαλισμός στην Ιταλία ή στην Ευρώπη;"

Η απάντηση δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες. "Για τον κ. Μόντι, τον ανθύπατο που εγκατέστησε η Γερμανία για να επιβάλει τη δημοσιονομική λιτότητα σε μια οικονομία που βρισκόταν ήδη σε δύσκολη θέση, αξιοπιστία στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους σημαίνει  διάθεση για συνέχηση μιας  λιτότητας χωρίς όρια. Αυτό θα ήταν καλό αν οι πολιτικές λιτότητας είχαν αποτελέσματα, αλλά δεν έχουν. Και αντί για ώριμοι και ρεαλιστές, οι υποστηρικτές της λιτότητας γίνονται όλο και πιο θρασείς και παραληρηματικοί. "

Όσο για τις διεθνείς συνέπειες των ιταλικών εκλογών, ο Κρούγκμαν δεν κρύβει το φόβο του, αλλά θυμίζει ότι η Ιταλία δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση.

"Οι ξένοι παρατηρητές είναι τρομοκρατημένοι από τις ιταλικές εκλογές, και δικαίως: ακόμα κι αν το φάντασμα της επιστροφής του Μπερλουσκόνι στην εξουσία δεν υλοποιήθηκε, μια επίδειξη δύναμης από την πλευρά του Μπερλουσκόνι, ή του Γκρίλο, ή και των δύο θα αποσταθεροποιούσε όχι μόνο την Ιταλία αλλά και όλη την Ευρώπη ...
Αλλά η Ιταλία δεν είναι η μόνη περίπτωση: οι κακόφημοι πολιτικοί αυξάνονται σε όλη τη Νότια Ευρώπη.

Και ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι ότι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δεν παραδέχονται ότι οι πολιτικές που έχουν επιβληθεί στους οφειλέτες εχουν καταστροφικά αποτελέσματα. Εάν αυτό δεν αλλάξει, τότε οι ιταλικές εκλογές θα είναι μόνο μια γεύση από την επικίνδυνη ριζοσπαστικοποίηση που θα έρθει. "