Το κομπιούτερ του Γκοντό





 Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ
Τεχνολογική  εξέλιξη, εξορθολογισμός, ανεργία

του Robert Kurz
Επικρατεί μια αφελής άποψη, που έχει,όμως, κάποια βάση, σχετικά με την παραγωγικότητα : όσο αυτή αυξάνεται, αυτό πιστεύει ο κοινός νους, τόσο περισσότερο ανακουφίζει την καθημερινότητα μας. Αύξηση της παραγωγικότητας σημαίνει παραγωγή περισσότερων αγαθών με λιγότερη εργασία. Ωραία δεν ακούγεται; Ωστόσο, στην εποχή μας  με την αύξηση της παραγωγικότητας, πέρα από το ότι παράγεται μια υπερβολική ποσότητα αγαθών, φαίνεται ότι δημιουργείται και μια χιονοστιβάδα ανεργίας και φτώχειας.

Η πολιτική ως τεχνική πρόκλησης συγκίνησης



του Νίκου Χαραλαμπίδη


Ξαναδιαβάζοντας· Το αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ*του Μισεά, μου φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμο -για την κατανόηση αυτού που βιώνει η χώρα- το εδάφιο που αναφέρεται στον χειρισμό της κοινωνικής συνείδησης από πλευράς των κυρίαρχων τάξε­ων με αποκλειστικό στόχο, από μεριάς τους, την άρνηση των ανισοτήτων που στηρίζουν την προνομιακή θέση τους : 

«Αναμφίβολα ένα τέτοιο σύστημα εξηγεί, μεταξύ άλλων, τον παράδοξο ρόλο που παί­ζει, για την αποενοχοποιημένη συνείδηση των σύγχρονων προνομιούχων τάξεων, η φιλανθρωπική συμπάθεια για τον "απο­κλεισμένο", είτε αυτός είναι άστεγος, είτε "χωρίς χαρτιά", είτε "νέος των προαστίων", είτε οτιδήποτε άλλο. 

Διότι ο αποκλεισμένος, εάν του παραχωρήσουμε το μονοπώλιο της θεμιτής δυστυχίας, παρουσιάζει ένα διπλό πλεονέκτημα: πρώτον, διότι έτσι εντάσσεται σε μία, εξ ορισμού, μειοψηφική κατηγορία (γεγονός που περιορίζει αμέσως το πεδίο της αδικίας και, ως εκ τούτου, και εκείνο της ένοχης συνείδησης) και δεύτερον, και σπουδαιότερο, διότι η ύπαρξη του και μόνο επιτρέπει να μετακινηθεί, αυτομάτως, προς την πλευρά των πλούσιων και προνομιούχων, το σύνολο των κανονικών εργαζομένων που περιλαμβάνονται στο σύστημα της καπιτα­λιστικής εκμετάλλευσης». 

Το «νέο όραμα» του Δημήτρη Μπάτση



Της Μαρίας Καδόγλου
Ο Δημήτρης Μπάτσης, νομικός και οικονομολόγος, αριστερός αστικής καταγωγής, εκτελέστηκε στις 30 Μαρτίου 1952 δίπλα στον Νίκο Μπελογιάννη. 
Το 1947, στο έργο του Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα ανέπτυξε το όραμα μιας ελεύθερης Ελλάδας που θα χρησιμοποιούσε τους δικούς της ορυκτούς της πόρους για να σταθεί στα πόδια της, αναπτύσσοντας καθετοποιημένη βαριά Βιομηχανία. Από το λαό και για το λαό.

Όμως, το 1947 που η Ελλάδα έβγαινε από τα συντρίμμια των πολέμων, όλες οι δυνατότητες φαίνονταν ακόμα να είναι ανοιχτές. Εβδομήντα χρόνια αργότερα και αφού έχουμε ακολουθήσει óπως και σχεδόν όλος ο κόσμος το δρόμο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, αυτό που ονομάζου­με «αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου», δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που οραματίστηκε ο Δημήτρης Μπάτσης. 

Τα μέταλλα είναι πρώτες ύλες «υψηλής προστιθέμενης αξίας», με την αξία να προστίθεται και να εισπράττεται κατά τα διάφορα στάδια της επεξεργασία τους μέχρι το τελικό προϊόν. Το μεγαλύτερο μέρος της προστιθέμενης αξίας ενσω­ματώνεται στο τελικό προϊόν, π.χ. στο πολυτελές γερμανικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε με μέταλλα από κάποια χώρα της Αφρικής.

Η εξόρυξη και ο εμπλουτισμός μεταλλευμάτων-που προωθείται στην Ελλάδα ως «αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου»- είναι βαριές και επιβαρυντικές δραστηριότητες που παράγουν χαμηλής αξίας ενδιάμεσα προϊόντα. Παγκοσμίως, οι χώρες παραγωγοί των ορυκτών πρώτων υλών κάνουν αγώνα για να κρατήσουν στη χώρα μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους, π.χ. μέσω της αύξησης της φορολογίας ή της απαγόρευσης εξαγωγών ανεπεξέργαστων συμπυκνωμάτων.

Διαμάντια της «αριστεράς»: Δρίτσας, ο μπεσαλής



Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο,
από το να καταντήσω εμπειροτέχνης ψυχολόγος, προκειμένου να αναλύσω τις κωλοτούμπες των σιχαμάτων της ΔΦΑ, προτιμώ να σου στείλω τρεις φωτογραφίες ενός (παλι)ανθρώπου, με τον οποίον συντάχθηκα κι αγωνίστηκα, πιστεύοντας ο μ@λ@κ@ς, ότι ήταν καθαρός.

 dritsas

Στην πρώτη φωτογραφία, ο γκόμενος της Τασίας ωρύεται υπέρ της εκποίησης του λιμανιού του Πειραιά, ενώ οι υπόλοιποι καθυστερημένοι διαδηλώναμε εναντίον του ξεπουλήματος. Δεν βαριέσαι, τι να καταλάβουμε οι φτωχοί…

 dritsas1

Περιχαρής, ο ίδιος (παλι)άνθρωπος, εικονίζεται στη δεύτερη φωτογραφία, απολαμβάνοντας την πραγματοποίηση του στόχου του, που ήρθε σαν καρπός των αγώνων των καθυστερημένων που τον πίστευαν.
 
Από τη σύγκριση της πρώτης και της δεύτερης φωτογραφίας, γίνεται ολοφάνερο το πώς αντιλαμβάνονται την μπέσα, τα κουτσαβάκια.

dritsas twitter 
 
Σ.Α.Μ.
(Αγαπητέ Σ.Α.Μ., κι εγώ τον είχα σε κάποια εκτίμηση τον Δρίτσα. Λάθος εκτίμηση. Θλιβερός. Και μάλλον πάντα τέτοιος ήταν. Δεν έγινε στα 70 λαμόγιο. Πάντως, η λέξη «μπέσα» είναι αλβανική. Η Πρώτη Φορά Αριστερά αποδείχτηκε μπαμπέσα. Ξεπουλημένα ανθρωπάκια, διψασμένα για μάσα και καρέκλα. Σ.Α.Μ., ευτυχώς που αποκαλύφθηκαν οι Τσίπρες, οι Δρίτσες και οι Τασίες, για να πάψουν οι ψευδαισθήσεις μεγάλου μέρους των Ελλήνων. Επίσης, να λες ευτυχώς που δεν είμαστε σαν κι αυτούς. Να μην γίνουμε σαν αυτούς. Να είσαι καλά.)





Οι φοιτητές ακύρωσαν την ομιλία της υπουργού Ρ.Αντωνοπούλου




Η προγραμματισμένη ομιλία της Αναπληρώτριας Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ράνιας Αντωνοπούλου στο Αγρίνιο δεν έγινε. Ακυρώθηκε από φοιτητές του πανεπιστημιακών τμημάτων που προέβησαν σε δυναμική διαμαρτυρία.

Δεκάδες φοιτητές αιφνιδιάζοντας ακόμη και την Αστυνομία εισέβαλλαν στο χώρο του Επιμελητηρίου γύρω στις 19.00 και κατέλαβαν την αίθουσα από την οποία η υπουργός αρχικά φυγαδεύτηκε και επί δίωρου παρέμεινε αποκλεισμένη στο γραφείο της Διοίκησης του Επιμελητηρίου, στον ίδιο όροφο. Την εκδήλωση με θέμα «κοινωνική οικονομία και πολιτικές αντιμετώπισης της λιτότητας και της ανεργίας» την οργάνωνε η δημοτική παράταξη «Αγρίνιο Ανατροπή Τώρα» η οποία άλλωστε είχε προσκαλέσει την υπουργό στην πόλη.