"Θετική Φωνή": "Αμετανόητοι ρατσιστές Λοβέρδος - Χρυσοχοΐδης"

Βενιζέλος Β.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/05/2012
Ως "αμετανόητο" χαρακτηρίζει ο Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας "Θετική Φωνή" τον υπουργό Υγείας Αν. Λοβέρδο, τον οποίο κατηγορεί επίσης ότι "δυναμιτίζει κάθε ουσιαστική και αποτελεσματική προσπάθεια που έχει κάνει η πολιτεία για την αντιμετώπιση του ιού HIV/AIDS.

Σε ανακοίνωσή της, η "Θετική Φωνή" καταγγέλλει τη συμμετοχή του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) στην προχθεσινή ΄συνέντευξη Τύπου του Αν. Λοβέρδου, τονίζει ότι τα "συμφέροντα" για τα οποία έκανε λόγο ο υπουργός Υγείας είναι εγχώριες και διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις και όχι πρόσωπα της νύχτας, ενώ δηλώνει κατηγορηματικά ότι "δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν οι οροθετικοί τα θύματα της 'μεγάλης μάχης' για τη Β' Αθήνας και στον βωμό αυτής να θυσιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και η δημόσια υγεία".

Τέλος, η "Θετική Φωνή" επισημαίνει ότι "η ρατσιστική εκστρατεία των υπουργών Υγείας και Προστασίας του Πολίτη, που έσπευσαν να αποδώσουν την εισαγωγή του HIV στους μετανάστες, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα. Η πλειονότητα των γυναικών που έχουν συλληφθεί και κατηγορούνται είναι ελληνικής υπηκοότητας και μάλιστα θύματα της απουσίας πολιτικών και προγραμμάτων του υπουργείου Υγείας στους χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών".

[--->]

Ειδήσεις ( τίτλοι)


Ρώμη-Πρόταση Μόντι για την ανάπτυξη: «Έξοδος της Ιταλίας για τρία χρόνια από το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε.Διαφορετικά η ανάπτυξη θα παραμείνει μια ουτοπία. Η Μέρκελ δεν πρέπει να φοβάται, θα είμαστε αυστηροί στους στόχους μας, όμως, χρειαζόμαστε την ανάπτυξη».

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, από την πλευρά της, έκλεισε και πάλι την πόρτα στο ευρωομόλογο ως «μη βιώσιμο». Προσθέτοντας ότι «η συγκράτηση του δανεισμού και η ανάπτυξη είναι οι δύο πυλώνες της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την καταπολέμηση της κρίσης ».

 Βρυξέλλες-Ολι Ρεν: αβάσιμες οι φήμες για χαλάρωση του ορίου των ελλειμμάτων.


Αθήνα-Στο επίπεδο-ρεκόρ του 21,7% εκτινάχθηκε η ανεργία τον Φεβρουάριο, έναντι 21,3% τον προηγούμενο μήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε την Πέμπτη η ΕΛΣΤΑΤ. Τον Φεβρουάριο του 2011 το ποσοστό ήταν 15,2%.


Μαδρίτη-Ακόμα  μία διάσωση τράπεζας, αυτή τη φορά με τα λεφτά των ισπανών φορολογουμένων.Η ισπανική κυβέρνηση εθνικοποίησε  το 45% της Bankia που ήταν υπό κατάρρευση
Η Bankia η τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα της Ισπανίας με άνοιγμα 30 δις ευρώ στον τομέα ακινήτων.
Το πρόγραμμα διάσωσης, σε πρώτη φάση, θα κοστίσει 4,5 δις ευρώ,όσο οι δαπάνες για την παιδεία. Στη συνέχεια, τα 10 δις ευρώ.Εξοργισμένος  ο  Ισπανικός λαός






Joseph Halevi: Η ύφεση είναι παγκόσμια


Ο Joseph Halevi, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο πανεπιστήμιο του Sydney της  Αυστραλίας, μιλά στην εφημερίδα il manifesto


Cinzia Gubbini: Η διαφορά επιτοκίων δανεισμού (σπρεντ), σήμερα, αυξήθηκε και  πάλι. Αλλά,δε μας έλεγαν ότι τα πράγματα θα φτιάξουν  μετά το πρόγραμμα  μεταρρυθμίσεων του Monti;

 Joseph Halevi: Ο Monti ελάχιστα ευθύνεται ως προς αυτό, ενώ, αντίθετα, ο Draghi πολύ. Τα σπρεντ μειώθηκαν όταν  ο Draghi  αποφάσισε να ανοίξει τις στρόφιγγες της ρευστότητας, τώρα όμως ακόμα και αυτό  το  παραισθησιογόνο δεν αρκεί.

Cinzia Gubbini: Οπότε η χώρα μας,η δυνατή  και αξιόπιστη, δεν ασκεί πλέον  καμία  επιρροή στις αγορές;
Joseph Halevi: Δεν είναι πια ισχυρή, αυτός είναι ένας μύθος  που καλλιεργήθηκε  από τους πολιτικούς ηγέτες και τους τεχνοκράτες τους. Δεν ασκεί πλέον καμία επιρροή, τελεία και παύλα.

Cinzia Gubbini: Άρα λοιπόν τα σπρεντ ανεβαίνουν επειδή βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε μια κρίση ρευστότητας;
Joseph Halevi: Δεν νομίζω ότι ο λόγος είναι αυτός. Είναι επειδή η οικονομική ύφεση πλήττει όλη την άρρωστη Ευρώπη, περνώντας ξυστά από τη Γερμανία, συν το γεγονός ότι η Κίνα δεν αναπτύσσεται όσο θα έπρεπε, αν και αυτό ήταν ένα άπιαστο όνειρο από την αρχή.

Cinzia Gubbini: Αρα, κάπου κάπου, οι αγορές αντιδρούν σωστά σε μια δύσκολη πραγματικά οικονομική κατάσταση;
Joseph Halevi: Εδώ και κάποιο διάστημα οι αγορές έχουν δίκιο, θα έλεγα εδώ και ένα χρόνο περίπου. Το πρόβλημα έχει δύο όψεις : οι καθημερινές τάσεις με τις  χρηματοπιστωτικές αγορές και τις εταιρείες αμοιβαίων κεφαλαίων να προσπαθούν  να επωφεληθούν, και τις εκτιμήσεις τους, ας τις ονομάσουμε διαρθρωτικές, και τότε  η εικόνα αποκτά πιο ρεαλιστικά χαρακτηριστικά.

Cinzia Gubbini: Ετσι λοιπόν  σήμερα δεχόμαστε ένα «χτύπημα» ρεαλισμού;
Joseph Halevi: Ναι, γιατί τα νέα τόσο από τις ΗΠΑ όσο και  από την Κίνα
δεν είναι καλά, για την Κίνα ειδικά, η εικόνα είναι πιο περίπλοκη, διότι  η Κίνα είναι αυτή που μας δείχνει ότι το καπιταλιστικό σύστημα δαγκώνει την ουρά του, σε μια επίδειξη κανιβαλισμού.
 
Cinzia Gubbini: Πράγματι, ο βασικός υπεύθυνος της πτώσης της αγοράς αυτή τη στιγμή είναι η Κίνα. Αλλά για πιο λόγο;

 Joseph Halevi: Και για το λόγο, ότι οι εξαγωγές της Κίνας,σε μηνιαία βάση, έχουν μειωθεί, κυρίως προς την Ευρώπη,αλλά  και γιατί οι εισαγωγές της Κίνας μειώνονται. Στην πρώτη περίπτωση το μήνυμα είναι ότι η ζήτηση δεν πάει καλά οπότε η δυναμική των κινέζικων εξαγωγών μειώνεται, και αυτό θα μειώσει την ανάπτυξη της Κίνας που με τη σειρά της θα μειώσει τις εισαγωγές της από τον υπόλοιπο κόσμο, γεγονός που θα επιδεινώσει την έλλειψη της παγκόσμιας ζήτησης.

Cinzia Gubbini: Αυτή τη στιγμή, από όσα μας λέτε, οι εισαγωγές της Κίνας έχουν μειωθεί ...
Joseph Halevi: Επιπλέον, οι χρηματοπιστωτικές αγορές, ιδιαίτερα του  Λονδίνου, της Νέας Υόρκης, της αγοράς παραγώγων του Σικάγου,ο δείκτης Nikkei (Τόκιο) στηρίζονται στην κινεζική φούσκα που είναι τεράστια. Μέχρι τώρα οι Κινέζοι  χρηματοδοτούν τη φούσκα, αλλά στο βαθμό που μειώνεται η ανάπτυξή στην Κίνα αυτό θα δημιουργήσει ακόμα περισσότερα προβλήματα.

Cinzia Gubbini: Μιας και  τη ζούμε σε απευθείας μετάδοση, θέλετε να μας εξηγήσετε τι ακριβώς είναι η κινέζικη φούσκα;

 Joseph Halevi: Είναι μια τεράστια κερδοσκοπική φούσκα : στην Κίνα έχουν κατασκευάσει ολοκαίνουργιες πόλεις  εντελώς άδειες από κόσμο, πόλεις με πολλά αεροδρόμια και δίκτυα σύνδεσης υψηλής ταχύτητας που αυξάνουν την ήδη πλεονασματική ικανότητα των αεροδρόμιων. Και όλα αυτά με χρήματα που η κεντρική τράπεζα έριξε στο τραπεζικό σύστημα. Η φούσκα αυξήθηκε δραματικά με την κυκλική πολιτική που άρχισε το Νοέμβριο του 2008 προκειμένου να αντιμετωπίσουν την παγκόσμια ύφεση. Τα κατάφεραν παραμένοντας όμως εξαρτημένοι από τη φούσκα και μαζί τους έσυραν και τη Βραζιλία, την Αυστραλία, την Αργεντινή και ένα μεγάλο μέρος των ΗΠΑ, καθώς και τη γερμανική βιομηχανία και τις σκανδιναβικές χώρες.

Cinzia Gubbini: Μη μου πεις, μια στιγμή,αυτό τώρα τι σημαίνει; Πρέπει να μας το εξηγήσετε καλύτερα  :  το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά  χρηματοδοτούνται από την κεντρική τράπεζα της Κίνας, αλλά η παραγωγή δεν παίζει ηγετικό ρόλο  στην ανάπτυξη της χώρας; Και αυτό τι σχέση έχει με τη Βραζιλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες;
 Joseph Halevi: Η κεντρική τράπεζα της Κίνας ακολουθεί  μια πολιτική εύκολου δανεισμού, ας πούμε αλά
Draghi, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Η παραγωγή ξεπερνάει τη ζήτηση της χώρας και εξαρτάται πρακτικά από τις εξαγωγές που καθορίζουν ένα μεγάλο μέρος των εγχώριων επενδύσεων. Η Αυστραλία, η Βραζιλία, η Αργεντινή, και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ειδικά από τις Μεσοδυτικές Πολιτείες ως τα δυτικά, εξάγουν πρώτες  ύλες σε ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες. Σκεφτείτε ότι η Κίνα παράγει πάνω από 700 εκατ. τόνους χάλυβα και πάνω από 1,2 δισεκατομμύρια τόνους τσιμέντου, πάνω από εξακόσια εκατομμύρια κινητά τηλέφωνα κλπ.. Ιδού από πού προκύπτει η ζήτηση για πρώτες ύλες που αποτελούν το κεντρικό στοιχείο στη διαμόρφωση των παράγωγων των χρηματιστηρίων.


οικονομία


Ευρώ: τέσσερις τρόποι για να πεθάνει. Ας αποφασίσει η ΕΕ τον τρόπο.

Τα βραχυπρόθεσμα σενάρια για το ευρωπαϊκό νόμισμα. Όλα θα αποτύχουν. Ακόμα και η υιοθέτηση αναπτυξιακών πολιτικών. Κίνδυνοι μεγάλων διαταραχών στο διεθνές τραπεζικό σύστημα,
default, εκτός ευρωζώνης η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Στο τέρμα του τούνελ, το φως;


Νέα Υόρκη – «Το ευρώ δεν θα πεθάνει μέσα σε μια νύχτα, αλλά τώρα είναι όλο και πιο ξεκάθαρο ότι είναι μάλλον απίθανο να επιβιώσει, έτσι όπως το ξέρουμε».Αυτή είναι η θέση του οικονομικού αναλυτή Michael Sivy –σχολιαστή τηλεοπτικών καναλιών, όπως το ABC, το CBS, το NBC, το FOX –και συγγραφέα του άρθρου «4
Ways the Euro Could Fails», δηλαδή τέσσερι τρόποι πιθανής αποτυχίας του ευρώ. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η ανάλυση του συμπίπτει με αυτό που πολλοί φοβούνται: όλα  τα μέτρα που μπορούν να παρθούν από τώρα και στο εξής, τελικά θα προκαλέσουν μία οικονομική κρίση. Η μικρότερη  ζημιά θα υπάρξει με πολιτικές ήπιας ανάπτυξης, που είναι και η καλύτερη λύση ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι απώλειες.Στο τέλος όμως, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι το ευρώ θα τα καταφέρει να επιβιώσει, δεν θα είναι ποτέ όπως πρώτα.

Ακολουθούν τα τέσσερα σενάρια, από το πιο πιθανό μέχρι το λιγότερο πιθανό, βραχυπρόθεσμα.

Πρώτο σενάριο:  «Η Γαλλία και άλλες χώρες πείθουν τη Γερμανία να υιοθετήσει αναπτυξιακές  πολιτικές». Η υπόθεση αυτή ενισχύεται από τις τελευταίες εξελίξεις  στην  ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Μεταξύ αυτών, «η κατάρρευση της ολλανδικής κυβέρνησης, που δυσκόλεψε πολύ το στόχο του ελλείμματος και, η υποψηφιότητα του Σοσιαλιστή Francois  Hollande, στη Γαλλία,ο οποίος πιθανότατα θα κερδίσει τις προεδρικές εκλογές την Κυριακή». Ο Hollande, συνεχίζουν οι Times , «ζήτησε να  υιοθετηθούν  πολιτικές ανάπτυξης, κάτι που έχει προκαλέσει ανησυχία στη Γερμανία. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι η νοοτροπία της Ευρώπης έχει αλλάξει και ότι σε αυτό το σημείο,
« η Γερμανία θα μπορούσε και να μην έχει  άλλη επιλογή παρά να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο, αποδεχόμενη ίσως μια αύξηση των δαπανών- και αύξηση του δανεισμού των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Βραχυπρόθεσμα, μια τέτοια στρατηγική θα συνέβαλε στη μείωση της ανεργίας και τις επιπτώσεις της ύφεσης. Αλλά μακροπρόθεσμα το δημόσιο χρέος θα αυξηθεί. Επομένως, η υιοθέτηση αυτών των πολιτικών υπέρ της ανάπτυξης θα μετέθετε  χρονικά το πρόβλημα, αλλά δεν θα έλυνε την κρίση της ευρωζώνης. Η αύξηση του χρέους που θα ακολουθούσε  θα επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την οικονομική κρίση. Αρα, αυτή η επιλογή αντιστοιχεί  στο μικρότερο κακό.

Δεύτερο σενάριο:  « Οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης σε ύφεση». Αυτή η δεύτερη υπόθεση είναι ήδη μια πραγματικότητα που συμβαίνει κάθε μέρα μπροστά στα μάτια μας. Το πρόβλημα είναι ότι μια ντουζίνα ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται  ήδη σε φάση συρρίκνωσης της οικονομίας τους». Σε μακροπρόθεσμη βάση –αν συνεχίσουν οι πολιτικές  λιτότητας που θέλει η Γερμανία  τότε- οι χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, θα πρέπει να μειώσουν  τις δαπάνες τους, να αυξήσουν τους φόρους, να  μειώσουν  το εργατικό κόστος και να περιορίσουν την πρόσβαση στο δανεισμό. Ωστόσο, τόσο γρήγορες  περικοπές θα δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη μείωση του ύψους του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ - και αυτό επειδή το ΑΕΠ μειώνεται».  Επομένως, αν υπερισχύσει η θέληση της Γερμανίας, τότε, οι πιο αδύναμες χώρες θα φτάσουν στο σημείο να μη μπορούν πλέον να πωλούν ομόλογα σε τιμές που να μπορούν να τις αντέξουν και οι ψηφοφόροι τουςμπορεί να αρνηθούν να υποστηρίξουν κι άλλο αυτές τις πολιτικές λιτότητας.Οπότε, μια επέκταση της ύφεσης, θα επηρεάσει  τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα αυξήσει τις πιθανότητες  μιας στάσης πληρωμών (default). Το σενάριο αυτό θα μπορούσε να έχει ακόμα πιο καταστροφικές συνέπειες, και να συνδυάζει  την επιβράδυνση των οικονομιών  με μία μεγάλη αναταραχή στο διεθνές τραπεζικό σύστημα.

Τρίτο σενάριο:  «Οι ασθενέστερες χώρες εγκαταλείπουν η μία μετά την άλλη από την ευρωζώνη». «Αν η κατάσταση συνεχίσει  όπως είναι αυτή τη στιγμή, τότε οι πιο αδύναμες χώρες θα πρέπει να προσφέρουν ολοένα και υψηλότερα επιτόκια για να διαθέσουν τα ομόλογά τους, και τελικά δεν θα  καταφέρουν πλέον να παραμείνουν στην Ευρωζώνη. Η Ελλάδα πολύ πιθανό θα είναι η πρώτη που θα το κάνει, κάτι που πιθανό να αυξήσει τις κερδοσκοπικές πιέσεις και την  έξοδο και της  Πορτογαλίας, της  Ισπανίας ακόμη και της Ιταλίας. Αυτή η κατάσταση θα προκαλέσει ένα φαύλο κύκλο, και θα σπρώξει  τα επιτόκια ακόμα περισσότερο προς τα πάνω». Προβλέψεις : βραχυπρόθεσμα, το σενάριο αυτό είναι το λιγότερο πιθανό, ωστόσο, είναι δύσκολο να το αποφύγουμε αν δεν αλλάξει κάτι όσον αφορά τις βασικές αρχές. Πόσο επώδυνο μπορεί να είναι κάτι τέτοιο; Προσμετρώντας τα αρνητικά, με την αποχώρηση  χωρών από τη ευρωζώνη θα μπορούσαν  να προκληθούν μια σειρά από οδυνηρά  σοκ  στις μεγάλες τράπεζες που έχουν το χρέος τους. Αν δούμε όμως τα  «θετικά»,  είναι αλήθεια ότι μετά την έξοδό τους από την ευρωζώνη, οι χώρες θα μπορούσαν να ξαναβάλουν τις οικονομίες τους σε θετική τροχιά και στο δρόμο της ανάκαμψης. Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Αργεντινής, η οποία, όταν σύνδεσε  το νόμισμά της με το δολάριο στις αρχές της δεκαετίας του '90, υπέστη μια σοβαρή ύφεση μετά την υποτίμηση του  νομίσματος της το 2001. Ομως μέχρι το 2003, η οικονομία της σημείωσε  και πάλι άνθηση.

Τέταρτο σενάριο:  «Η Ευρωζώνη διασπάται σε δύο διαφορετικές νομισματικές ζώνες». Δηλαδή, τη ζώνη ευρώ Α’ κατηγορίας και τη ζώνη ευρώ Β’ κατηγορίας. «Τότε, η πιο λογική λύση - αλλά με τις λιγότερες πιθανότητες για λόγους πολιτικούς – θα ήταν η Γερμανία και ορισμένοι άλλοι σύμμαχοι της, όπως η Ολλανδία, να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη και να δημιουργήσουν ένα  δικό τους νόμισμα. Το ευρώ θα παρέμενε  το νόμισμα των χωρών του ευρωπαϊκού νότου και θα μπορούσε να υποτιμηθεί ώστε  να εκτονωθεί η πίεση στις χώρες αυτές. Πρόβλεψη: οι χώρες της Νότιας Ευρώπης θα βρεθούν σε τροχιά ύφεσης για ένα περίπου έτος. Οι τράπεζες θα καταγράψουν  απώλειες σε ομολογιακούς τίτλους, πιο πολύ  λόγω της πτώσης της αξίας τους παρά εξαιτίας της  άμεσης άρνησης πληρωμών. Θεωρητικά, αυτή θα μπορούσε να είναι η καλύτερη και λιγότερο καταστροφική λύση. «Αλλά τελικά, ιδανική λύση ίσως και να μην υπάρχει. Και τα τέσσερα αυτά σενάρια περιλαμβάνουν  την οικονομική κρίση στο σκεπτικό τους και διαφέρουν μόνο ως προς την ένταση της κρίσης και το χρονοδιάγραμμα. Βέβαια, οι χειρότερες πολιτικές είναι οι ακραίες:  Να μη κάνει κανείς τίποτα, ή να πάρει πολύ σκληρά μέτρα. Ο πιο ρεαλιστικός στόχος είναι να διατηρηθούν σε ισχύ ορισμένα μέτρα οικονομικής ανάπτυξης, εμποδίζοντας τις ήδη υπερχρεωμένες χώρες να καταφύγουν σε περαιτέρω δανεισμό. Ο πιο ρεαλιστικός στόχος ως προς αυτό θα μπορούσε να είναι στο πώς θα μπορούσε να αποφευχθεί η επιδείνωση της κατάστασης στην Ευρωζώνη και η ελαχιστοποιηση των απωλειών», γράφει ο αναλυτής στο κύριο άρθρο των Times.

------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

PIMCO : Η Γερμανία σε ύφεση, μείνετε μακριά από το χρέος της Ε.Ε.

«Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο  να υποτιμηθεί και άλλο το χρέος». Η έκθεση για την απασχόληση στις ΗΠΑ θα είναι απογοητευτική και η οικονομία της θα αποδυναμωθεί. Άσχημα τα χρηματιστήρια .


Νέα Υόρκη - Διόλου αισιόδοξες  οι προβλέψεις της PIMCO, που διαχειρίζεται το μεγαλύτερο αμοιβαίο ομολογιακό fund στον κόσμο, για τις αγορές μετοχών και την οικονομία  των ΗΠΑ και της Γερμανίας, οι οποίες προς το παρόν άντεξαν στις  πιέσεις της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους.

Ο διαχειριστής της εταιρείας Mohamed El-Erian, υποστηρίζει ότι η  
PIMCO σκοπεύει να προχωρήσει σε  επενδύσεις με βάση όμως μία " αδύναμη " αμερικάνικη οικονομία  μετά την έκθεση για την απασχόληση που θα δημοσιοποιηθεί την Παρασκευή και η οποία θα είναι απογοητευτική.

«Η στρατηγική μας αυτή την περίοδο βασίζεται σε μια αδύναμη οικονομία», είπε χθες στο CNBC. «Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε, είναι μια επανάληψη των όσων αντιμετωπίσαμε το 2008, το 2009 και το 2010, όπου τα χρηματιστήρια μετά από ένα συγκρατημένο ξεκίνημα , σημείωσαν πτώση»


Σύμφωνα πάντα με τον El-Erian, η Ευρώπη θα πέσει σε ύφεση, το ίδιο και η Γερμανία. «Η Γερμανία δεν θα είναι ο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας, αλλά δεν θα αποφύγει το μπλέξιμο.

Ο δείκτης μεταποίησης,
PMI, στη Γερμανία τον Απρίλιο υποχώρησε  στα χαμηλότερα των τελευταίων  33 μηνών, στα 46,2, από 48,4 το Μάρτιο. Αναλύοντας τις επιμέρους συνιστώσες, πρόκειται για την πρώτη μείωση της παραγωγής από το Δεκέμβριο του περασμένου έτους.

Και άλλοι ειδικοί στα μακροοικονομικά και τις αγορές προειδοποιούν  ότι οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να περάσουν μια δύσκολη περίοδο.



[-->] , [-->]