ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

 Η πορεία τη χώρας αυτής σ’ ένα κατήφορο, σα λεωφορείο δίχως φρένα, ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Ίσως κι από το 2ο Παγκόσμιο, όταν ο Χίτλερ δήλωνε στο Ράιχσταγ το 1942, «Έχουμε χώρες- Εσθονία, Λιθουανία, Ουκρανία - που πολεμούν μαζί μας, ώμο με ώμο».

Τα ναζιστικά σώματα της Ουκρανίας, δολοφόνησαν χιλιάδες αντιναζί, έκαψαν δεκάδες χωριά μαζί με τους κατοίκους τους, όπως το Liaki, Tsabti, Tsair και έσφαξαν 1500 από τους 3000 αιχμαλώτους πολέμου στην πορεία τους προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Αυτό το συνάφι των εγκληματιών πολέμου συνέχισε υπόγεια τα επόμενα χρόνια, με την Ουκρανία να αποτελεί  μέρος της Σοβιετικής Ένωσης, να εκπαιδεύει και να εξοπλίζει παραστρατιωτικά σώματα, με τη χορηγία των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Απότοκά τους, το φασιστικό κόμμα, Σβόμποντα, η ναζιστική παραστρατιωτική οργάνωση, Δεξιός Τομέας και εκατοντάδες ΜΚΟ ‘χριστιανικής’ κατεύθυνσης, όλους ταϊσμένους από το Θείο Σαμ.

Με αυτά τα «εργαλεία» έκαναν, το 2013, το πραξικόπημα του  Μαϊντάν κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης Γιανούκοβιτς, που αρνήθηκε να υπογράψει την ένταξη της χώρας του στην Ε.Ε. Μια βδομάδα πριν το πραξικόπημα, η Άγκελα Μέρκελ σε συνάντησή της με το Γιαννούκοβιτς και on line μετάδοση, του είπε κυνικά, «Περιμέναμε περισσότερα και όχι μια άρνηση από σένα. Τώρα αυτό θα έχει συνέπειες».

Η αναγνώριση και «νομιμοποίηση» του πραξικοπήματος έγινε με συνωστισμό επισκέψεων υπουργών και πρωθυπουργών του Far West, ανάμεσα στους οποίους και ο Ευάγγελος Βενιζέλος που εξίσου κυνικά δήλωσε τότε, « Οι Αμερικανοί κέρδισαν και είναι έξυπνη πολιτική επιλογή να είσαι μαζί τους σε αυτή τη νίκη».

Από το Ευρωμαϊντάν, όπως ονομάστηκε το αμερικάνικης έμπνευσης και αμερικανοευρωπαϊκής υλοποίησης πραξικόπημα μέχρι σήμερα, η Ουκρανία ζει σε καθεστώς  φασισμού και μαφίας. Οι νεοναζιστικές συμμορίες, όπως το  "Τάγμα Αζόφ" και οι άνθρωποι της νύχτας συναποτελούν τον κρατικό μηχανισμό, επιτίθενται φονικά σε καταυλισμούς τσιγγάνων, δολοφονούν συνδικαλιστές και μέλη αριστερών οργανώσεων, με αποκορύφωμα την άγρια, μαζική δολοφονία 48 ανθρώπων στο «Σπίτι των συνδικάτων». στην Οδησσό.  Για το τελευταίο μαζικό φονικό, το «επίσημο» καθεστώς αποφάνθηκε πρόσφατα πως κάηκαν μόνοι τους.

Χρόνια τώρα ο Ουκρανικός στρατός βομβαρδίζει τις ανατολικές περιοχές, στις οποίες οι κάτοικοι είχαν πολεμήσει το ναζισμό στο 2ο Π.Π και κήρυξαν την αυτονομία τους απ’ το μαφιόζικο πραξικόπημα του Μεϊντάν. Τα παγκόσμια και ελληνικά ΜΜΕ βέβαια ούτε είδαν ούτε ξέρουν.

Η σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία βρήκε, όπως ήταν φυσικό, όλη τη «Συμμαχία των Προθύμων» συνασπισμένη, όπως έγινε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, της Λιβύης και στα πολλαπλά  αιματοκυλίσματα της Μέσης Ανατολής.

Για μας, το μόνο σίγουρο είναι, πως η μετατροπή όλης της Ελλάδας σε αμερικάνικη βάση, από την Αλεξανδρούπολη ως τη Σούδα, μας βάζει στο μάτι του κυκλώνα, ενώ η ήδη μεγάλη ενεργειακή κρίση θα εκτοξευτεί στον ουρανό.

https://www.youtube.com/watch?v=WBp-enlsV_k

Αυτό, μετά τη δήλωση του Κουστουρίτσα για εδώ και χρόνια επανάληψη του σεναρίου "Γιουγκοσλαβία" στην Ουκρανία.




Το Ντονμπας "δεν είχε παιδιά" για την Δύση...

 

Γράφει η  Olia Klioueva , Ρωσίδα της Μαριούπολης : 

"Απευθύνομαι στους "ειρηνιστες"  και πονόψυχους που έχουν κατακλύσει το FB τελευταία . Επειδή μάλλον οι περισσότεροι έχουν παρωπιδες στα μάτια η κατέχουν πολύ επιλεκτική μνήμη, θα σας υπενθυμίσω. Ξέρετε, αγαπητοί, ο πόλεμος δεν ξεκίνησε χθές, ο πόλεμος κρατάει 8 χρόνια τώρα, πέρα το ότι μέχρι τώρα  δεν σας ενδιέφερε καθόλου. Που είσασταν όλοι εσείς όταν ο ουκρανικός στρατός χτυπούσε πόλεις και χωριά;; 152 παιδιά σκοτώθηκαν και πόσα έμειναν ανάπηρα! Όταν εμείς φωνάζαμε "Save Donbass people" εσείς ενοχλημένοι πως σας χαλάμε τη διάθεση από τις εικόνες με σκοτωμένους ανθρώπους, κανατε στραβά μάτια και κουφά αφτιά. Όταν το 2 Μαϊου το 2014 διαπράχθηκε ένα αποτρόπαιο έγκλημα, όταν μετά από μια ειρηνική διαδήλωση Ουκρανοί ναζί έκλεισαν τους ανθρώπους σε ένα κτίριο και τους έκαψαν ζωντανούς και αυτούς που προσπαθουσαν να ξεφύγουν από τις φωτιές και έπεφταν από τα παράθυρα, τους χτύπαγαν με ρόπαλα μέχρι θανάτου,  αυτό δεν ακούστηκε πουθενά και δεν ευαισθητοποίσε κανένα ευρωπαίο ανθρωπιστή προοδευτικό. Όταν τον στόχο των βομβαρδισμών έπεφτε ένα γεροκομειο, και έβλεπες τους σκοτωμένους παππούδες στα αναπηρικά αμαξακια και λουτρά αίματος από κάτω να τρέχουν..

Μου φέρνετε αναγουλα από την υποκρισία και τον κυνισμό σας, ψεύτικες ευαισθητοποίησες και φιλοσοφικές συζητήσεις περί του "κακού του πολέμου". "Αχ, δεν θέλουμε πόλεμο". Και ποιος το θέλει;;;

Βλέπω φτηνά εικονίδια με παιδάκια και κιτρινογαλανες σημαίες και συνθήματα "δεν θέλουμε πόλεμο ", "φοβόμαστε τον κακό θείο Πούτιν " και άλλες μπούρδες. Θέλετε να σας ποσταρω αληθινές φωτογραφίες με παιδιά -θυματα των βομβαρδισμών του '14  και '15 να σας κοπεί ο ύπνος για μια εβδομάδα όπως μου κόπηκε τότε;

Η μέρα έφτασε.

Αλλά είμαι τόσο...μα τόσο σίγουρη... αλλιώς δεν θα άνοιγα το στόμα μου να μιλήσω καθόλου, πως ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΘΎΜΑΤΑ  μεταξύ του άοπλου πληθυσμού. Εξάλλου έχω τους δικούς μου ανθρώπους εκεί και ξέρω πως δεν κινδυνεύουν.  Η αιτία που προχωράει αρκετά αργά ο ρωσικός στρατός είναι πως οι Ουκρανοί στρατιώτες κρύβονται μέσα στις πόλεις στα σπίτια που δεν μπορούν βεβαίως να χτυπηθούν από τους Ρώσους. Αντίστροφα οι Ουκρανοί συνεχίζουν να βαράνε τις πόλεις των Δημοκρατιών και εικόνες καταστραμμένων σπιτιών από κει είναι. Η Ρωσία δεν είναι η Αμερική που τα εξαφανίζει όλα στο πέρασμα της μόνο και μονο να φτάσει στον στόχο της.

Το λοιπόν, ελπίζω να έγινα σαφής, καλή χώνεψη.

* Δεν έχω αναφέρει το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, το Αφγανιστάν και τη Γιουγκοσλαβία, αλλιώς θα γράφω μέχρι αύριο"....

Η φωτογραφία δείχνει ένα μνημείο δολοφονημένων ΠΑΙΔΙΩΝ , από τους τυφλούς βομβαρδισμούς του νατοϊκού ουκρανικού στρατού, που γινόταν από το 2014 και συνεχίζονται... Και φυσικά κανένα δάκρυ από καμιά δυτική ή ελληνόφωνη δημιοσιογραφική ή πολιτική πόρνη, δεν κύλησε.... Το Ντονμπας "δεν είχε παιδιά" για την Δύση...



Η κρίση στην Ουκρανία και η τάση για πόλεμο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ

 από τον Domenico Moro

Η κρίση που εξελίσσεται στην Ουκρανία δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά θα πρέπει να εξεταστεί σε παγκόσμιο πλαίσιο. Στην πραγματικότητα, είναι μόνο μια πτυχή της τάσης προς τον πόλεμο που χαρακτηρίζει αυτή την ιστορική φάση. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να διευκρινιστούν ορισμένα σημεία, και επειδή είναι απαραίτητο να διευκρινιστούν τα διακυβευόμενα συμφέροντα και οι ευθύνες των επιμέρους κρατών.

 

Το βασικό πρόβλημα είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Αυτό χαρακτηρίζεται από την επιδίωξη του υψηλότερου δυνατού κέρδους. Για το λόγο αυτό, το κάθε εθνικό κομμάτι του παγκόσμιου κεφαλαίου χαρακτηρίζεται από μια συνεχή τάση επέκτασης, επιδιώκοντας την επέκταση των αγορών διεξόδου των αγαθών και του πλεονάζοντος κεφάλαιο και τον έλεγχο των περιοχών προέλευσης των πρώτων υλών. Αυτό προκαλεί ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών που γίνονται φορείς των ειδικών συμφερόντων του κεφαλαίου τους. Ένα από τα εργαλεία αυτού του ανταγωνισμού είναι το στρατιωτικό.

Ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής είναι η άνιση ανάπτυξη των μεγάλων καπιταλιστικών κρατών και οικονομιών. Οι χώρες που βρίσκονται κατά καιρούς στην κορυφή του παγκόσμιου συστήματος και είναι πιο προηγμένες τείνουν να επιβραδύνουν την ανάπτυξή τους. Αντίθετα, άλλα κράτη, πιο καθυστερημένα, τείνουν να αυξάνουν την ανάπτυξή τους. Ετσι, το σύστημα είναι πάντα ασταθές, γιατί χαρακτηρίζεται από μεταβαλλόμενες σχέσεις οικονομικής ισχύος μεταξύ κρατών και τμημάτων του κεφαλαίου.

Ο πόλεμος είναι επομένως εγγενές στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος όχι μόνο επειδή είναι το φυσικό αποτέλεσμα του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών, αλλά και επειδή ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής κυκλικά περνά βαθιές οικονομικές κρίσεις και οι στρατιωτικές δαπάνες δίνουν μια ανάσα στα εταιρικά κέρδη. ενώ, από την άλλη, οι καταστροφές που προκαλεί ο πόλεμος επιτρέπουν την ανοικοδόμηση, προσφέροντας έτσι άλλες ευκαιρίες για κέρδοι. Οι ΗΠΑ βγήκαν από την κρίση του '29 χάρη στις τεράστιες δαπάνες για εξοπλισμούς με αφορμή το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Σήμερα, αυτό που συμβαίνει είναι η αλλαγή στην οικονομική ισορροπία δυνάμεων μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ και Κίνας. Ειδικότερα, η παγκόσμια ηγεμονία των Ηνωμένων Πολιτειών αμφισβητείται σοβαρά λόγω της εκρηκτικής ανάπτυξης της Κίνας. Οι ΗΠΑ είναι η κύρια απειλή για την ειρήνη, γιατί βρίσκονται σε παρακμή και προσπαθούν να αναπληρώσουν την απώλεια της οικονομικής ηγεμονίας αξιοποιώντας τα στρατιωτικά μέσα. Οι ΗΠΑ είναι μια αναγκαστικά ιμπεριαλιστική χώρα γιατί στηρίζονται στην κυριαρχία του δολαρίου, το οποίο, ως αποθεματικό νόμισμα και νόμισμα διεθνούς συναλλαγής, επιτρέπει στις ΗΠΑ να χρηματοδοτήσουν το τεράστιο διπλό έλλειμμά τους, του αμερικανικού δημοσίου και αυτό του εξωτερικού εμπορίου, απλά με την εκτύπωση δολαρίων. Στην πράξη, οι ΗΠΑ είναι ένα παρασιτικό έθνος σε σχέση με την παγκόσμια οικονομία.

Η ηγεμονία του δολαρίου δεν βασίζεται πλέον στην οικονομική ηγεμονία αλλά όλο και περισσότερο στην τεράστια στρατιωτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών. Εξ ου και η τάση για πόλεμο που είναι χαρακτηριστική των Ηνωμένων Πολιτειών, των οποίων η οικονομία εξαρτάται, πολύ περισσότερο από τις άλλες, από το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα και των οποίων οι ετήσιες στρατιωτικές δαπάνες είναι άνευ συγκρίσεως σε παγκόσμιο επίπεδο, ίσες με 778 δισεκατομμύρια δολάρια (το 2020) , ένας αριθμός υψηλότερος από τις συνολικές δαπάνες των δέκα Κρατών που ακολουθούν τις ΗΠΑ στην παγκόσμια κατάταξη στρατιωτικών δαπανών. Οι τελευταίες δεκαετίες χαρακτηρίστηκαν από μια σχεδόν αδιάκοπη σειρά αμερικανικών πολέμων: Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη κ.λπ.

Την εποχή της διάλυσης της ΕΣΣΔ, οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν στη Ρωσία ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτείνει τα σύνορά του, ενσωματώνοντας τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Πράγματι, όχι μόνο το ΝΑΤΟ, που προέκυψε σε αντίθεση με την ΕΣΣΔ, συνέχισε να υπάρχει μετά τη διάλυση του εχθρού του, αλλά το ακριβώς αντίθετο συνέβη με την επέκταση των συνόρων  του μέχρι τη Ρωσία, που βρίσκει τις βάσεις του ΝΑΤΟ και Αμερικανούς στρατιώτες μπροστά στην πόρτα της. Η σημερινή ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίαςπροκύπτει από το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Θυμόμαστε τι συνέβη όταν η ΕΣΣΔ προσπάθησε να στείλει πυραύλους στην Κούβα, λίγα χιλιόμετρα από τις αμερικανικές ακτές, και οι ΗΠΑ απείλησαν με παγκόσμιο πόλεμο.

Το ΝΑΤΟ είναι ένας τρόπος ελέγχου της Δυτικής Ευρώπης, συμπιέζοντάς την στις ΗΠΑ με έναν αντιρωσικό ρόλο. Ουσιαστικά, το ΝΑΤΟ χρησιμεύει για να εμποδίσει κάθε προσπάθεια της Ευρώπης να έχει μια αυτόνομη άμυνα και να συνάψει συμφωνίες με τη Ρωσία, όπως αυτή του αγωγού φυσικού αερίου Nord stream 2, που θα εξασφάλιζε άφθονη παροχή ενεργειακών πρώτων υλών στη Δυτική Ευρώπη. Η Ρωσία δεν αποτελεί άμεση απειλή για τις ΗΠΑ, καθώς η οικονομία της είναι πολύ μικρή και καθυστερημένη (με βάση τις εξαγωγές ενεργειακών πρώτων υλών), αλλά είναι ένας «χρήσιμος» εχθρός για τη διατήρηση της ηγεμονίας των ΗΠΑ στην υπόλοιπη Δύση.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία, είναι «αποικίες» των ΗΠΑ και ειρηνικές χώρες. Αντίθετα, είναι ιμπεριαλιστικές χώρες, που βρίσκονται στο κυρίαρχο κέντρο του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και ανταγωνιστές των ΗΠΑ και ως προς το νόμισμα, δεδομένου ότι το ευρώ έχει κατακτήσει το ρόλο του δεύτερου παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος. Επιπλέον, βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαδικασία επανεξοπλισμού και κατασκευής μιας αυτόνομης ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης στην οποία εμπλέκεται κυρίως η Γαλλία, η οποία, για παράδειγμα, στην Αφρική προωθεί ευρωπαϊκές στρατιωτικές αποστολές με στόχο τη διατήρηση της γαλλικής και ευρωπαϊκής επιρροής στις πρώην αποικίες. Μένει να δούμε αν η προσπάθεια της Γαλλίας να οικοδομήσει μια ενωμένη Ευρώπη σε στρατιωτικό επίπεδο θα είναι επιτυχής. Σε κάθε περίπτωση, η τάση επανεξοπλισμού της Ευρώπης είναι ανησυχητική και πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Εάν η Ρωσία είναι ένας «χρήσιμος» αλλά στην πραγματικότητα όχι αποφασιστικός εχθρός, η Κίνα είναι ο πραγματικός εχθρός των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα, η Κίνα είναι η μόνη χώρα που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως παγκόσμιος ηγεμόνας σε οικονομικό, άρα και πολιτικό επίπεδο. Αποφάσεις όπως αυτή που έλαβαν πρόσφατα ο Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ για την εμπορία του ρωσικού φυσικού αερίου στην Κίνα σε ευρώ και όχι σε δολάρια αποτελούν απειλή για την παγκόσμια ηγεμονία του δολαρίου και συνεπώς για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας από τους λόγους για την εισβολή στο Ιράκ ήταν η απόφαση του Σαντάμ Χουσεΐν να πουλήσει το πετρέλαιο του σε ευρώ. Για όλους αυτούς τους λόγους, οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει μια πολιτική περιορισμού της Κίνας περιβάλλοντάς την με στρατιωτικές βάσεις και στρατιωτικές συμμαχίες, η τελευταία από τις οποίες είναι το Aukus, μεταξύ ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου και Αυστραλίας, που στοχεύει στον έλεγχο της περιοχής της Ινδίας - Ειρηνικού.

Εν κατακλείδι, στο πλαίσιο της γενικής πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό, πρέπει να αναγνωρίσουμε τον ρόλο που διαδραμάτισαν οι ΗΠΑ ως καθοριστικός παράγοντας αποσταθεροποίησης και τάσης για πόλεμο σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό είναι σημαντικό να διευκρινιστεί, γιατί η Ιταλία είναι στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Σήμερα, για εμάς, η κύρια απειλή για την ειρήνη έρχεται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, αφενός, και, αφετέρου, από τον επανεξοπλισμό και την τάση προς μια ευρωπαϊκή αμυντική ένωση.

ΠΗΓΗ : La crisi in Ucraina e la tendenza alla guerra degli Stati Uniti e della NATO, Sinistra in rete (Η αριστερά στο διαδίκτυο)


Μνήμη

 













Αν η Ουκρανία είναι «η καρδιά της Ευρώπης», σε ποια πλευρά βρισκόταν αυτή η καρδιά στις 2 Μαΐου 2014, όταν δεκάδες αντιφασίστες καιγόντουσαν ζωντανοί στο Σπίτι των Συνδικάτων της Οδησσού ή τους σκότωναν οι φασίστες με σιδερολοστούς σε περίπτωση που κατάφερναν να ξεφύγουν από τη  φωτιά που άναψαν οι Ναζί;

https://pergadi.blogspot.com/search?q=Σπίτι+Συνδικάτων  

https://pergadi.blogspot.com/2014/05/39.html 

https://pergadi.blogspot.com/2014/06/blog-post_5047.html

Επειδή δεν πάσχουμε από Αλτσχάιμερ (ακόμα)

 


Δεν είναι η Ουκρανία, είναι εικόνες από το βομβαρδισμό του Βελιγραδίου το 1999. Στην καρδιά της Ευρώπης. Πολλοί ήταν οι πολίτες που έπεσαν κάτω από τις βόμβες των πολεμοκάπηλων του ΝΑΤΟ.


Η ιστορία της ηπείρου μας και οι κανόνες του παιχνιδιού δεν άλλαξαν από τη Ρωσία στις 24 Φεβρουαρίου 2022. Αλλά πολύ νωρίτερα, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, από τις δυτικές χώρες