Ξεψύχησε μόλις του είπαν ότι απολύεται!

Τραγωδία στο Ηράκλειο

Μια τραγωδία χωρίς προηγούμενο συγκλονίζει τα τελευταία 24ωρα χωριό της ενδοχώρας του νομού Ηρακλείου με την μοίρα να αποδεικνύεται σκληρή για μια οικογένεια της περιοχής. Ένας 49χρονος άνδρας ξεψύχησε έχοντας υποστεί ανακοπή την ώρα που ο εργοδότης του του ανακοίνωσε ότι απολύεται.

Το περιστατικό σημειώθηκε πριν από μερικές ημέρες. Ο 49χρονος πατέρας δυο παιδιών 7 και 14 ετών εργαζόταν σε γραφείο που ωστόσο λόγω κρίσης αποφάσισε να προχωρήσει σε περικοπές. Όταν του ανακοινώθηκε ότι απολύεται ο 49χρονος αισθάνθηκε δυσφορία και κατέρρευσε μέσα στο γραφείο.

Όταν μεταφέρθηκε στο κέντρο υγείας ήταν πια αργά. Πληροφορίες αναφέρουν πως ο άτυχος πατέρας είχε οικονομικές εκκρεμότητες και με τον μισθό του και εκείνον της συζύγου του τα έβγαζαν πέρα οριακά.

Η είδηση βύθισε στη θλίψη την οικογένεια του αλλά και ολόκληρο το χωριό.

Πηγή: prismanews.gr

ΟΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΖΩΗ


1. Πού βαδίζει πλέον η οικονομία της χώρας; Θα παραμείνει στην ευρωζώνη;
Η απάντηση στην πρώτη ερώτησή σας είναι απόλυτα προφανής: στον όλεθρο. Αυτό που συμβαίνει στη χώρα είναι χωρίς προηγούμενο για οποιαδήποτε δυτικοευρωπαϊκή χώρα εκτός συνθηκών πολεμικής σύρραξης εδώ και πάνω από αιώνα. Θυμίζω ότι στη μεγάλη κρίση του Μεσοπόλεμου μόλις δύο χώρες, η Γερμανία και οι ΗΠΑ, είχαν συρρίκνωση άνω του 20% της οικονομίας τους, η Ελλάδα το έχει ήδη ξεπεράσει και δεν έχει πιάσει πάτο αν δεν ανατραπούν σύντομα οι ακολουθούμενες πολιτικές. Το νέο πακέτο περικοπών σε μια στιγμή που η ύφεση τρέχει με ρυθμούς 7% το χρόνο είναι καθαρή τρέλλα.

Η απάντηση στη δεύτερη ερώτησή σας είναι πιο σύνθετη: όχι σε ότι αφορά την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, κατά τη γνώμη μου αυτό έχει ήδη κριθεί, η έξοδος είναι απλά θέμα χρόνου, αλλά σε ότι αφορά συνολικότερα τη βιωσιμότητα της ευρωζώνης. Ας ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει στις άλλες χώρες: η Πορτογαλία και η Ιρλανδία είναι ήδη στο μονοπάτι των Μνημονίων, με τα γνωστά αποτελέσματα. Ακολουθεί η Ισπανία, η 4η οικονομία της Ευρώπης, και κατόπιν η Ιταλία. Συνολικά η οικονομία της ευρωζώνης είναι σε υποχώρηση, μόνο η Γερμανία και κάποιες μικρότερες χώρες του Βορρά έχουν μια περιορισμένη ανάπτυξη. Το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι απλό: η δομή της ευρωζώνης δημιουργεί εντεινόμενη πολώση μεταξύ των χωρών του κέντρου και των χωρών της περιφέρειας λόγω αποκλίσεων σε ανταγωνιστότητα. 

Για τις χώρες της περιφέρειας το ευρώ ήδη λειτουργεί εδώ και χρόνια ως ξένο νόμισμα, δηλαδή ως νόμισμα προφανώς υπερτιμημένο και χωρίς δυνατότητα αλλαγής της ισοτιμίας του σε εθνικό επίπεδο. Αυτός είναι ο βαθύτερος λόγος που δημιουργεί την υπερχρέωση της περιφέρειας και τις φυγόκεντρες τάσεις που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο σπάσιμο της ευρωζώνης όπως υφίσταται σήμερα. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν η έξοδος της Ελλάδας θα αποτελέσει και τον απαρχή ενός ντόμινο που θα σημάνει και το τέλος του ευρώ. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο, παρά τις απειλές και τους εκβιασμούς, κανείς δεν έχει αποφασίσει την αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ όσο βέβαια θα εξακολουθούν να τηρούνται οι μνημονιακές δεσμεύσεις.

Καταρρέει το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα λόγω των μέτρων που επέβαλε η τρόικα!

- "Επιτακτική η ανάγκη να διατηρηθούν οι παροχές της κοινωνικής ασφάλισης, τουλάχιστον στα ελάχιστα επίπεδα"
- Η Επιτροπή ζητεί απο την Ελλάδα να εξηγήσει ποια είναι τώρα η κατάσταση στο σύστημα ασφάλισης
- Η απόφασή της υιοθετήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου και θα δοθεί σύντομα στη δημοσιότητα

Τον κώδωνα του κινδύνου για επικείμενη κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα εξαιτίας των μέτρων λιτότητας, της διογκούμενης ανεργίας και των περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, των μέτρων δηλαδή που μας επέβαλαν οι δανειστές μας, κρούει προς την ελληνική κυβέρνηση και την τρόικα η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου Ευρώπης, σε απόφαση της που υιοθετήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2012 και πρόκειται σύντομα να δοθεί στη δημοσιότητα.

Αξιολογώντας το βαθμό συμμόρφωσης της Ελλάδος προς τα όσα πρεσβεύει ο Ευρωπαϊκός Κώδικας Κοινωνικής Ασφάλισης- που έχει υπογράψει και έχει θέσει σε ισχύ η Ελλάδα από τις 9 Ιουνίου 1981, η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης τονίζει τόσο προς την ελληνική κυβέρνηση όσο και προς τους εκπροσώπους της μηχανισμού στήριξης, ότι τα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης της χώρας, επηρεάζουν σοβαρά τη βιωσιμότητα του εθνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Είναι επιτακτική ανάγκη να διατηρηθούν οι παροχές της κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα, τουλάχιστον στα ελάχιστα επίπεδα που προβλέπει ο Κώδικας, προκειμένου να αποτραπεί η πτώχευση του πληθυσμού και να μην διαταραχθεί σοβαρά η κοινωνική ειρήνη, επισημαίνει χαρακτηριστικά στην απόφαση της η Επιτροπή.

ΑΡΝΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΤΡΟΪΚΑΝΩΝ ΔΟΣΕΩΝ!






ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΪΚΑΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!
Του ΣΧΟΛΙΑΣΤΗ

Όλοι πλέον γνωρίζουν κάτι που μέχρι πρότινος καλύπτετο για τους πολλούς με ένα πέπλο κάποιας ασάφειας:
 
Η ακύρωση των μνημονίων κατά πάσα πιθανότητα, αν όχι απόλυτη βεβαιότητα, θα φέρει τη διακοπή της τροϊκανής χρηματοδότησης και κατ’ επέκταση τη διακοπή αποπληρωμής του δημοσίου χρέους (τοκοχρεολύσια), που πληρώνεται από τα δανεικά της τρόικας.

Η διακοπή αποπληρωμής του χρέους (εξωτερικού και εσωτερικού) θα οδηγήσει πάραυτα στη συνέχεια σε αναγκαστική έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη, προκειμένου με τις ευχέρειες του νέου εθνικού νομίσματος, το δημόσιο να μπορέσει να στηρίξει τις τράπεζες και την οικονομία.
Και όμως αυτό που γνωρίζει όλος ο κόσμος ότι θα είναι η πιθανότερη, τουλάχιστον, συνέπεια της κατάργησης των μνημονίων από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, αρνείται να το αναγνωρίσει και να το αντιμετωπίσει ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς.
Αντίθετα το ξορκίζει!


Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ "ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥ"
Γιατί ως στρουθοκάμηλος λοιπόν, μεγάλο τμήμα της Αριστεράς κρύβει στην άμμο το κεφάλι, για κάτι που ο κόσμος το’ χει «τούμπανο»;
Μήπως κάποιοι πιστεύουν ότι θα ακυρώσουν το μνημόνιο αλλά η τροϊκανή χρηματοδότηση και οι δόσεις της θα συνεχισθεί κανονικά;
Νομίζουμε ότι είναι κάτι παραπάνω από ασυγχώρητη αφέλεια να πιστεύουν κάποιοι ένα τέτοιο ενδεχόμενο!
Η υπόθεση ότι η απειλή διακοπής της τροϊκανής χρηματοδότησης απέναντι σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς που θα καταργήσει το μνημόνιο, συνιστά μια απλή «μπλόφα», είναι πολύ παρακινδυνευμένη, αν όχι εκτός τόπου και χρόνου.
Αυτό, άλλωστε, φάνηκε από την πρόσφατη αδιάλλακτη στάση των Μερκολάντ απέναντι και σε αυτήν την ανώδυνη επιμήκυνση της εφαρμογής του μνημονιακού προγράμματος.
Ασφαλώς η διακοπή των τροϊκανών δόσεων, μετά την κατάργηση των ελληνικών μνημονίων, θα έχει κόστος και οδυνηρές συνέπειες για τους κυρίαρχους της Ευρώπης, οι οποίες συνέπειες μπορεί να είναι και καταλυτικές.

Μνημόνιο: Ιδού πού πήγαν τα…λεφτά

ΠΗΓΗ: euro2day

του Γ. Παπανικολάου

Έως και συνταρακτικά τα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, μετά από ερώτηση του βουλευτή (της Ν.Δ.) Προκόπη Παυλόπουλου. 


Διότι αποκαλύπτουν «πού πήγαν τα λεφτά» που μας δάνεισαν οι Ευρωπαίοι εταίροι και το ΔΝΤ, αλλά και το πώς άλλαξε η σύνθεση των κατόχων ελληνικού «χρέους» ανάμεσα στο τέλος του 2009 και στο τέλος του 2011, οπότε και ξεκίνησε πρακτικά η διαδικασία του μεγάλου «κουρέματος», που έχει μείνει γνωστό ως PSI. 



Oι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στο τέλος του 2009, ο εγχώριος τομέας, περιλαμβανομένης και της Τ.τ.Ε., είχε στην κατοχή του ομόλογα ονομαστικής αξίας 56,9 δισ. ευρώ, ενώ οι ξένες τράπεζες και λοιποί φορείς κατείχαν… 145 δισ. ευρώ



Εν ολίγοις, αν το «κούρεμα» γινόταν τότε, οι απώλειες θα ήταν συντριπτικά εις βάρος των ξένων συμφερόντων και όχι των ελληνικών, ενώ η εξοικονόμηση χρέους θα ήταν πολύ μεγαλύτερη. 



Στο τέλος του 2011, όμως, ο εγχώριος τομέας (κυρίως τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία) είχε στην κατοχή του 86,2 δισ. ευρώ, ήτοι περίπου 25 δισ. ευρώ περισσότερα. 



Από την άλλη πλευρά, τα ξένα ιδιωτικά συμφέροντα, την ίδια ημερομηνία, είχαν περιορίσει την έκθεσή τους μόλις σε … 35 δισ. ευρώ, ήτοι περίπου 110 δισ. ευρώ λιγότερα!



Όπως ίσως θα προσέξατε, εδώ προκύπτει κι ένα σημαντικό «κενό». Το σύνολο ελληνικών ομολόγων που ήταν στην κατοχή του εγχώριου και του ξένου τομέα, στο τέλος του 2009, ήταν κάτι παραπάνω από 200 δισ. ευρώ


Στις 31/12/2011, όμως, το σύνολο εγχώριου και ξένου τομέα (με τον εγχώριο τομέα να έχει τα σκήπτρα) μόλις ξεπερνά τα 120 δισ. ευρώ, πάντα με τους αριθμούς του κ. Σταϊκούρα. 



Η διαφορά που προκύπτει, έστω και «μπακάλικα», είναι περίπου 80 δισ. ευρώ, τα οποία αποπλήρωσε σε αυτό το μεσοδιάστημα των δύο ετών η χώρα μας, με την ΕΚΤ να έχει κι εκείνη «αγοράσει» ένα σημαντικό ποσό... 



Με απλά λόγια, λοιπόν, η συντριπτική πλειονότητα των χρημάτων που δανείστηκε η χώρα μας από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (πέραν της κάλυψης του πρωτογενούς ελλείμματος) πληρώθηκε σε τοκοχρεολύσια, υπέρ των ξένων ιδιωτικών συμφερόντων, τα οποία μάλιστα το ίδιο διάστημα πουλούσαν ελληνικούς τίτλους που είχαν στην κατοχή τους, με αγοραστές (ποιος άλλος άραγε θα αγόραζε;) εγχώριες τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία. 



Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, αν το «κούρεμα» των ομολόγων, επί τη βάσει του PSI, γινόταν τότε, το 2010, όταν εμείς υπογράφαμε το πρώτο μνημόνιο, η εξοικονόμηση θα ήταν τεράστια σε ό,τι αφορά το ελληνικό χρέος, αλλά και η Ελλάδα θα είχε δανειστεί λιγότερα από τον «Ευρωπαίο φορολογούμενο». 



Η σκληρή αλήθεια, όμως, είναι ότι τόσο η ηγεσία της Ευρώπης και του ΔΝΤ (το οποίο, πάντως, όπως προκύπτει από τις όψιμες αποκαλύψεις Ρουμελιώτη είχε ενδοιασμούς) όσο και η τότε ελληνική κυβέρνηση, που δέχτηκε να υπογράψει το θνησιγενές πρώτο μνημόνιο, δεν τόλμησαν να δυσαρεστήσουν τους τραπεζίτες και τις «αγορές». 



Δεδομένων μάλιστα των συσχετισμών, είναι προφανές ότι η ευρωπαϊκή ηγεσία (με επικεφαλής τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί), μιλώντας από θέση ισχύος απέναντι στην πανικόβλητη ελληνική κυβέρνηση, επέλεξε να δανείζει την Ελλάδα, για να πληρώνει έμμεσα τις ξένες τράπεζες(ιδίως δε τις… γερμανικές και τις γαλλικές, που είχαν τη μεγαλύτερη έκθεση σε ελληνικά ομόλογα). 



Το βάρος του τελικού αποτελέσματος, όμως, το φέρει σήμερα η Ελλάδα. Κι όχι μόνο γιατί καλείται να αποπληρώσει δυσβάσταχτο χρέος. Υπάρχουν δύο ακόμη λόγοι: 



- Πρώτον, διότι στην κοινή γνώμη των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών δεν έχει περάσει η αντίληψη ότι οι χειρισμοί που έγιναν στη χώρα μας είχαν ως βασικό στόχο να προστατεύσουν τις μεγάλες τράπεζες, κυρίως της Ευρώπης (οι οποίες στο μεγάλο μέγεθος ζημίας θα έπρεπε να αναχρηματοδοτηθούν από τις κυβερνήσεις των χωρών τους), αλλά ότι «χρηματοδότησαν» την Ελλάδα και τους άσωτους Έλληνες. 



-Δεύτερον διότι, εφόσον προκύψει νέα ανάγκη «κουρέματος» του ελληνικού χρέους (στην περίπτωση δηλαδή που κριθεί είτε τώρα είτε στο μέλλον ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο), αυτήν τη φορά το «κούρεμα» θα το υποστεί ο «επίσημος τομέας», δηλαδή οι… Ευρωπαίοι φορολογούμενοι! Πράγμα ιδιαίτερα οδυνηρό για τη διεθνή εικόνα και τα πολιτικά συμφέροντα της χώρας μας. 



Τι θα έχουν «πληρώσει» στην ουσία οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι; 



Όχι τόσο την (αδιαμφισβήτητη) δική μας σπατάλη και κακοδιαχείριση τα έτη πριν από το ξέσπασμα της κρίσης, όσο την «προστασία» τραπεζών, που τυφλωμένες από την απληστία της περιόδου δάνειζαν επί χρόνια την Ελλάδα με επιτόκια Γερμανίας, παρότι γνώριζαν, και μάλιστα πολύ καλά, τις… διαφορές.