«Δεν υπάρχει δικαιοσύνη σε ένα σύστημα κατοχής»: Ποινή φυλάκισης 8 μηνών στην Ταμίμι



«Δεν υπάρχει δικαιοσύνη σε ένα σύστημα κατοχής», φώναξε η 17χρονη Παλαιστίνια, Άχεντ Ταμίμι, σε δημοσιογράφους στο στρατοδικείο της Οφέρ, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, πριν από την έκδοση της απόφασης που προβλέπει ποινή φυλάκισης 8 μηνών και πρόστιμο 5.000 σέκελ (1.166 ευρώ).






 



Ποινή φυλάκισης 8 μηνών επέβαλε ισραηλινό στρατοδικείο στην Παλαιστίνια έφηβη που μετατράπηκε σε σύμβολο και ηρωίδα για τους Παλαιστίνιους του αγώνα εναντίον της ισραηλινής κατοχής, αφού κατέληξε σε συμφωνία να «δηλώσει ένοχη».



 

Τσίπρας : Θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα


                   «Ταφόπλακα» στα αναδρομικά των συνταξιούχων! 

Τρόικα και κυβέρνηση συμφώνησαν να ΜΗΝ εφαρμόσουν τις αποφάσεις του ΣτΕ!

Απόρησαν ορισμένοι εκπρόσωποι των ΜΜΕ με την προχθεσινή δήλωση της Υπουργού Εργασίας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, σύμφωνα με την οποία «έγιναν λάθος κρατήσεις αλλά δεν μπορούμε να τις δώσουμε πίσω αν δεν το εγκρίνει η τρόικα». Μάλιστα υπήρξαν και πρωτοσέλιδα αθηναϊκών εφημερίδων που ανέδειξαν το ζήτημα.

Φαίνεται να αγνοούν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει δεσμευτεί γραπτώς και αμετακλήτως να μην καταβάλει στους συνταξιούχους τις αναδρομικές διαφορές από την περικοπή των συντάξεών τους, οι οποίες κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το ΣτΕ και το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το κείμενο της από 3/12/2017 Συμφωνίας για την τρίτη αξιολόγηση («Supplemental Memorandum of Understanding: Greece, Third Review of the ESM Programme» Chapter. 2.5.1, page 14), η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η τρόικα έθεσαν οριστικά «ταφόπλακα» στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και των άλλων Δικαστηρίων που είχαν κρίνει αντισυνταγματικές και παράνομες τις περικοπές των συντάξεων του β’ Μνημονίου (ν. 4046/2012) και των εφαρμοστικών του νόμων.

Μάλιστα, με περίσσεια θράσους, κυβέρνηση και δανειστές αποτιμούν σε 2 μονάδες του ΑΕΠ (3,6 δις ευρώ) την …ωφέλειά τους από την οριστική και αμετάκλητη άρνηση εφαρμογής των αποφάσεων των Ελληνικών Δικαστηρίων, ποσό που αντιστοιχεί στις απώλειες των συνταξιούχων!

Σήμερα η ΕΝΥΠΕΚΚ δίνει στη δημοσιότητα στα αγγλικά και μεταφρασμένο στα ελληνικά το κείμενο της ντροπής που υπέγραψε η «αριστερή» κυβέρνησή μας με τους «Θεσμούς» και αποκαλύπτει τον εμπαιγμό τους εις βάρος των συνταξιούχων και ολόκληρου του πολύπαθου λαού μας!
Το κείμενο στα ελληνικά:

«2.5.1 Συντάξεις. Οι Αρχές έχουν υιοθετήσει μια συνολική μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, προκειμένου να ενισχυθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, αντλώντας περίπου 1% του ΑΕΠ μέχρι το 2018, κυρίως από περικοπές συντάξεων, πέραν της αποφυγής της εκτέλεσης των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις περικοπές του 2012, ύψους περίπου 2% του ΑΕΠ.».

Πρόσωπα & Ιστορίες

 

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος  - 22/03/2018

Σπάνιο φαινόμενο ειλικρινά: Σπάνια ταινία, σπάνια λειτουργία του σινεμά, σπάνιοι άνθρωποι πίσω και μπρος από την κάμερα. Η ανεξάντλητη τέχνη του κινηματογράφου μπορεί τελικά ακόμη και σήμερα να μας εκπλήσσει χαρίζοντας μας, απρόσμενα, μεγατόνους ζωής και ειλικρινούς συναισθήματος: ίσως από τις πιο όμορφες και γλυκές ταινίες που έχουμε δει.

Η κοντούλα γιαγιά Agnes Varda, η θεόρατη τούτη καλλιτέχνις της γαλλικής Nouvelle Vague (της μεγαλύτερης τομής στο σινεμά μεταπολεμικά) στα 88 της, ακούραστη καλλιτεχνικά, ακούραστη πνευματικά, ακούραστη συναισθηματικά, ακούραστη πολιτικά και ηθικά παρέα με τον μυστήριο νεαρό, τον τόσο σύγχρονο, με το μόνιμο γυαλί ηλίου στα μάτια και (απροσδόκητα για τις εποχές μας) τόσο σεμνό φωτογράφο JR ξεκινάνε ένα roadtrip, ένα ταξίδι ζωής, ένα ταξίδι πραγματικής φιλίας, ένα project on camera με στόχο κάτι το τόσο απλό μα ταυτόχρονα πολύ πιο βαρυσήμαντο: να τιμήσουν τον άνθρωπο. Τον εργαζόμενο άνθρωπο. Τον αφανή. 

Μα πως αφανή; Οι δυο τους ταξιδεύουν σε χωριά της Γαλλίας, γνωρίζουν τους ανθρώπους τους έξω από τα σπίτια τους, στις δουλειές τους, στα εργοστάσια, στα ναυπηγία, τους φωτογραφίζουν τα πιο στοργικά τους πορτρέτα, τα τυπώνουν εκείνη ακριβώς την στιγμή σε τεράστιες αφίσες και τις τοιχοκολλάνε έξω από τα σπίτια τους, στους χώρους που εργάζονται. Έτσι επαναφέρουν την χαμένη ισορροπία, τον συσχετισμό δυνάμεων υπέρ της υπεράσπισης του ανθρώπου στους καιρούς όπου έξω από την αίθουσα σχεδιάζεται το μεγαλύτερο μακελειό του. Τέτοια τιμή στον εργαζόμενο άνθρωπο όπως δεν είχαμε ξαναδεί ή δεν είχαμε ποτέ μας φανταστεί.


Η γιαγιά και ο νέος πρωτοτυπούν από ιδέα, πρωτοτυπούν καλλιτεχνικά, πρωτοτυπούν λειτουργικά ως καλλιτέχνες, πρωτοτυπούν, κυρίως και μονάχα τελικά, σε υψηλότατες κλίμακες ανθρωπιάς. Συγκροτούν ως πολιτική πράξη την πιο μικρή ανθρώπινη χειρονομία. Δηλώνουν τι πάει να πει αληθινές σχέσεις των ανθρώπων. Τι πάει να πει αφοσίωση παντός τύπου. Οι καλλιτέχνες αυτοί μας εκπαιδεύουν ξανά στην πιο ανιδιοτελή προσφορά ηθικής.


«Ένα μοναδικό χαμόγελο μεταξύ μας» έγραφε ο Eluard και αυτό το χαμόγελο μοιάζει να μοιράζεται ανάμεσα σε όλους όσους υπάρχουν και αναδεικνύονται σε τούτο το αριστούργημα, ένα χαμόγελο μοιράζεται ταυτόχρονα σε όλους τους θεατές. Τι σοβαρή, τι ανέμελη, τι γαλήνια, τι γλυκιά (ίσως και λίγο πικρούτσικη), τι μη εξουσιαστική, τι δημοκρατική μπορεί να γίνει η κάμερα! Αγγίζει απαλά τους ανθρώπους και τα πρόσωπα, αναδεικνύει την απόλυτη ομορφιά τους, την ηθική τους υπεροχή. Οι άνθρωποι την στιγμή της πανέμορφης παρουσίας τους. Οι άνθρωποι που μέσω της τέχνης ορμάνε στον ουρανό. Οι άνθρωποι εκ νέου εξανθρωπισμένοι.


Μιάμιση ώρα των πιο μεγαλειωδών και αυθεντικών ανθρώπινων συναισθημάτων στην πιο ακριβή, ανόθευτη και αναγκαία τους ποσότητα. Δίχως συμπλέγματα, δίχως δράματα, δίχως βαναυσότητες. Δίχως απλοϊκότητες, δίχως μαυρίλες, δίχως επίσης και κυρίως υπεκφυγές. Το ανθρώπινο στοιχείο δομικός νικητής του κόσμου.


Πήρε, ή σχεδόν πήρε, όλα τα βραβεία (Κάννες, Όσκαρ, από Ενώσεις Κριτικών… 35 στο σύνολο) και καλά έκανε. Κανείς δεν μπόρεσε προφανώς να αντισταθεί στην πρωτοφανή και ορμητική αυτή εκδήλωση, τοποθέτηση ειλικρίνειας, ευθύτητας, αγάπης. Σε αυτή την τόσο ανεπιτήδευτη τοποθέτηση του καλλιτέχνη πλάι στον άνθρωπο και μέσα στον άνθρωπο. Ναι, η ταινία είναι και φόρος τιμής, πώς θα μπορούσε άλλωστε, στο ίδιο το σινεμά (την φωτογραφία, την τέχνη γενικά) –που οφείλει να επιστρέψει στους σωστούς λειτουργούς του-. Το σινεμά ως τέχνη που οφείλει να είναι ένα τρένο που θα τρέχει ασταμάτητα προς το φως…


Κινηματογράφος για ωραίους πραγματικά ανθρώπους. Μια επιβράβευση. 


   




  
 

  
 
 
 

[--->]

Τι συμβαίνει ακριβώς με τη διαιτησία;


Από τη συνέντευξη με τα μέλη της επιτροπής Ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική Φ.Δημητριάδου και Μ.Καδόγλου

Τι συμβαίνει ακριβώς με τη διαιτησία;

Η διαιτησία είναι μια κλειστή και αδιαφανής διαδικασία μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της θυγατρικής της Eldorado Gold, Ελληνικός Χρυσός Αφορά την υπόθεση της μεταλλουργίας που είναι βασικός όρος της σύμβασης και της αδειοδότησης του έργου. Με βάση τις αποφάσεις Σκουρλέτη, η συγκεκριμένη μέθοδος μεταλλουργίας δεν μπορεί να εφαρμοστεί στη Χαλκιδική άρα η εταιρεία παραβιάζει τη σύμβαση. Το διαιτητικό δικαστήριο είναι τριμελές, το Δημόσιο και η εταιρεία διορίζουν από έναν δικαστή και υπάρχει και ένας επιδιαιτητής, ο οποίος θα κρίνει και το τελικό αποτέλεσμα.

Ας δούμε όμως αναλυτικά τους πρωταγωνιστές αυτής της “καλοστημένης παράστασης”:

Γ. ΣΤΑΘΑΚΗΣ: Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέτοχος της BlackRock, μιας εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίων που είναι βασικός μέτοχος της Eldorado Gold.

Ι. ΔΡΥΛΛΕΡΑΚΗΣ: Δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο του οποίου ανέθεσε ο κ. Σταθάκης τη σύνταξη του κειμένου της διαιτησίας. Μέλος του ΔΣ της προηγούμενης εκμεταλλεύτριας εταιρείας των μεταλλείων της Χαλκιδικής, TVX Gold, και συνάδελφος των σημερινών ανωτάτων στελεχών της Ελληνικός Χρυσός. Είχε αναμιχθεί στη σκανδαλώδη μεταβίβαση των μεταλλείων στην TVX, με μια βρώμικη διαδικασία που μας έγινε γνωστή από αποφάσεις Καναδικών δικαστηρίων.

Κ. ΜΕΝΟΥΔΑΚΟΣ: Πρώην πρόεδρος του ΣτΕ, κατά την περίοδο που εκδικαζόταν οι προσφυγές των κατοίκων της Χαλκιδικής κατά της αδειοδότησης της Ελληνικός Χρυσός. Όλες οι αποφάσεις ήταν υπέρ της Ελληνικός Χρυσός.

Η διαιτησία είναι μια προσωπική επιλογή του κ. Σταθάκη για να παρακάμψει τις αποφάσεις Σκουρλέτη που οδηγούν σε ακύρωση της “επένδυσης”. Σε αυτή τη διαδικασία μπήκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι στην κατάλληλη θέση. Η διαιτησία αναμένεται οτι θα έχει εξάμηνη διάρκεια ενώ, σύμφωνα με έγκριτους νομικούς μια τέτοια διαδικασία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σε λιγότερο από δύο χρόνια, εκτός και αν η απόφαση είναι προσυμφωνημένη μεταξύ των δύο πλευρών.

Εμείς ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της διαιτησίας που εικάζουμε πώς θα είναι υπέρ της εταιρείας, δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα μας, να διεκδικούμε το μέλλον των παιδιών μας, την αξιοπρέπεια μας, το δίκιό μας. Είμαστε αντίθετοι στο ξεπούλημα της χώρας μας και δεν θα σταματήσουμε μέχρι η Eldorado Gold να πάει στο σπίτι της.