Αν

 Γράφει η Πέπη Ρηγοπούλου
 Αν πράγματι η τιμή πώλησης για σαράντα χρόνια των 14 κερδοφόρων αεροδρομίων της χώρας μας στην εταιρεία του γερμανικού δημοσίου Fraport είναι 1,234 δισ., τότε γιατί το Ελληνικό Δημόσιο δεν εισπράττει το 1,4 δισ. ΦΠΑ που χρωστά η επίσης γερμανική εταιρεία Hochtief, που εκμεταλλεύεται το αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», για να μην πουλήσει τα άλλα σε αυτή την εξευτελιστική τιμή;

Μήπως ο νέος υπουργός Οικονομικών, που δήλωσε ότι δεν θα αφήσει κανέναν «να βάλει τον ΦΠΑ στην τσέπη του», θα έπρεπε να ξεκινήσει από την εταιρεία αυτή;

Αν χρειαστούν και πάλι, όπως στην περίπτωση του PSI, είκοσι πέντε ή όσα εκατομμύρια για την πρόσληψη χωρίς διαγωνισμό συμβούλων, προκειμένου να γραφτούν οι όροι των νέων συμβολαίων με τους δανειστές, γιατί να μη χρησιμοποιηθούν εμπειρογνώμονες από το Ελληνικό Δημόσιο ή και από αλλού, που θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αμισθί ή με ένα λιγότερο ληστρικό μίσθωμα;

Αν, δηλαδή, για να διαλύσεις ένα κράτος χρειάζεσαι τόσα χρήματα, γιατί δεν τα χρησιμοποιείς για να το ξανακτίσεις;

Οι απορίες αυτές είναι δύο από τις πολλές που ζητούν επειγόντως απάντηση. Αντίθετα, η συζήτηση για άλλα θέματα έχει αποκτήσει τα χαρακτηριστικά ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ φανατικών οπαδών, που θέλουν πάση θυσία να εξοντώσουν τον αντίπαλο.

Σχέδια Β, Γ και Δ, εξόδου από το αδιέξοδο χαρακτηρίζονται περίπου ως πράξεις εσχάτης προδοσίας, ενώ άλλα αποκαλύπτονται ως μη όφειλαν, την ίδια ώρα που οι δανειστές για ακόμη μία φορά παίζουν με την υπογραφή ή μη της συμφωνίας. Το παιχνίδι τρόμου συνεχίζεται μονότονα.

 Ο καταραμένος λαός συνεχίζει να πληρώνει για τις υποτιθέμενες ανομίες του, ενώ οι επιτηρητές πολλαπλασιάζονται.
 
 Η τρόικα έβγαλε και άλλο κεφάλι.
 
  Όμως αυτό δεν μας ενδιαφέρει. Το βλέπουμε ακομπλεξάριστα, σαν μια φυσιολογική διαδικασία συνεργασίας με τους «θεσμούς». Που ελέγχουν τα πάντα.

Σκέφτομαι την αίσθηση εξουσίας που θα νιώθουν οι άνθρωποι αυτοί με τους τεράστιους μισθούς, αλλά πιο πολύ ακόμα με την ενσωματωμένη τιμωρητική αντίληψη. Είναι η ρομφαία των κυρίων του κόσμου αυτού, που τη θεωρούν πιο ισχυρή και αποτελεσματική από εκείνην του άλλου κόσμου.

Αίσθηση που γίνεται πιο έντονη λόγω της παντελούς αδυναμίας ή αδιαφορίας να γνωρίσουν τους πραγματικούς ανθρώπους και την πραγματική ζωή αυτής της χώρας. Μέσα από τα ασφαλή αυτοκίνητά τους, βλέπουν τα μυρμήγκια γύρω τους να μιλούν μια ακατανόητη γλώσσα, να συνεχίζουν να πίνουν καφέ, να συνεχίζουν να γεμίζουν τις πλατείες και τους δρόμους, αμετανόητοι κάτοικοι μιας υπαίθριας χώρας.

Σε άλλους καιρούς, οι τότε επικυρίαρχοι χρησιμοποιούσαν ανθρώπους οι οποίοι, αν δεν αγαπούσαν, τουλάχιστον γνώριζαν τον τόπο αυτό και μιλούσαν τη γλώσσα του.

Αυτό που ζούμε σήμερα όλοι θα μπορούσε να ονομαστεί «σουρεαλιστικό», αποκλειστικά με την έννοια που έδιναν στον σουρεαλισμό οι αντίπαλοί του: Κάτι όχι απλώς ακατανόητο, αλλά και απολύτως αδιάφορο να καταστεί κατανοητό για αυτούς που το υφίστανται.

Επειδή όμως τελευταία έχει εμφανιστεί ο όρος σουρεαλιστικός/ σουρεαλιστική στο προσκήνιο της πολιτικής μας ζωής, προσθέτω πως η λέξη αυτή θα έπρεπε να χρησιμοποιείται μετά λόγου γνώσεως: Το ένα από τα δύο βραβεία Νόμπελ, με τα οποία τιμήθηκε η Ελλάδα, δόθηκε σε έναν σουρεαλιστή, τον Ελύτη.

Σε αυτόν, τον όντως σουρεαλισμό, θα μπορούσαν να αναγνωριστούν ισοδύναμοι ο συνειδητός και ο ασυνείδητος λόγος του ανθρώπου, μέσα από μια νέα σύνθεση, θεμελιωμένη στον ρεαλισμό των βιωμένων πραγμάτων.

Αν αυτό συνέβαινε, θα μπορούσε ίσως να υπάρξει μια έξοδος από την ασκήμια του ακατανόητου και μία έλευση αυτού που είναι η επιθυμία κάθε ανθρώπου και που την εκφράζει ο Αχιλλέας στην Νέκυια: «Να ζούσα, και ας ήμουν ο έσχατος των ανθρώπων». Αυτή την ανάγκη για ζωή δεν μπορεί να μας την ληστεύουν.


[--->]

Τι άλλαξε σύντροφοι ;

Στη συνεδρίαση της 12ης Φεβρουαρίου του 2012 η Βουλή με 199 «ναι» σε σύνολο 278 βουλευτών, ψήφισε το δεύτερο μνημόνιο.

Ο τότε πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, είπε στην ομιλία του: «Οι βουλευτές έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στο πακέτο των μέτρων ή στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία (…)Τα αποτελέσματα αυτής της συνεδρίασης θα καθορίσουν αν θα συνεχίσουμε τη σκληρή προσπάθεια εξυγίανσης ώστε να περάσουμε στην ανάπτυξη κατοχυρώνοντας τη θέση μας στο ευρώ ή αν από μοιραία πλάνη ή από λιποψυχία ή από λάθος απόφαση θα οδηγήσουμε την χώρα σε χρεοκοπία και εξαθλίωση. Έχω την πεποίθηση ότι οι βουλευτές θα πράξουν το καθήκον τους».

Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, είχε πει στην ομιλία του: «Αυτή η συμφωνία είναι ότι καλύτερο μπόρεσε να πετύχει η κυβέρνηση, με τη στήριξη των τριών κομμάτων. Δεν υπάρχει κάτι άλλο, κάτι ιδεατό (…) Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τώρα αυτήν την προσπάθεια γιατί αυτό θα σημαίνει ότι χάνουμε κάθε ευκαιρία να μπορέσουμε να επανορθώσουμε αδικίες (…) Να θυσιάσουμε πολλά για να μην χάσουμε τα πάντα από το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας (…) Δίνουμε μάχη σε τρία μέτωπα. Μάχη να κυριαρχήσει η πολιτική έναντι των αγορών, μάχη απέναντι στη συντηρητική Ευρώπη, μάχη απέναντι στην εξάρτηση που μαστίζει τη χώρα».

Ο τότε πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, είχε πει στην ομιλία του: «Η ψήφιση του μνημονίου είναι η μοναδική λύση λόγω των δραματικών συνθηκών που έχουν πλέον διαμορφωθεί για τη χώρα (…) Με όποιον το καταψηφίσει οι δρόμοι μας χωρίζουν (…) Δεν αλλάξαμε στάση ή άποψη για το μνημόνιο, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αποτελεί λανθασμένη συνταγή. Και τώρα μάλιστα δικαιωθήκαμε.

Αυτό που άλλαξε και αναγκαζόμαστε να ψηφίσουμε είναι οι συνθήκες(…) Το χρέος πλέον είναι μη βιώσιμο, η παραμονή μας στο ευρώ αμφισβητείται ευθέως, αυτές οι δραματικές συνθήκες καθιστούν την μη ψήφιση του μνημονίου άλμα στο κενό (…) Βεβαίως οι υπεύθυνοι για όλα αυτά θα έρθει η ώρα να πληρώσουν. (…) Η σημερινή ψηφοφορία είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία της χώρας και ιδιαίτερα δύσκολη σε συνειδησιακό και πολιτικό επίπεδο (…) Η ΝΔ εξακολουθεί να τάσσεται κατά των μνημονιακών συνταγών λιτότητας.

Η «Αυγή» την επόμενη ημέρα έγραφε πρωτοσέλιδα: «Άκυρο το Μνημόνιο. Το καταψήφισε ο λαός».

Στις 16 Ιουλίου 2015 ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εισηγούμενος την ψήφιση των προαπαιτούμενων μέτρων για την προαπαιτούμενη συμφωνία που θα μας οδηγήσει στο απαιτούμενο τρίτο μνημόνιο είπε μεταξύ άλλων: «Τα βάλαμε με ισχυρούς αντιπάλους όπου από τη μία μεριά ήταν το δίκιο και από την άλλη η οικονομική ισχύς (…) Έχουμε αφήσει παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο. Είμαι βέβαιος πως αυτός ο αγώνας θα φέρει κάποια στιγμή στην Ευρώπη καρπούς.(…) Είμαστε αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε τη συγκεκριμένη συμφωνία. Δεν θα ωραιοποιήσω την κατάσταση αλλά ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν στη χώρα (…) Βρισκόμαστε ενώπιον της ευθύνης μας. Εάν θεωρείτε ότι ο σημερινός εκβιασμός είναι πλαστός, είμαι έτοιμος να ακούσω τις εναλλακτικές. Εάν είναι πραγματικός δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να μοιραστούμε το βάρος της ευθύνης.(…) Δεν πιστεύω ότι τα διαρθρωτικά μέτρα θα ωφελήσουν την οικονομία, όμως είμαι υποχρεωμένος να τα εφαρμόσω».


Στις 5 Αυγούστου 2015, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφωνας Αλεξιάδης, σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο MEGA, είπε μεταξύ άλλων: «Δεν θεωρώ ότι θα πρέπει ν’ αρχίσουμε να παίζουμε ένα θέατρο ορισμένοι στην κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων πρώτος εγώ, και να λέω “είμαι αναγκασμένος να υλοποιήσω ένα μέτρο και τι δύσκολα είναι τα πράγματα και πόσο δυστυχής είμαι κτλ”.

Εδώ έχουμε συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά όρια και μέσα σε αυτά τα όρια έχει αναγκαστεί η κυβέρνηση και το ‘χει περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο ο πρωθυπουργός στη Βουλή, έχει αναγκαστεί η κυβέρνηση να προχωρήσει σε δύσκολες αποφάσεις. Δεν είμαστε ευτυχισμένοι γι’ αυτά τα πράγματα αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν βλέπουμε να υπάρχει άλλη λύση».

Σύντροφοι, έτσι τα έφερε η ζωή ώστε τώρα να παίρνω μέιλ που με «μαλώνουν» επειδή «άλλαξα και δε στηρίζω τον ΣΥΡΙΖΑ», «τι έπαθα με τον Αλέξη», «τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση» και διάφορα άλλα. Αν δε μπορούσε η κυβέρνηση να κάνει κάτι άλλο, ας μην ήθελε να γίνει κυβέρνηση. Μνημονιακές κυβερνήσεις και πρόθυμους μνημονιακούς πολιτικούς από τους άλλους χώρους, είχαμε αμέτρητους.

Επίσης, δεν περίμενα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έκανε κάτι επαναστατικό. Ήλπιζα μόνο σε ένα μικρό πρώτο βήμα. Οι πολίτες το έκαναν. Ξεπέρασαν φόβους και σύνδρομα και έδωσαν την ψήφο τους σε ένα κόμμα που μιλούσε για Αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έκανε το δικό του βήμα.

 Έμεινε μαζί με το «παλιό» που δήθεν και τάχα μου θα το πολεμούσε.

Δεν άλλαξα εγώ, δε στήριξα ποτέ μία τέτοια κυβέρνηση, δεν στήριξα ποτέ τα Μνημόνια, δεν στήριξα ποτέ τον άγιο των νοικοκυραίων, Πανούση, δεν στήριξα ποτέ τον τιμωρό των καρκινοπαθών, Κουρουμπλή, δεν στήριξα ποτέ τον κυνισμό του κάθε Αλεξιάδη όπως δεν είχα στηρίξει και τον κυνισμό του κάθε Άδωνη Γεωργιάδη όταν έλεγε ότι η δόξα των μέτρων είναι όλη δική του και να μην τη δίνουμε στον Τόμσεν.


Επίσης, σαφώς και ήμουν από εκείνους που έλεγαν ότι όποιος ήθελε την άμεση ρήξη με τις Βρυξέλλες και την έξοδο από την ευρωζώνη δίχως δεύτερη κουβέντα, δεν θα ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Αυτό τώρα πώς συνεπάγεται ότι μπορεί να ήθελα ένα τρίτο μνημόνιο μόνο ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να το εξηγήσει και οι διάφοροι προσωπολάτρες που μαγεύονται από το κουρασμένο χαμόγελό του.

Αν θυμάμαι καλά, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για διαπραγμάτευση. Αυτό σημαίνει ότι θα απειλούσε, θα εκβίαζε και στην ανάγκη θα τα έσπαγε και θα ακολουθούσε εναλλακτικό σχέδιο.
Εναλλακτικό σχέδιο δεν είχε, «δεύτερες σκέψεις» δεν είχε, όπως ομολόγησε ο πρωθυπουργός εν μέσω της διαπραγμάτευσης (!) σε ομιλία του στο ευρωκοινοβούλιο, να απειλήσει δεν τόλμησε, να εκβιάσει δεν μπόρεσε, ε συγγνώμη αλλά αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση.

 Ναι σε όλα είναι, γαμήστε μας κι αφήστε μας είναι, δώστε κάτι καλέ κύριε είναι, αλλά διαπραγμάτευση δεν είναι.


Εν πάση περιπτώσει, βλέπετε ότι είμαι ευγενικός. Σας παρακαλώ να είστε κι εσείς ευγενικοί όποτε θέλετε να με «μαλώσετε».

Αντιλαμβάνομαι τις παρενέργειες της εμμονής να στηρίζεις ένα κόμμα που λέει ότι είναι αριστερό αλλά συνεργάζεται αρμονικότατα στα μνημόνια με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ, όμως μη ξεσπάτε όπου να’ναι. Σας ευχαριστώ.
[--->] 

Αν τα μέτρα που κατεβάσατε μέχρι τώρα  και  όλα αυτά που θα κατεβάσετε ,τα κατέβαζε ο Σαμαράς τι θα λέγατε, τι θα κάνατε.

Θα τα ψηφίζατε,ναι ή όχι ?

Σ'αυτό  απαντήστε και όλα τα άλλα περιττεύουν

Ανακοίνωση για τη μετεγκατάσταση προσφύγων

Φίλη,όταν τρώνε δε μιλάνε.

"Η κυβέρνηση δεν θέλει συμφωνία-γέφυρα με τους δανειστές, αλλά
οριστική συμφωνία για να εξασφαλίσει την χρηματοδότηση της ελληνικής
οικονομίας, δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης" 


Σχόλιο 1 : Πόσο απατεώνες είναι όλοι αυτοί ρε; Δεν ντρέπονται καθόλου; Ούτε ένα ευρουλάκι δεν πρόκειται να πάει στην ελληνική οικονομία. Όλα μα όλα πάνε στην απύθμενη πηγάδα του χρέους και εδώ δε μένει τίποτα. Αυτά τα λίγα που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ πως μπαίνουν στην οικονομία, και αυτά ψέματα είναι. Αν μένει κάτι εδώ, πάει αποκλειστικά στις εγχώριες τράπεζες και μετά πάει στα νησιά Κέιμαν.


Σχόλιο 2 :  Ακόμα έχεις την ψευδαίσθηση ότι μετράει έστω και κατ' ελάχιστο το τι θέλετε εσείς. Αν οι δανειστές κρίνουν σκόπιμο ότι χρειάζεται μια ενδιάμεση συμφωνία, για να τεθούν νέα προαπαιτούμενα, αυτό και θα γίνει. Έχεις καμιά αντίρρηση?

[--->]

από το ένα αυτί τους μπαίνει και από το άλλο τους βγαίνει

Στις Σκουριές η εκμετάλλευση του μεταλλεύματος έχει ήδη ξεκινήσει με τη μέθοδο «leaching»  

 

«Καραμπινάτη» καταστροφή από την πιο βρώμικη μέθοδο για την εκμετάλλευση μεταλλεύματος, που ήδη πραγματοποιείται στις Σκουριές κατά παράβαση όλων των όρων, κατήγγειλε ο Τόλης Παπαγεωργίου, από το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τους Τζούλη Τσίγκα και Γιώργο Τραπεζιώτη.


«Μια μικρή γαλάζια λίμνη που βλέπουμε στο όρυγμα των Σκουριών, είναι ενδεικτική της μεθόδου leaching, της λεγόμενης εκχύλισης, κατά την οποία γίνεται διαποτισμός των οξυδομένων μεταλλευμάτων με οξέα και οργανικές ουσίες» είπε ο κ. Παπαγεωργίου, συμπληρώνοντας: «Είναι η πιο βρώμικη μέθοδος που υπάρχει και που δεν είναι αδειοδοτημένη βέβαια στις Σκουριές».

Όπως υπογράμμισε  ο Τόλης Παπαγεωργίου, πρόκειται για μια «καραμπινάτη» καταστροφή, γιατί τα οξέα και οι οργανικές ουσίες κατακάθονται στον υδροφόρο ορίζοντα του Κάκκαβου, που υδροδοτεί όλη την περιοχή.
Όπως είπε, η σχετική καταγγελία έχει γίνει εδώ και 4 μήνες στο Υπουργείο, την Επιθεώρηση Μεταλλείων και τον Δήμο Αριστοτέλη και δεν έχει υπάρξει καμία απάντηση. 
«Όσες ελπίδες είχαμε εναποθέσει στην καινούρια κυβέρνηση πρέπει να θεωρούμε ότι είναι απωλεσθείσες» ανέφερε ο κ. Παπαγεωργίου, σημειώνοντας ότι απομένει μόνο ο δρόμος του αδιαμεσολάβητου αγώνα. 
Για τη χθεσινή κινητοποίηση στις Σκουριές και τις 5 συλλήψεις, υπογράμμισε ότι οι δυνάμεις της αστυνομίας ήταν «εξαιρετικά μεγάλες και οπλισμένες».


Ο Τόλης Παπαγεωργίου είναι από τους 350 και πλέον διωκόμενους στις Σκουριές, για την αντίστασή τους στην εξόρυξη χρυσού. 

η συνέντευξη και το ηχητικό  εδω

[--->]